චක්කවත්ති සීහනාද සුත්තං(සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සම​ග – Chakkavatti Seehanada Sutra with Sinhala Translation

චක්කවත්ති සීහනාද සුත්තං(සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සම​ග – Chakkavatti Seehanada Sutra with Sinhala Translation

 
Font Size
Auto-Scroll   Speed

චක්කවත්ති සීහනාද සුත්තං

සක්විති රජු ගැන සිහනදක් ලෙසින් වදාළ දෙසු​ම

1.
ඒවං මේ සුතං. ඒකං සමයං භගවා මගධේසු විහරති මාතුලායං. තත්‍ර ඛෝ භගවා භික්ඛූ ආමන්තේසි භික්ඛවෝ’ති. ‘භදන්තේ’ති තේ භික්ඛූ භගවතෝ පච්චස්සෝසුං. භගවා ඒතදවෝච:

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මගධ ජනපදයෙහි මාතුලා නුවර වැඩවසන සේක. එහිදී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ “මහණෙනි” යි භික්ෂූන් ඇමතූ සේක. “පින්වතුන් වහන්සැ” යි ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් දුන්නාහු ය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක.

අත්තදීපා භික්ඛවේ විහරථ අත්තසරණා අනඤ්ඤසරණා, ධම්මදීපා ධම්මසරණා අනඤ්ඤසරණා. කථඤ්ච පන භික්ඛවේ භික්ඛු අත්තදීපෝ විහරති අත්තසරණෝ අනඤ්ඤසරණෝ, ධම්මදීපෝ ධම්මසරණෝ අනඤ්ඤසරණෝ?

“මහණෙනි, තමා දූපතක් බඳු කොට වාසය කරව්. තමා සරණට ගනිව්. අන් කෙනෙකු සරණට නොගනිව්. ධර්මය දූපතක් බඳු කොට වාසය කරව්. ධර්මය සරණට ගනිව්. අන් දෙයක් සරණට නොගනිව්.

මහණෙනි, භික්ෂුවක් තමා ව දූපතක් බඳු කොට, තමා සරණට ගෙන, අන් කෙනෙකු සරණට නොගෙන වාසය කරන්නේ කෙසේ ද? ධර්මය දූපතක් බඳු කොට, ධර්මය සරණට ගෙන, අන් දෙයක් සරණට නොගෙන වාසය කරන්නේ කෙසේ ද?

ඉධ භික්ඛවේ භික්ඛු කායේ කායානුපස්සී විහරති, ආතාපී සම්පජානෝ සතිමා විනෙය්‍ය ලෝකේ අභිජ්ඣාදෝමනස්සං. වේදනාසු වේදනානුපස්සී ….(පෙ)…. චිත්තේ චිත්තානුපස්සී ….(පෙ)…. ධම්මේසු ධම්මානුපස්සී විහරති ආතාපී සම්පජානෝ සතිමා විනෙය්‍ය ලෝකේ අභිජ්ඣාදෝමනස්සං. ඒවං ඛෝ භික්ඛවේ භික්ඛු අත්තදීපෝ විහරති අත්තසරණෝ අනඤ්ඤසරණෝ, ධම්මදීපෝ ධම්මසරණෝ අනඤ්ඤසරණෝ.

මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුතුව, නුවණින් යුතුව, මනා සිහියෙන් යුතුව, ලෝකයෙහි ඇලීම් ගැටීම් දුරුකොට කය පිළිබඳ ව කායානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි. කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුතුව, නුවණින් යුතුව, මනා සිහියෙන් යුතුව, ලෝකයෙහි ඇලීම් ගැටීම් දුරුකොට විඳීම් පිළිබඳ ව වේදනානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි. කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුතුව, නුවණින් යුතුව, මනා සිහියෙන් යුතුව, ලෝකයෙහි ඇලීම් ගැටීම් දුරුකොට සිත පිළිබඳ ව චිත්තානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි. කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුතුව, නුවණින් යුතුව, මනා සිහියෙන් යුතුව, ලෝකයෙහි ඇලීම් ගැටීම් දුරුකොට ධර්මයන් පිළිබඳ ව ධම්මානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි.

මහණෙනි, භික්ෂුව තමා දූපතක් බඳු කොට, තමා ව සරණට ගෙන, අන් කෙනෙකු සරණට නොගෙන, ධර්මය දූපතක් බඳු කොට, ධර්මය සරණට ගෙන, අන් දෙයක් සරණට නොගෙන වාසය කරන්නේ මෙසේ ය.

ගෝචරේ භික්ඛවේ චරථ සකේ පෙත්තිකේ විසයේ. ගෝචරේ භික්ඛවේ චරතං සකේ පෙත්තිකේ විසයේ න ලච්ඡති මාරෝ ඕතාරං, න ලච්ඡති මාරෝ ආරම්මණං. කුසලානං භික්ඛවේ ධම්මානං සමාදානහේතු ඒවමිදං පුඤ්ඤං පවඩ්ඪති.

මහණෙනි, සිය පියාගෙන් තමන්ට උරුම ව ආ සතර සතිපට්ඨානය නම් වූ, තමන් සිටිය යුතු තැනෙහි හැසිරෙව්. මහණෙනි, සිය පියාගෙන් තමන්ට උරුම ව ආ සතර සතිපට්ඨානය නම් වූ තමන් සිටිය යුතු තැනෙහි හැසිරෙන විට මාරයා ඔහු ව අල්ලා ගැනීමට සිදුරක් නොලබයි. මාරයා අරමුණක් නොලබයි. මහණෙනි, කුසල් දහම්වල සමාදන් ව යෙදී සිටීම හේතුවෙන් මෙසේ මේ පින වැඩෙයි.

2.
භූතපුබ්බං භික්ඛවේ රාජා දළ්හනේමි නාම අහෝසි චක්කවත්තී ධම්මිකෝ රාජා චාතුරන්තෝ විජිතාවී ජනපදත්ථාවරියප්පත්තෝ සත්තරතනසමන්නාගතෝ. තස්සිමානි සත්තරතනානි අහේසුං, සෙය්‍යථීදං: චක්කරතනං හත්ථිරතනං අස්සරතනං මණිරතනං ඉත්ථිරතනං ගහපතිරතනං පරිනායකරතනමේව සත්තමං. පරෝසහස්සං ඛෝ පනස්ස පුත්තා අහේසුං සූරා වීරංගරූපා පරසේනප්පමද්දනා. සෝ ඉමං පඨවිං සාගරපරියන්තං අදණ්ඩේන අසත්ථේන ධම්මේන අභිවිජිය අජ්ඣාවසි. අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා දළ්හනේමි බහුන්නං වස්සානං බහුන්නං වස්සසතානං බහුන්නං වස්සසහස්සානං අච්චයේන අඤ්ඤතරං පුරිසං ආමන්තේසි: “යදා ත්වං අම්භෝ පුරිස පස්සෙය්‍යාසි දිබ්බං චක්කරතනං ඕසක්කිතං, ඨානා චුතං, අථ මේ ආරෝචෙය්‍යාසී”ති. ‘ඒවං දේවා’ති ඛෝ භික්ඛවේ සෝ පුරිසෝ රඤ්ඤෝ දළ්හනේමිස්ස පච්චස්සෝසි. අද්දසා ඛෝ භික්ඛවේ සෝ පුරිසෝ බහුන්නං වස්සානං බහුන්නං වස්සසතානං බහුන්නං වස්සසහස්සානං අච්චයේන දිබ්බං චක්කරතනං ඕසක්කිතං ඨානා චුතං. දිස්වාන යේන රාජා දළ්හනේමි තේනුපසංකමි, උපසංකමිත්වා රාජානං දළ්හනේමිං ඒතදවෝච: යග්ඝේ දේව ජානෙය්‍යාසි දිබ්බං තේ චක්කරතනං ඕසක්කිතං ඨානා චුතන්ති.

මහණෙනි, මෙය පෙර සිදුවූවකි. සිව් මහා සමුදුර සීමාකොට ගත්, සිව් මහා ජනපදයන්ට අධිපති ව, සතුරන් දිනා ජයගත්, ජනපදයන්හි තහවුරු බවට පත්, සප්ත රත්නයෙන් යුක්ත වූ ධාර්මික වූ, දැහැමි රජෙකු වූ දළ්හනේමි නම් සක්විති රජෙක් සිටියේ ය. ඔහුට මේ සප්ත රත්නයෝ තිබුණාහු ය. එනම්; චක්‍ර රත්නය ය, හස්ති රත්නය ය, අශ්ව රත්නය ය, මාණික්‍ය රත්නය ය, ස්ත්‍රී රත්නය ය, ගෘහපති රත්නය ය සහ සත්වෙනි පුත්‍ර රත්නය යි. ඔහුට ශූර වීර වූ, පරසෙන් මඬින දහසකට වැඩි පුත්‍රයෝ වූවාහු ය. ඔහු සයුර සීමා කොට ඇති මේ පොළොව දඬුවමින් තොර ව, අවි ආයුධයෙන් තොර ව, ධර්මයෙන් ජයගෙන වාසය කළේ ය.

ඉක්බිති මහණෙනි, දළ්හනේමි රජු බොහෝ වසර ගණනක්, බොහෝ වසර සිය ගණනක් බොහෝ වසර දහස් ගණනක් ඇවෑමෙන් එක්තරා පුරුෂයෙකු ඇමතුවේ ය.

“එම්බා පුරුෂය, යම් කලෙක ඔබ දිව්‍ය වූ චක්‍රරත්නය (සක්විති රුවන) තිබූ තැනින් පසු බැස, තිබූ තැනින් බැහැර වී තිබෙනු දකින්නෙහි නම්, එවිට මට දැනුම් දෙව.”

මහණෙනි, “එසේ ය, දේවයිනි” යි ඒ පුරුෂයා දළ්හනේමි රජුට පිළිතුරු දුන්නේ ය. මහණෙනි, බොහෝ වසර ගණනක්, බොහෝ වසර සිය ගණනක්, බොහෝ වසර දහස් ගණනක් ඇවෑමෙන්, ඒ පුරුෂයා දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය තිබූ තැනින් පසු බැස, තිබූ තැනින් බැහැරට ගොස් තිබෙනු දුටුවේ ය. දැක දළ්හනේමි රජු යම් තැනක සිටියේ ද, එතැනට පැමිණියේ ය. පැමිණ දළ්හනේමි රජුට මෙය පැවසුවේ ය.

“එහෙනම් දේවයිනි, දැනගත මැනැව. ඔබගේ දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය තිබූ තැනින් පසු බැස්සේ ය. තිබූ තැනින් බැහැරට වූයේ ය.”

3.
අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා දළ්හනේමි ජෙට්ඨපුත්තං කුමාරං ආමන්තෙත්වා ඒතදවෝච: දිබ්බං කිර මේ තාත කුමාර චක්කරතනං ඕසක්කිතං ඨානා චුතං. සුතං ඛෝ පන මේතං ‘යස්ස රඤ්ඤෝ චක්කවත්තිස්ස දිබ්බං චක්කරතනං ඕසක්කති, ඨානා චවති, න’දානි තේන රඤ්ඤා චිරං ජීවිතබ්බං හෝතී’ති. භුත්තා ඛෝ පන මේ මානුසිකා කාමා, සමයෝ’දානි මේ දිබ්බේ කාමේ පරියේසිතුං. ඒහි ත්වං තාත කුමාර ඉමං සමුද්දපරියන්තං පඨවිං පටිපජ්ජ. අහං පන කේසමස්සුං ඕහාරෙත්වා, කාසායානි වත්ථානි අච්ඡාදෙත්වා, අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිස්සාමී”ති. අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා දළ්හනේමි ජෙට්ඨපුත්තං කුමාරං සාධුකං රජ්ජේ සමනුසාසිත්වා, කේසමස්සුං ඕහාරෙත්වා, කාසායානි වත්ථානි අච්ඡාදෙත්වා, අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජි. සත්තාහපබ්බජිතේ ඛෝ පන භික්ඛවේ රාජිසිම්හි දිබ්බං චක්කරතනං අන්තරධායි.

ඉක්බිති මහණෙනි, දළ්හනේමි රජු වැඩිමහල් පුත් කුමරු අමතා මෙය පැවසුවේ ය.

“දරුව, කුමාරය, මාගේ දිව්‍ය වූ චක්‍රරත්නය පසුබැස ගියේලු! තිබූ තැනින් බැහැර වූයේලු! එමෙන් ම මා විසින් මෙය ද අසන ලද්දේ ය. ‘යම් සක්විති රජෙකුගේ දිව්‍ය වූ චක්‍රරත්නය තිබූ තැනින් පසුබැස යයි ද, තිබූ තැනින් බැහැර වෙයි ද, දැන් ඒ රජු විසින් බොහෝ කල් ජීවත් විය හැකි නොවෙයි’ යන කරුණයි.

මා විසින් මිනිස් ලොව කාමයෝ අනුභව කරන ලද්දාහු ය. දැන් මා හට දිව්‍ය වූ කාමයන් සොයන්නට කාලය යි. දරුව, ඔබ එව. කුමාරය, සයුර සීමා කොට ගත් මේ පොළොව පාලනය කරව. මම් කෙස් රැවුල් බහා කසට පෙවූ වත් හැඳ ගිහි ගෙයින් නික්ම අනගාරික ව පැවිදි වන්නෙමි යි.

එකල්හී මහණෙනි, දළ්හනේමි රජු වැඩිමහල් පුත් කුමරුට මනා ලෙස රාජ්‍යයෙහි අනුශාසනා කොට, කෙස් රැවුල් බහවා කසට පෙවූ වත් හැඳ, ගිහි ගෙයින් නික්ම අනගාරික ව පැවිදි වූයේ ය. මහණෙනි, ඒ රාජර්ෂීන් වහන්සේ පැවිදි ව සත් වෙනි දවසෙහි දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය නොපෙනී ගියේ ය.

අථ ඛෝ භික්ඛවේ අඤ්ඤතරෝ පුරිසෝ යේන රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා රාජානං ඛත්තියං මුද්ධාභිසිත්තං ඒතදවෝච: යග්ඝේ දේව ජානෙය්‍යාසි දිබ්බං චක්කරතනං අන්තරහිතන්ති. අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ දිබ්බේ චක්කරතනේ අන්තරහිතේ අනත්තමනෝ අහෝසි. අනත්තමනතඤ්ච පටිසංවේදේසි. සෝ යේන රාජිසි තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා රාජිසිං ඒතදවෝච: යග්ඝේ දේව ජානෙය්‍යාසි දිබ්බං චක්කරතනං අන්තරහිතන්ති. ඒවං වුත්තේ භික්ඛවේ රාජිසි රාජානං ඛත්තියං මුද්ධාභිසිත්තං ඒතදවෝච: ‘මා ඛෝ ත්වං තාත දිබ්බේ චක්කරතනේ අන්තරහිතේ අනත්තමනෝ අහෝසි, මා අනත්තමනතඤ්ච පටිසංවේදේසි න හි තේ තාත දිබ්බං චක්කරතනං පෙත්තිකං දායජ්ජං, ඉංඝ ත්වං තාත අරියේ චක්කවත්තිවත්තේ වත්තාහි ඨානං ඛෝ පනේතං විජ්ජති යන්තේ අරියේ චක්කවත්තිවත්තේ වත්තමානස්ස තදහුපෝසථේ පණ්ණරසේ සීසං නහාතස්ස උපෝසථිකස්ස උපරිපාසාදවරගතස්ස දිබ්බං චක්කරතනං පාතුභවිස්සති සහස්සාරං සනේමිකං සනාභිකං සබ්බාකාරපරිපූර”න්ති.

ඉක්බිති මහණෙනි, එක්තරා පුරුෂයෙක් ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජු වෙත එළැඹ මෙය කීවේ ය.

“දේවයනි, දැනගත මැනැව. දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය නොපෙනී ගියේ ය.” එවිට මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජු දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය නොපෙනී ගිය බව අසා නොසතුටු සිත් ඇතිවූයේ ය. නොසතුටු සිත් ඇති බව අත්වින්දේ ය. ඔහු රාජර්ෂීන් වහන්සේ යම් තැනක සිටියාහු ද, එතැනට පැමිණියේ ය. පැමිණ රාජර්ෂිහට මෙය සැළ කළේ ය.

“දේවයන් වහන්ස, දැනගන්නා සේක්වා! දිව්‍ය වූ චක්‍රරත්නය නොපෙනී ගියේ ය!”

මෙසේ කී කල්හී මහණෙනි, රාජ ඍෂි තෙමේ ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජුට මෙසේ පැවසුවේ ය.

“දරුව, ඔබ දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය නොපෙනී ගිය කල්හී නොසතුටු සිත් ඇති ව ඉන්නට එපා! නොසතුටු සිත් ඇති බව විඳවන්නට එපා! දරුව, දිව්‍ය වූ චක්‍රරත්නය වනාහී ඔබට පියාගෙන් උරුම වන දායාදයක් නොවෙයි. එහෙයින් දරුව, ඔබ ආර්ය වූ චක්‍රවර්තී පිළිවෙතෙහි යෙදී වසව. යම්බඳු ඔබ විසින් ආර්ය වූ චක්‍රවර්තී පිළිවෙතෙහි යෙදී සිටින කල්හී ඒ පසළොස්වක පොහෝ දිනයෙහි හිස සෝදා ස්නානය කොට, පෙහෙවස් සමාදන් ව, ප්‍රාසාදයෙහි උඩුමහල් සඳළුතලයෙහි සිටින විට, අර දහසක් ඇති, රථ වළල්ල සහිත, නැබ සහිත, සියළු අයුරින් පිරිපුන් දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය පහළ වන්නේ ය යන කරුණ දකින්නට ලැබෙයි.”

4.
“කතමං පන තං දේව අරියං චක්කවත්තිවත්තන්ති” ?

“දේවයන් වහන්ස, ඒ ආර්ය වූ චක්‍රවර්තී පිළිවෙත් යනු මොනවාද?”

“තේන හි ත්වං තාත ධම්මං යේව නිස්සාය ධම්මං සක්කරොන්තෝ ධම්මං ගරුකරොන්තෝ ධම්මං මානෙන්තෝ ධම්මං පූජෙන්තෝ ධම්මං අපචායමානෝ, ධම්මද්ධජෝ ධම්මකේතු ධම්මාධිපතෙය්‍යෝ ධම්මිකං රක්ඛාවරණගුත්තිං සංවිදහස්සු අන්තෝජනස්මිං.

“එසේ වී නම් දරුව, ඔබ දස කුසල් දහම ම ඇසුරු කොට, දස කුසල් දහමට ම සත්කාර කරමින්, දස කුසල් දහමට ම ගෞරව කරමින්, දස කුසල් දහමට ම බුහුමන් කරමින්, දස කුසල් දහමට ම පුදමින්, දස කුසල් දහමෙහි ම යහපත් පැවැතුම් ඇති ව, දස කුසල් දහම ම ධජයක් කොට, දස කුසල් දහම ම පතාකයක් කොට, දස කුසල් දහම ම අධිපති කොට, අන්තඃපුර ජනයා කෙරෙහි ධාර්මික රැකවරණ ආරක්ෂාව පිළියෙල කරව.

ධම්මං යේව නිස්සාය ….(පෙ)…. බලකායස්මිං

දස කුසල් දහම ම ඇසුරු කොට ….(පෙ)…. සිය හමුදාවන් කෙරෙහි ධාර්මික රැකවරණ ආරක්ෂාව පිළියෙල කරව.

ධම්මං යේව නිස්සාය ….(පෙ)…. ඛත්තියේසු අන්නුස්සුතේසු.

දස කුසල් දහම ම ඇසුරු කොට ….(පෙ)…. යටහත් අනුයුක්ත වූ ක්ෂත්‍රියයන් කෙරෙහි ධාර්මික රැකවරණ ආරක්ෂාව පිළියෙල කරව.

ධම්මං යේව නිස්සාය ….(පෙ)…. බ්‍රාහ්මණගහපතිකේසු,

දස කුසල් දහම ම ඇසුරු කොට ….(පෙ)…. බ්‍රාහ්මණ ගෘහපතිවරුන් කෙරෙහි ධාර්මික රැකවරණ ආරක්ෂාව පිළියෙල කරව.

ධම්මං යේව නිස්සාය ….(පෙ)…. නේගමජානපදේසු,

දස කුසල් දහම ම ඇසුරු කොට ….(පෙ)…. නියම් ගම් ජනපද වැසියන් කෙරෙහි ධාර්මික රැකවරණ ආරක්ෂාව පිළියෙල කරව.

ධම්මං යේව නිස්සාය ….(පෙ)…. සමණබ්‍රාහ්මණේසු,

දස කුසල් දහම ම ඇසුරු කොට ….(පෙ)…. ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් කෙරෙහි ධාර්මික රැකවරණ ආරක්ෂාව පිළියෙල කරව.

ධම්මං යේව නිස්සාය ….(පෙ)….මිගපක්ඛීසු.

දස කුසල් දහම ම ඇසුරු කොට ….(පෙ)…. සිව්පාවුන්, පක්ෂීන් කෙරෙහි ධාර්මික රැකවරණ ආරක්ෂාව පිළියෙල කරව.

මා ච තේ තාත විජිතේ අධම්මකාරෝ පවත්තිත්ථ.

දරුව, තොපගේ විජිතයෙහි අධාර්මික ක්‍රියා පවත්වන්නට ඉඩදෙන්න එපා!

යේ ච තේ තාත විජිතේ අධනා අස්සු, තේසඤ්ච ධනමනුප්පදෙය්‍යාසි.

දරුව, තොපගේ විජිතයෙහි යම් කෙනෙක් ධනය නැති ව සිටිත් ද, ඔවුන්ට ධනය ලබා දෙව්.

යේ ච තේ තාත විජිතේ සමණබ්‍රාහ්මණා මදප්පමාදා පටිවිරතා ඛන්තිසෝරච්චේ නිවිට්ඨා ඒකමත්තානං දමෙන්ති, ඒකමත්තානං සමෙන්ති, ඒකමත්තානං පරිනිබ්බාපෙන්ති. තේ කාලේන කාලං උපසංකමිත්වා පරිපුච්ඡෙය්‍යාසි පරිපඤ්හෙය්‍යාසි: කිං භන්තේ කුසලං, කිං අකුසලං, කිං සාවජ්ජං කිං අනවජ්ජං, කිං සේවිතබ්බං කිං න සේවිතබ්බං, කිං මේ කරීයමානං දීඝරත්තං අහිතාය දුක්ඛාය අස්ස, කිං වා පන මේ කරීයමානං දීඝරත්තං හිතාය සුඛාය අස්සා?”ති. තේසං සුත්වා යං අකුසලං තං අභිනිවජ්ජෙය්‍යාසි, යං කුසලං තං සමාදාය වත්තෙය්‍යාසි.

දරුව, තොපගේ විජිතයෙහි යම් ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයෝ මද ප්‍රමාදයෙන් වැළකී, ඉවසීමෙහි ත්, යහපත් වචන පිළිගැනීමෙහි ත් පිහිටා සිටිමින් එක ම සිත දමනය කරත් ද, එක ම සිත සංසිඳුවත් ද, එක ම සිත මුළුමනින් ම නිවා දමත් ද, කලින් කලට ඔවුන් වෙත එළැඹ නැවත නැවත යහපත් කරුණු අසව. නැවත නැවත විමසව. ‘ස්වාමීනී, කුසල් යනු කුමක් ද? අකුසල් යනු කුමක් ද? වැරදි දේ යනු කුමක් ද? නිවැරදි දේ යනු කුමක් ද? සේවනය කළ යුතු දේ යනු කුමක් ද? සේවනය නොකළ යුතු දේ යනු කුමක් ද? මා විසින් කුමක් කළ විට බොහෝ කල් අහිත පිණිස, දුක් පිණිස පවතින්නේ ද? මා විසින් කුමක් කළ විට බොහෝ කල් හිත පිණිස, සැප පිණිස පවතින්නේ ද?’ යි. ඔවුන්ගෙන් අසාගෙන යමක් අකුසල් නම් එය දුරලව. යමක් කුසල් නම් එය සමාදන් ව පවත්වව.

ඉදං ඛෝ තාත අරියං චක්කවත්තිවත්ත”න්ති.

දරුව, මෙය වනාහී ආර්ය වූ චක්‍රවර්තී පිළිවෙත යි.”

“ඒවං දේවා”ති ඛෝ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ රාජිසිස්ස පටිස්සුත්වා අරියේ චක්කවත්තිවත්තේ වත්ති. තස්ස අරියේ චක්කවත්තිවත්තේ වත්තමානස්ස තදහුපෝසථේ පණ්ණරසේ සීසං නහාතස්ස උපෝසථිකස්ස උපරිපාසාදවරගතස්ස දිබ්බං චක්කරතනං පාතුරහෝසි සහස්සාරං සනේමිකං සනාභිකං සබ්බාකාරපරිපූරං. දිස්වාන රඤ්ඤෝ ඛත්තියස්ස මුද්ධාභිසිත්තස්ස ඒතදහෝසි: සුතං ඛෝ පන මේතං යස්ස රඤ්ඤෝ ඛත්තියස්ස මුද්ධාභිසිත්තස්ස තදහුපෝසථේ පණ්ණරසේ සීසං නහාතස්ස උපෝසථිකස්ස උපරිපාසාදවරගතස්ස දිබ්බං චක්කරතනං පාතුභවති. සහස්සාරං සනේමිකං සනාභිකං සබ්බාකාරපරිපූරං, සෝ හෝති රාජා චක්කවත්තී’ති. අස්සං නු ඛෝ අහං රාජා චක්කවත්තී”ති.

මහණෙනි, “එසේ ය, දේවයන් වහන්සැ”යි ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජු රාජර්ෂීතුමාට පිළිවදන් දී ආර්ය චක්‍රවර්තී පිළිවෙතෙහි යෙදී කටයුතු කළේ ය. ආර්ය චක්‍රවර්තී පිළිවෙතෙහි යෙදී කටයුතු කරන ඔහුට ඒ පසළොස්වක පුන් පොහෝ දිනයෙහි හිස සෝදා ස්නානය කොට, පෙහෙවස් සමාදන් ව, ප්‍රාසාදයට නැග උඩුමහල් සඳළුතලයෙහි සිටි කල්හී, දහසක් අර ඇති රථ වළල්ල සහිත, නැබ සහිත, සියළු අයුරින් පිරිපුන් දිව්‍ය වූ චක්‍රරත්නය පහළ වූයේ ය.

ඒ චක්‍රරත්නය දුටු ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජුට මේ අදහස ඇති වූයේ ය. ‘මා විසින් මෙකරුණ අසන ලද්දේ ම ය. ඒ පුන් පොහෝ දිනයෙහි හිස සෝදා ස්නානය කොට, උපෝසථ සිල් සමාදන් ව, උතුම් මාලිගයෙහි උඩුමහලට ගොස් සිටින, යම් ඔටුණු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජෙකු හට දහසක් අර සහිත, නිම් වළලු හෙවත් පට්ටම සහිත, නාභිය හෙවත් මැද කුඩා රවුම සහිත සියළු අයුරින් පිරිපුන් දිව්‍ය වූ චක්‍රරත්නය පහළ වෙයි ද, ඔහු සක්විති රජෙක් වෙයි යනුවෙනි. මම සක්විති රජෙක් විය හැක්කෙම් ද?’

5.
අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ උට්ඨායාසනා, ඒකංසං උත්තරාසංගං කරිත්වා වාමේන හත්ථේන භිංකාරං ගහෙත්වා දක්ඛිණේන හත්ථේන චක්කරතනං අබ්භුක්කිරි, ‘පවත්තතු භවං චක්කරතනං, අභිවිජිනාතු භවං චක්කරතන’න්ති. අථ ඛෝ තං භික්ඛවේ චක්කරතනං පුරත්ථිමං දිසං පවත්ති, අන්වදේව රාජා චක්කවත්තී සද්ධිං චතුරංගිනියා සේනාය. යස්මිං ඛෝ පන භික්ඛවේ පදේසේ චක්කරතනං පතිට්ඨාසි, තත්ථ රාජා චක්කවත්තී වාසං උපගඤ්ඡි සද්ධිං චතුරංගිනියා සේනාය. යේ ඛෝ පන භික්ඛවේ පුරත්ථිමාය දිසාය පටිරාජානෝ, තේ රාජානං චක්කවත්තිං උපසංකමිත්වා ඒවමාහංසු: ඒහි ඛෝ මහාරාජ, ස්වාගතං තේ මහාරාජ සකන්තේ මහාරාජ, අනුසාස මහාරාජා’ති.

එකල්හී මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජ තෙමේ හුනස්නෙන් නැගිට, උතුරු සළුව ඒකාංශ කොට පොරොවා, වම් අතින් රන් කෙණ්ඩිය ගෙන, දකුණු අතින් චක්‍රරත්නයට පැන් ඉස්සේ ය. ‘භවත් චක්‍රරත්නය කරකැවේවා! භවත් චක්‍රරත්නය විශේෂයෙන් ජය ලබා දේවා!’ යි.

ඉක්බිති මහණෙනි, ඒ චක්‍රරත්නය නැගෙනහිර දිශාවට කරකැවුණේ ය. සක්විති රජු චතුරංගිනී සේනාව සමඟ ඒ චක්‍රරත්නය අනුව නික්මුණේ ය. මහණෙනි, යම් ප්‍රදේශයක චක්‍රරත්නය පිහිටියේ ද, සක්විති රජු චතුරංගිනී සේනාව සමඟ එහි නැවතුණේ ය. මහණෙනි, නැගෙනහිර දිශාවෙහි යම් විරුද්ධ රජවරු සිටියාහු ද, ඔවුහු සක්විති රජු වෙත එළඹ මෙසේ කීවාහු ය.

“මහරජාණෙනි, එනු මැනැව. මහරජාණෙනි, ඔබට සුභ ආගමනයකි! මහරජාණෙනි, මෙය ඔබගේ විජිතය යි. මහරජාණෙනි, අපට අනුශාසනා කළ මැනැව.”

රාජා චක්කවත්තී ඒවමාහ:

සක්විති රජු මෙසේ පැවසුවේ ය.

පාණෝ න හන්තබ්බෝ. අදින්නං නාදාතබ්බං කාමේසුමිච්ඡා න චරිතබ්බා. මුසා න භාසිතබ්බා. මජ්ජං න පාතබ්බං. යථාභුත්තඤ්ච භුඤ්ජථා’ති.

“සතුන් නොමැරිය යුත්තේ ය. සොරකම් නොකළ යුත්තේ ය. වැරදි කාම සේවනයෙහි නොයෙදිය යුත්තේ ය. බොරු නොකිව යුත්තේ ය. මත්පැන් මත්ද්‍රව්‍ය භාවිත නොකළ යුත්තේ ය. යම් සේ රජසැප අනුභව කළේ ද, එසේ ම රජ සැප විඳිව්.”

යේ ඛෝ පන භික්ඛවේ පුරත්ථිමාය දිසාය පටිරාජානෝ තේ රඤ්ඤෝ චක්කවත්තිස්ස අනුයුත්තා අහේසුං.

මහණෙනි, නැගෙනහිර දිශාවෙහි යම් විරුද්ධ රජවරු සිටියාහු ද, ඔවුහු සක්විති රජු අනුව යන්නෝ වූහ.

අථ ඛෝ තං භික්ඛවේ චක්කරතනං පුරත්ථිමං සමුද්දං අජ්ඣෝගාහිත්වා පච්චුත්තරිත්වා දක්ඛිණං දිසං පවත්ති ….(පෙ)…. අනුයුත්තා අහේසුං.

ඉක්බිති මහණෙනි, ඒ චක්‍රරත්නය පෙරදිග මුහුදට බැස එයින් ගොඩ නැගී දකුණු දිශාවට කරකැවුණේ ය. ….(පෙ)…. අනුව යන්නෝ වූහ.

අථ ඛෝ තං භික්ඛවේ චක්කරතනං දක්ඛිණං සමුද්දං අජ්ඣෝගාහිත්වා පච්චුත්තරිත්වා පච්ඡිමං දිසං පවත්ති, අන්වදේව රාජා චක්කවත්තී සද්ධිං චතුරංගිනියා සේනාය. යස්මිං ඛෝ පන භික්ඛවේ පදේසේ දිබ්බං චක්කරතනං පතිට්ඨාසි, තත්ථ රාජා චක්කවත්තී වාසං උපගඤ්ඡි සද්ධිං චතුරංගිනියා සේනාය. යේ ඛෝ පන භික්ඛවේ පච්ඡිමාය දිසාය පටිරාජානෝ, තේ රාජානං චක්කවත්තිං උපසංකමිත්වා ඒවමාහංසු: ඒහි ඛෝ මහාරාජ, ස්වාගතං තේ මහාරාජ, සකන්තේ මහාරාජ, අනුසාස මහාරාජා’ති.

ඉක්බිති මහණෙනි, ඒ චක්‍රරත්නය දකුණු මුහුදට බැස එයින් ගොඩ නැගී බටහිර දිශාවට කරකැවුණේ ය. සක්විති රජු චතුරංගිනී සේනාව සමඟ ඒ චක්‍රරත්නය අනුව නික්මුණේ ය. මහණෙනි, යම් ප්‍රදේශයක චක්‍රරත්නය පිහිටියේ ද, සක්විති රජු චතුරංගිනී සේනාව සමඟ එහි නැවතුණේ ය. මහණෙනි, බටහිර දිශාවෙහි යම් විරුද්ධ රජවරු සිටියාහු ද, ඔවුහු සක්විති රජු වෙත එළඹ මෙසේ කීවාහු ය. “මහරජාණෙනි, එනු මැනැව. මහරජාණෙනි, ඔබට සුභ ආගමනයකි! මහරජාණෙනි, මෙය ඔබගේ විජිතය යි. මහරජාණෙනි, අපට අනුශාසනා කළ මැනැව.”

රාජා චක්කවත්තී ඒවමාහ:

සක්විති රජු මෙසේ පැවසුවේ ය.

පාණෝ න හන්තබ්බෝ, අදින්නං නාදාතබ්බං, කාමේසුමිච්ඡා න චරිතබ්බා, මුසා න භාසිතබ්බා, මජ්ජං න පාතබ්බං, යථාභුත්තඤ්ච භුඤ්ජථා’ති. යේ ඛෝ පන භික්ඛවේ පච්ඡිමාය දිසාය පටිරාජානෝ, තේ රඤ්ඤෝ චක්කවත්තිස්ස අනුයුත්තා අහේසුං.

“සතුන් නොමැරිය යුත්තේ ය. සොරකම් නොකළ යුත්තේ ය. වැරදි කාම සේවනයෙහි නොයෙදිය යුත්තේ ය. බොරු නොකිව යුත්තේ ය. මත්පැන් මත්ද්‍රව්‍ය භාවිත නොකළ යුත්තේ ය. යම් සේ රජසැප අනුභව කළේ ද, එසේ ම රජ සැප විඳිව්.” මහණෙනි, බටහිර දිශාවෙහි යම් විරුද්ධ රජවරු සිටියාහු ද, ඔවුහු සක්විති රජු අනුව යන්නෝ වූහ.

අථ ඛෝ තං භික්ඛවේ චක්කරතනං පච්ඡිමං සමුද්දං අජ්ඣෝගාහිත්වා පච්චුත්තරිත්වා උත්තරං දිසං පවත්ති, අන්වදේව රාජා චක්කවත්තී සද්ධිං චතුරංගිනියා සේනාය. යස්මිං ඛෝ පන භික්ඛවේ පදේසේ දිබ්බං චක්කරතනං පතිට්ඨාසි, තත්ථ රාජා චක්කවත්තී වාසං උපගඤ්ඡි සද්ධිං චතුරංගිනියා සේනාය. යේ ඛෝ පන භික්ඛවේ උත්තරාය දිසාය පටිරාජානෝ තේ රාජානං චක්කවත්තිං උපසංකමිත්වා ඒවමාහංසු: ඒහි ඛෝ මහාරාජ, ස්වාගතං තේ මහාරාජ, සකන්තේ මහාරාජ, අනුසාස මහාරාජා’ති. රාජා චක්කවත්තී ඒවමාහ: පාණෝ න හන්තබ්බෝ, අදින්නං නාදාතබ්බං, කාමේසුමිච්ඡා න චරිතබ්බා, මුසා න භාසිතබ්බා, මජ්ජං න පාතබ්බං, යථාභුත්තඤ්ච භුඤ්ජථා’ති.

ඉක්බිති මහණෙනි, ඒ චක්‍රරත්නය බටහිර මුහුදට බැස එයින් ගොඩ නැගී උතුරු දිශාවට කරකැවුණේ ය. සක්විති රජු චතුරංගිනී සේනාව සමඟ ඒ චක්‍රරත්නය අනුව නික්මුණේ ය. මහණෙනි, යම් ප්‍රදේශයක චක්‍රරත්නය පිහිටියේ ද, සක්විති රජු චතුරංගිනී සේනාව සමඟ එහි නැවතුණේ ය. මහණෙනි, උතුරු දිශාවෙහි යම් විරුද්ධ රජවරු සිටියාහු ද, ඔවුහු සක්විති රජු වෙත එළඹ මෙසේ කීවාහු ය.

“මහරජාණෙනි, එනු මැනැව. මහරජාණෙනි, ඔබට සුභ ආගමනයකි! මහරජාණෙනි, මෙය ඔබගේ විජිතය යි. මහරජාණෙනි, අපට අනුශාසනා කළ මැනැව.”

සක්විති රජු මෙසේ පැවසුවේ ය.

“සතුන් නොමැරිය යුත්තේ ය. සොරකම් නොකළ යුත්තේ ය. වැරදි කාම සේවනයෙහි නොයෙදිය යුත්තේ ය. බොරු නොකිව යුත්තේ ය. මත්පැන් මත්ද්‍රව්‍ය භාවිත නොකළ යුත්තේ ය. යම් සේ රජසැප අනුභව කළේ ද, එසේ ම රජ සැප විඳිව්.”

යේ ඛෝ පන භික්ඛවේ උත්තරාය දිසාය පටිරාජානෝ තේ රඤ්ඤෝ චක්කවත්තිස්ස අනුයුත්තා අහේසුං.

මහණෙනි, උතුරු දිශාවෙහි යම් විරුද්ධ රජවරු සිටියාහු ද, ඔවුහු සක්විති රජු අනුව යන්නෝ වූහ.

6.
අථ ඛෝ තං භික්ඛවේ චක්කරතනං සමුද්දපරියන්තං පඨවිං අභිවිජිනිත්වා තමේව රාජධානිං පච්චාගන්ත්වා රඤ්ඤෝ චක්කවත්තිස්ස අන්තේපුරද්වාරේ අත්ථකරණප්පමුඛේ අක්ඛාහතං මඤ්ඤේ අට්ඨාසි, රඤ්ඤෝ චක්කවත්තිස්ස අන්තේපුරං උපසෝභයමානං. ….(පෙ)….

ඉක්බිති මහණෙනි, මහා සමුද්‍රය සීමා කොට පොළොව ජයගෙන එම රාජධානියට ම ආපසු හැරී අවුත් සක්විති රජුගේ ඇතුළු නුවර දොරටුවෙහි විනිසුරු සභාව ඉදිරියෙහි ඒ චක්‍රරත්නය කඩඇණයක් ගැසූ කලෙක මෙන් සක්විති රජුගේ අන්තඃපුරය සෝභමාන කරමින් නැවතුණේ ය.

දුතියෝ පි ඛෝ භික්ඛවේ රාජා චක්කවත්තී ….(පෙ)…. තතියෝ පි ඛෝ භික්ඛවේ රාජා චක්කවත්තී ….(පෙ)…. චතුත්ථෝ පි ඛෝ භික්ඛවේ රාජා චක්කවත්තී ….(පෙ)…. පඤ්චමෝ පි ඛෝ භික්ඛවේ රාජා චක්කවත්තී ….(පෙ)…. ඡට්ඨෝ පි ඛෝ භික්ඛවේ රාජා චක්කවත්තී ….(පෙ)…. සත්තමෝ පි ඛෝ භික්ඛවේ රාජා චක්කවත්තී බහුන්නං වස්සානං බහුන්නං වස්සසතානං බහුන්නං වස්සසහස්සානං අච්චයේන අඤ්ඤතරං පුරිසං ආමන්තේසි: යදා ත්වං අම්භෝ පුරිස පස්සෙය්‍යාසි දිබ්බං චක්කරතනං ඕසක්කිතං ඨානා චුතං, අථ මේ ආරෝචෙය්‍යාසී’ති. ‘ඒවං දේවා’ති ඛෝ භික්ඛවේ සෝ පුරිසෝ රඤ්ඤෝ චක්කවත්තිස්ස පච්චස්සෝසි. අද්දසා ඛෝ භික්ඛවේ සෝ පුරිසෝ බහුන්නං වස්සානං බහුන්නං වස්සසතානං බහුන්නං වස්සසහස්සානං අච්චයේන දිබ්බං චක්කරතනං ඕසක්කිතං ඨානා චුතං, දිස්වාන යේන රාජා චක්කවත්තී තේනුපසංකමි, උපසංකමිත්වා රාජානං චක්කවත්තිං ඒතදවෝච: යග්ඝේ දේව ජානෙය්‍යාසි දිබ්බන්තේ චක්කරතනං ඕසක්කිතං ඨානා චුතන්ති.

මහණෙනි, දෙවෙනි සක්විති රජු ත් ….(පෙ)…. මහණෙනි, තුන් වෙනි සක්විති රජු ත් ….(පෙ)…. මහණෙනි, සිව්වෙනි සක්විති රජු ත් ….(පෙ)…. මහණෙනි, පස්වෙනි සක්විති රජු ත් ….(පෙ)…. මහණෙනි, සයවෙනි සක්විති රජු ත් ….(පෙ)…. මහණෙනි, සත්වෙනි සක්විති රජු ත් බොහෝ වසර ගණනක්, බොහෝ වසර සිය ගණනක්, බොහෝ වසර දහස් ගණනක් ඇවෑමෙන් එක්තරා පුරුෂයෙකු ඇමතුවේ ය.

“එම්බා පුරුෂය, යම් කලෙක ඔබ දිව්‍ය වූ චක්‍රරත්නය තිබූ තැනින් පසු බැස, තිබූ තැනින් බැහැර වී තිබෙනු දකින්නෙහි නම්, එවිට මට දැනුම් දෙව.”

මහණෙනි, “එසේ ය, දේවයිනි” යි ඒ පුරුෂයා සක්විති රජුට පිළිතුරු දුන්නේ ය. මහණෙනි, බොහෝ වසර ගණනක්, බොහෝ වසර සිය ගණනක්, බොහෝ වසර දහස් ගණනක් ඇවෑමෙන්, ඒ පුරුෂයා දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය තිබූ තැනින් පසු බැස, තිබූ තැනින් බැහැරට ගොස් තිබෙනු දුටුවේ ය. දැක සක්විති රජු යම් තැනක සිටියේ ද, එතැනට පැමිණියේ ය. පැමිණ සක්විති රජුට මෙය පැවසුවේ ය.

“එහෙනම් දේවයිනි, දැනගත මැනැව. ඔබගේ දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය තිබූ තැනින් පසු බැස්සේ ය. තිබූ තැනින් බැහැරට වූයේ ය.”

7.
අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා චක්කවත්තී ජෙට්ඨපුත්තං කුමාරං ආමන්තෙත්වා ඒතදවෝච: “දිබ්බං කිර මේ තාත කුමාර චක්කරතනං ඕසක්කිතං ඨානා චුතං, සුතං ඛෝ පන මේතං යස්ස රඤ්ඤෝ චක්කවත්තිස්ස දිබ්බං චක්කරතනං ඕසක්කති ඨානා චවති, න’දානි තේන රඤ්ඤා චිරං ජීවිතබ්බං හෝතී’ති. භුත්තා ඛෝ පන මේ මානුසිකා කාමා, සමයෝ’දානි මේ දිබ්බේ කාමේ පරියේසිතුං. ඒහි ත්වං තාත කුමාර, ඉමං සමුද්දපරියන්තං පඨවිං පටිපජ්ජ, අහං පන කේසමස්සුං ඕහාරෙත්වා කාසායානි වත්ථානි අච්ඡාදෙත්වා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිස්සාමී”ති. අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා චක්කවත්තී ජෙට්ඨපුත්තං කුමාරං සාධුකං රජ්ජේ සමනුසාසිත්වා, කේසමස්සුං ඕහාරෙත්වා කාසායානි වත්ථානි අච්ඡාදෙත්වා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජි. සත්තාහපබ්බජිතේ ඛෝ පන භික්ඛවේ රාජිසිම්හි දිබ්බං චක්කරතනං අන්තරධායි. අථ ඛෝ භික්ඛවේ අඤ්ඤතරෝ පුරිසෝ ….(පෙ)…. අන්තරහිතන්ති. අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ දිබ්බේ චක්කරතනේ අන්තරහිතේ අනත්තමනෝ අහෝසි, අනත්තමනතඤ්ච පටිසංවේදේසි. නෝ ච ඛෝ රාජිසිං උපසංකමිත්වා අරියං චක්කවත්තිවත්තං පුච්ඡි. සෝ සමතේනේව සුදං ජනපදං පසාසති. තස්ස සමතේන ජනපදං පසාසතෝ පුබ්බේනාපරං ජනපදා න පබ්බන්ති යථා තං පුබ්බකානං රාජූනං අරියේ චක්කවත්තිවත්තේ වත්තමානානං.

ඉක්බිති මහණෙනි, සක්විති රජු වැඩිමහල් පුත් කුමරු අමතා මෙය පැවසුවේ ය.

“දරුව, කුමාරය, මාගේ දිව්‍ය වූ චක්‍රරත්නය පසුබැස ගියේලු! තිබූ තැනින් බැහැර වූයේලු! එමෙන් ම මා විසින් මෙය ද අසන ලද්දේ ය. ‘යම් සක්විති රජෙකුගේ දිව්‍ය වූ චක්‍රරත්නය තිබූ තැනින් පසුබැස යයි ද, තිබූ තැනින් බැහැර වෙයි ද, දැන් ඒ රජු විසින් බොහෝ කල් ජීවත් විය හැකි නොවෙයි’ යන කරුණ යි.

මා විසින් මිනිස් ලොව කාමයෝ අනුභව කරන ලද්දාහු ය. දැන් මා හට දිව්‍ය වූ කාමයන් සොයන්නට කාලය යි. දරුව, ඔබ එව. කුමාරය, සයුර සීමා කොට ගත් මේ පොළොව පාලනය කරව. මම් කෙස් රැවුල් බහා කසට පෙවූ වත් හැඳ ගිහි ගෙයින් නික්ම අනගාරික ව පැවිදි වන්නෙමි යි.

එකල්හී මහණෙනි, සක්විති රජු වැඩිමහල් පුත් කුමරුට මනා ලෙස රාජ්‍යයෙහි අනුශාසනා කොට, කෙස් රැවුල් බහවා කසට පෙවූ වත් හැඳ, ගිහි ගෙයින් නික්ම අනගාරික ව පැවිදි වූයේ ය. මහණෙනි, ඒ රාජර්ෂීන් වහන්සේ පැවිදි ව සත් වෙනි දවසෙහි දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය නොපෙනී ගියේ ය.

ඉක්බිති මහණෙනි, එක්තරා පුරුෂයෙක් ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජු වෙත එළැඹ මෙය කීවේ ය.

“දේවයනි, දැනගත මැනැව. දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය නොපෙනී ගියේ ය.” එවිට මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජු දිව්‍ය වූ චක්‍ර රත්නය නොපෙනී ගිය බව අසා නොසතුටු සිත් ඇතිවූයේ ය. නොසතුටු සිත් ඇති බව අත්වින්දේ ය. නමුත් රාජඍෂිතුමා වෙත එළැඹ ආර්ය වූ චක්‍රවර්තී පිළිවෙත නොඇසුවේ ය. ඔහු තමන්ගේ හිතුමනාපයෙන් ජනපදය පාලනය කරයි. තමන්ගේ හිතුමනාපයට ජනපදය පාලනය කරන විට කලින් සිටි රජවරුන් ආර්ය චක්‍රවර්තී පිළිවෙතින් පාලනය කළ සමයෙහි මෙන් ඔහුගේ ජනපදයෝ දියුණු නොවෙති.

8.
අථ ඛෝ භික්ඛවේ අමච්චා පාරිසජ්ජා ගණකා මහාමත්තා අනීකට්ඨා දෝවාරිකා මන්තස්සාජීවිනෝ සන්නිපතිත්වා රාජානං ඛත්තියං මුද්ධාභිසිත්තං ඒතදවෝචුං: “න ඛෝ තේ දේව සමතේන සුදං ජනපදං පසාසතෝ පුබ්බේනාපරං ජනපදා පබ්බන්ති යථා තං පුබ්බකානං රාජූනං අරියේ චක්කවත්තිවත්තේ වත්තමානානං. සංවිජ්ජන්ති ඛෝ තේ දේව විජිතේ අමච්චා පාරිසජ්ජා ගණකා මහාමත්තා අනීකට්ඨා දෝවාරිකා මන්තස්සාජීවිනෝ, මයඤ්චේව අඤ්ඤේ ච, යේ මයං අරියං චක්කවත්තිවත්තං ධාරේම. ඉංඝ ත්වං දේව අම්හේ අරියං චක්කවත්තිවත්තං පුච්ඡ, තස්ස තේ මයං අරියං චක්කවත්තිවත්තං පුට්ඨා බ්‍යාකරිස්සාමා”ති.

එකල්හී මහණෙනි, ඇමතිවරු ද, රජ පිරිස ද, ගණකයෝ ද, මහාමාත්‍යයෝ ද, හමුදා බල ප්‍රධානීහු ද, දොරටුපාලකයෝ ද, උපදේශකයෝ ද, රැස් වී ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජු වෙත එළැඹ මෙය කීවාහු ය.

“දේවයනි, තමන්ගේ හිතුමතයට ජනපදය පාලනය කරන විට කලින් සිටි රජවරුන් ආර්ය චක්‍රවර්තී පිළිවෙතින් පාලනය කළ කාලයෙහි මෙන් ඔබවහන්සේගේ ජනපදයෝ දියුණු නොවෙති. දේවයනි, යම්බඳු අපි ආර්ය චක්‍රවර්තී පිළිවෙත දරමු නම් එසේ වූ අප ද, අන්‍ය වූ ඇමතිවරු ද, රජ පිරිස ද, ගණකයෝ ද, මහාමාත්‍යයෝ ද, හමුදා බල ප්‍රධානීහු ද, දොරටුපාලකයෝ ද, උපදේශකයෝ ද ඔබවහන්සේගේ විජිතයෙහි සිටිති. එහෙනම් දේවයනි, ඔබවහන්සේ අපගෙන් ආර්ය වූ චක්‍රවර්තී පිළිවෙත අසන්න. ඔබ විසින් අසන ලද ඒ අපි ආර්ය වූ චක්‍රවර්තී පිළිවෙත පවසන්නෙමු.

[ ආයුවණ්ණාදිපරිහාණිකථා ]

අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ අමච්චේ පාරිසජ්ජේ ගණකේ මහාමත්තේ අනීකට්ඨේ දෝවාරිකේ මන්තස්සාජීවිනෝ සන්නිපාතාපෙත්වා අරියං චක්කවත්තිවත්තං පුච්ඡි.

ඉක්බිති මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජු ඇමතියන් ද, රාජ පිරිස ද, ගණකයන් ද, මහාමාත්‍යයන් ද, බලප්‍රධානීන් ද, ද්වාර පාලකයන් ද, උපදේශකයන් ද රැස් කරවා ආර්ය චක්‍රවර්තී පිළිවෙත ඇසුවේ ය.

තස්ස තේ අරියං චක්කවත්තිවත්තං පුට්ඨා බ්‍යාකරිංසු. තේසං සුත්වා ධම්මිකඤ්හි ඛෝ රක්ඛාවරණගුත්තිං සංවිදහි. නෝ ච ඛෝ අධනානං ධනමනුප්පදාසි අධනානං ධනේ අනනුප්පදීයමානේ දාළිද්දියං වේපුල්ලමගමාසි. දාළිද්දියේ වේපුල්ලං ගතේ අඤ්ඤතරෝ පුරිසෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියි. තමේනං අග්ගහේසුං ගහෙත්වා රඤ්ඤෝ ඛත්තියස්ස මුද්ධාභිසිත්තස්ස දස්සේසුං අයං දේව පුරිසෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියී’ති. ඒවං වුත්තේ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ තං පුරිසං ඒතදවෝච: “සච්චං කිර ත්වං අම්භෝ පුරිස පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියී?”ති. “සච්චං දේවාති”. “කිං කාරණා?”ති. “න හි දේව ජීවාමී”ති.

ඒ රජු විසින් අසන ලද ඔවුහු ආර්ය චක්‍රවර්තී පිළිවෙත කියාදුන්හ. ඔවුන්ගේ වචනය ඇසූ ඒ රජු ධාර්මික රක්ෂාවරණ ආරක්ෂාව යෙදවී ය. එසේ නමුත් ධනය නැති උදවියට ධනය නොදුන්නේ ය. ධනය නැති උදවියට ධනය නොලැබෙන කල්හී දිළිඳුබව බොහෝ වැඩිවී ගියේ ය. දිළිඳු බව බොහෝ වැඩි වී ගිය කල්හී එක්තරා පුරුෂයෙක් අනුන්ට අයත්, තමාට නුදුන් දෙයක් සොර සිතින් ගත්තේ ය. මිනිස්සු ඔහු ව අල්ලා ගත්හ. අල්ලාගෙන ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජුට දැක්වූහ.

“දේවයිනි, මේ පුරුෂයා අනුන්ට අයත්, තමාට නුදුන් දෙයක් සොර සිතින් ගත්තේ ය.”

මෙසේ කී කල්හී මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජු ඒ පුරුෂයාට මෙය පැවසුවේ ය.

“එම්බා පුරුෂය, සැබෑවක් ද? අනුන්ට අයත්, තමාට නුදුන් දෙයක් ඔබ සොර සිතින් ගත්තෙහි ද?”

“සැබෑවකි දේවයිනි.”

“එසේ ගන්නට කාරණාව කුමක් ද?”

“දේවයිනි, ජීවත්වෙන්නට නොහැක්කෙමි.”

9.
අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ තස්ස පුරිසස්ස ධනමනුප්පාදාසි “ඉමිනා ත්වං අම්භෝ පුරිස ධනේන අත්තනා ච ජීවාහි, මාතාපිතරෝ ච පෝසේහි, පුත්තදාරඤ්ච පෝසේහි, කම්මන්තේ ච පයෝජේහි, සමණබ්‍රාහ්මණේසු උද්ධග්ගිකං දක්ඛිණං පතිට්ඨපේහි, සෝවග්ගිකං සුඛවිපාකං සග්ගසංවත්තනිකන්ති”. “ඒවං දේවා”ති ඛෝ භික්ඛවේ සෝ පුරිසෝ රඤ්ඤෝ ඛත්තියස්ස මුද්ධාභිසිත්තස්ස පච්චස්සෝසි. අඤ්ඤතරෝ පි ඛෝ භික්ඛවේ පුරිසෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියි. තමේනං අග්ගහේසුං ගහෙත්වා රඤ්ඤෝ ඛත්තියස්ස මුද්ධාභිසිත්තස්ස දස්සේසුං “අයං දේව පුරිසෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියී”ති. ඒවං වුත්තේ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ තං පුරිසං ඒතදවෝච: “සච්චං කිර ත්වං අම්භෝ පුරිස පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියී”ති. “සච්චං දේවා”ති. “කිං කාරණා?”ති. “න හි දේව ජීවාමී”ති. අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ තස්ස පුරිසස්ස ධනමනුප්පදාසි “ඉමිනා ත්වං අම්භෝ පුරිස ධනේන අත්තනා ච ජීවාහි, මාතාපිතරෝ ච පෝසේහි, පුත්තදාරඤ් ච පෝසේහි, කම්මන්තේ ච පයෝජේහි, සමණබ්‍රාහ්මණේසු උද්ධග්ගිකං දක්ඛිණං පතිට්ඨපේහි, සෝවග්ගිකං සුඛවිපාකං සග්ගසංවත්තනිකන්ති”. “ඒවං දේවා”ති ඛෝ භික්ඛවේ සෝ පුරිසෝ රඤ්ඤෝ ඛත්තියස්ස මුද්ධාභිසිත්තස්ස පච්චස්සෝසි.

එකල්හී මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජු ඒ පුරුෂයාට ධනය දුන්නේය.

“එම්බා පුරුෂය, ඔබ මේ ධනයෙන් තමනුත් ජීවත් වෙව. මව්පියන් ද පෝෂණය කරව. අඹුදරුවන් ද පෝෂණය කරව. කර්මාන්ත කටයුතුවල ත් යොදවාලව. සුගතියෙහි උපතට හේතුවන, සුගතිය පිණිස පවතින, සැප විපාක දෙන පරිදි ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන්ට ත් දන් වැටක් පිහිටුවව.” මහණෙනි, “එසේ ය, දේවයිනි” යි ඒ පුරුෂයා ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජුට පිළිතුරු දුන්නේ ය.

මහණෙනි, තව පුරුෂයෙකුත් අනුන්ට අයත්, තමාට නුදුන් දෙයක් සොර සිතින් ගත්තේ ය. මිනිස්සු ඔහු ව අල්ලා ගත්හ. අල්ලාගෙන ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජුට දැක්වූහ.

“දේවයිනි, මේ පුරුෂයා අනුන්ට අයත්, තමාට නුදුන් දෙයක් සොර සිතින් ගත්තේ ය.”

මෙසේ කී කල්හී මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජු ඒ පුරුෂයාට මෙය පැවසුවේ ය.

“එම්බා පුරුෂය, සැබෑවක් ද? අනුන්ට අයත්, තමාට නුදුන් දෙයක් ඔබ සොර සිතින් ගත්තෙහි ද?”

“සැබෑවකි දේවයිනි.”

“එසේ ගන්නට කාරණාව කුමක් ද?”

“දේවයිනි, ජීවත්වෙන්නට නොහැක්කෙමි.”

එකල්හී මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජු ඒ පුරුෂයාට ධනය දුන්නේය.

“එම්බා පුරුෂය, ඔබ මේ ධනයෙන් තමනුත් ජීවත් වෙව. මව්පියන් ද පෝෂණය කරව. අඹුදරුවන් ද පෝෂණය කරව. කර්මාන්ත කටයුතුවල ත් යොදවාලව. සුගතියෙහි උපතට හේතුවන, සුගතිය පිණිස පවතින, සැප විපාක දෙන පරිදි ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන්ට ත් දන් වැටක් පිහිටුවව.” මහණෙනි, “එසේ ය, දේවයිනි” යි ඒ පුරුෂයා ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජුට පිළිතුරු දුන්නේ ය.

අස්සෝසුං ඛෝ භික්ඛවේ මනුස්සා: යේ කිර භෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියන්ති, තේසං රාජා ධනමනුප්පදේතීති. සුත්වාන තේසං ඒතදහෝසි: “යන්නූන මයම්පි පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියෙය්‍යාමා”ති.

මහණෙනි, ‘භවත්නි, යම් කෙනෙක් අනුන්ට අයත්, තමන්ට නුදුන් දෙයක් සොර සිතින් ගනිත් නම්, ඔවුන්ට රජු ධනය දෙන්නේලු!’ යි මිනිස්සු ඇසූහ. අසා ඔවුන්ට මේ අදහස ඇතිවූයේ ය. ‘එසේ නම් අපි ත් අනුන්ට අයත්, තමන්ට නොදුන් දේ සොර සිතින් ගන්නෙමු නම් යෙහෙකි’ යි.

අථ ඛෝ භික්ඛවේ අඤ්ඤතරෝ පුරිසෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියි. තමේනං අග්ගහේසුං ගහෙත්වා රඤ්ඤෝ ඛත්තියස්ස මුද්ධාභිසිත්තස්ස දස්සේසුං “අයං දේව පුරිසෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියී”ති.

ඉක්බිති මහණෙනි, තවත් පුරුෂයෙක් අනුන්ට අයත්, තමාට නුදුන් දෙයක් සොර සිතින් ගත්තේ ය. මිනිස්සු ඔහු ව අල්ලා ගත්හ. අල්ලාගෙන ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජුට දැක්වූහ.

“දේවයිනි, මේ පුරුෂයා අනුන්ට අයත්, තමාට නුදුන් දෙයක් සොර සිතින් ගත්තේ ය.”

ඒවං වුත්තේ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ තං පුරිසං ඒතදවෝච: “සච්චං කිර ත්වං අම්භෝ පුරිස පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියී”ති. “සච්චං දේවා”ති. “කිං කාරණා?”ති. “න හි දේව ජීවාමී”ති. අථ ඛෝ භික්ඛවේ රඤ්ඤෝ ඛත්තියස්ස මුද්ධාභිසිත්තස්ස ඒතදහෝසි: “සචේ ඛෝ අහං යෝ යෝ පි පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියිස්සති, තස්ස තස්ස ධනමනුප්පදස්සාමි, ඒවමිදං අදින්නාදානං පවඩ්ඪිස්සති. යන්නූනාහං ඉමං පුරිසං සුනිසේධං නිසේධෙය්‍යං මූලඡෙජ්ජං කරෙය්‍යං, සීසමස්ස ඡින්දෙය්‍ය”න්ති.

මෙසේ කී කල්හී මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජු ඒ පුරුෂයාට මෙය පැවසුවේ ය.

“එම්බා පුරුෂය, සැබෑවක් ද? අනුන්ට අයත්, තමාට නුදුන් දෙයක් ඔබ සොර සිතින් ගත්තෙහි ද?”

“සැබෑවකි දේවයිනි.”

“එසේ ගන්නට කාරණාව කුමක් ද?”

“දේවයිනි, ජීවත්වෙන්නට නොහැක්කෙමි.”

එකල්හී මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජුට මෙසේ සිතුණේ ය. ‘ඉදින් යමෙක් යමෙක් අනුන්ට අයත්, තමන්ට නොදුන් දේ සොරකම් කරන්නේ නම්, මම ඒ ඒ කෙනාට ධනය ද දෙන්නෙම් නම්, මෙසේ මේ අන්සතු දේ පැහැර ගැනීම වැඩෙන්නේ ය. එහෙයින් මම මේ පුරුෂයා යළි සොරකම් කරන්නට බැරි වන සෙයින් නැති කරන්නෙම් නම්, මුලින් ම සිඳින්නෙම් නම්, මොහුගේ හිස සිඳින්නෙම් නම් මැනැවි’ යි.

10.
අථ ඛෝ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ පුරිසේ ආණාපේසි: “තේන හි භණේ ඉමං පුරිසං දළ්හාය රජ්ජුයා පච්ඡාබාහං ගාළ්හබන්ධනං බන්ධිත්වා ඛුරමුණ්ඩං කරිත්වා, ඛරස්සරේන පණවේන රථියා රථිං සිංඝාටකේන සිංඝාටකං පරිනෙත්වා දක්ඛිණේන ද්වාරේන නික්ඛාමෙත්වා දක්ඛිණතෝ නගරස්ස සුනිසේධං නිසේධේථ, මූලඡෙජ්ජං කරෝථ, සීසමස්ස ඡින්දථා”ති. “ඒවං දේවා”ති ඛෝ භික්ඛවේ තේ පුරිසා රඤ්ඤෝ ඛත්තියස්ස මුද්ධාභිසිත්තස්ස පටිස්සුත්වා තං පුරිසං දළ්හාය රජ්ජුයා පච්ඡාබාහං ගාළ්හබන්ධනං බන්ධිත්වා ඛුරමුණ්ඩං කරිත්වා, ඛරස්සරේන පණවේන රථියා රථිං සිංඝාටකේන සිංඝාටකං පරිනෙත්වා, දක්ඛිණේන ද්වාරේන නික්ඛාමෙත්වා, දක්ඛිණතෝ නගරස්ස සුනිසේධං නිසේධේසුං මූලඡෙජ්ජං අකංසු, සීසමස්ස ඡින්දිංසු. අස්සෝසුං ඛෝ භික්ඛවේ මනුස්සා, “යේ කිර භෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියන්ති, තේ රාජා සුනිසේධං නිසේධේති, මූලඡෙජ්ජං කරෝති, සීසානි තේසං ඡින්දතී”ති. සුත්වාන තේසං ඒතදහෝසි: යන්නූන මයම්පි තිණ්හානි සත්ථානි කාරාපෙස්සාම තිණ්හානි සත්ථානි කාරාපෙත්වා යේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියිස්සාම, තේ සුනිසේධං නිසේධෙස්සාම, මූලඡෙජ්ජං කරිස්සාම, සීසානි තේසං ඡින්දිස්සාමා”ති. තේ තිණ්හානි සත්ථානි කාරාපේසුං, තිණ්හානි සත්ථානි කාරාපෙත්වා ගාමඝාතම්පි උපක්කමිංසු කාතුං, නිගමඝාතම්පි උපක්කමිංසු කාතුං, නගරඝාතම්පි උපක්කමිංසු කාතුං, පන්ථදූහනම්පි උපක්කමිංසු කාතුං. යේසං තේ අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියන්ති, තේ සුනිසේධං නිසේධෙන්ති, මූලඡෙජ්ජං කරොන්ති, සීසානි තේසං ඡින්දන්ති. ඉති ඛෝ භික්ඛවේ අධනානං ධනේ අනනුප්පදියමානේ දාළිද්දියං වේපුල්ලමගමාසි. දාළිද්දියේ වේපුල්ලං ගතේ අදින්නාදානං වේපුල්ලමගමාසි, අදින්නාදානේ වේපුල්ලං ගතේ සත්ථං වේපුල්ලමගමාසි. සත්ථේ වේපුල්ලං ගතේ පාණාතිපාතෝ වේපුල්ලමගමාසි. පාණාතිපාතේ වේපුල්ලං ගතේ තේසං සත්තානං ආයු පි පරිහායි, වණ්ණෝ පි පරිහායි, තේසං ආයුනා පි පරිහායමානානං වණ්ණේන පි පරිහායමානානං අසීතිවස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං පුත්තා චත්තාරීසං වස්සසහස්සායුකා අහේසුං.

ඉක්බිති මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජු රාජපුරුෂයන් ඇමතුවේ ය.

“එසේ වී නම් සගයෙනි, මේ පුරුෂයා දැඩි වූ වරපටින් දෑත් පිටුපසට කොට තද කොට බැඳ, හිස මුඩු කොට බැගෑ හඬ ඇති පණා බෙර වයමින්, පාරක් පාරක් ගානේ, හන්දියක් හන්දියක් ගානේ ගෙන ගොස් දකුණු දොරටුවෙන් නික්මී නුවරට දකුණින් නැවත සොරකම් කරන්නට බැරි වන ලෙස, නැති කරව්. මුලින් ම සිඳ දමව්. මොහුගේ හිස සිඳිව්.”

මහණෙනි, “එසේ ය, දේවයිනි” යි ඒ රාජ පුරුෂයෝ ඔටුණු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජු හට පිළිවදන් දී අර පුරුෂයා දැඩි වූ වරපටින් දෑත් පිටුපසට කොට තද කොට බැඳ, හිස මුඩු කොට බැගෑ හඬ ඇති පණා බෙර වයමින්, පාරක් පාරක් ගානේ, හන්දියක් හන්දියක් ගානේ ගෙන ගොස් දකුණු දොරටුවෙන් නික්මී නුවරට දකුණින් නැවත සොරකම් කරන්නට බැරි වන ලෙස, නැති කොට දැමූහ. මුලින් ම සිඳ දැමූහ. ඔහුගේ හිස ගසා දැමූහ.

මහණෙනි, මිනිස්සු මෙය ඇසූහ. ‘භවත්නි, යම්කෙනෙක් අනුන්ට අයත්, තමන්ට නොදුන් දේ සොරසිතින් ගනිත් නම්, රජු නැවත සොරකම් කළ නොහැකි වන සේ ඔවුහු නැතිකොට දමයි. මුලින් ම සිඳ දමයි. ඔවුන්ගේ හිස් ගසා දමයි.’ එය ඇසූ ඔවුන්ට මේ අදහස ඇතිවූයේ ය. ‘එසේ නම් අපිත් තියුණු අවි ආයුධ කරවන්නෙමු. තියුණු අවි ආයුධ කරවා යම් අය සතු දේ සොර සිතින් පැහැර ගන්නෙමු නම්, අප ගැන කියන්නට බැරි වන සේ ඔවුන් නැති කොට දමන්නෙමු. මුලින් ම සිඳින්නෙමු. ඔවුන්ගේ හිස් ගසා දමන්නෙමු’ යි.

ඔවුහු තියුණු අවි ආයුධ තැනෙව්වාහු ය. තියුණු අවි ආයුධ තනවා ගම්වැසියන් නසා, බඩු පැහැර ගන්නට පටන් ගත්හ. නියම්ගම්වැසියන් නසා බඩු පැහැර ගන්නට පටන් ගත්හ. නගරවැසියන් නසා බඩු පැහැර ගන්නට පටන් ගත්හ. පාරේ යන මිනිසුන් නසා බඩු පැහැර ගන්නට පටන් ගත්හ. ඔවුහු යම්කෙනෙකුන් සතු බඩුමුට්ටු පැහැර ගත්තාහු ද, ඒ අයිතිකාරයින්ට සාක්ෂි දී ගන්නට නොහැකි වන සෙයින් නැති කොට දමත්. මුලින් ම සිඳ දමත්. ඔවුන්ගේ හිස් ගසා දමත්.

මෙසේ මහණෙනි, ධනය නැති උදවියට ධනය ලැබෙන පිළිවෙලක් නැති කල්හි දිළිදු බව බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. දිළිදු බව බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අන්සතු දේ පැහැර ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අන්සතු දේ පැහැර ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අවි ආයුධ ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අවි ආයුධ බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී මනුෂ්‍ය ඝාතන බොහෝ වැඩි වී ගියේ ය. මනුෂ්‍ය ඝාතන බොහෝ වැඩිවී ගිය කල්හී ඒ සත්වයන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී ගියේ ය. පැහැය ත් පිරිහී ගියේ ය. ඔවුන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී යන විට, පැහැයත් පිරිහී යන විට, අසූ දහසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ සතළිස් දහසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇත්තෝ වූහ.

11.
චත්තාරීසංවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු අඤ්ඤතරෝ පුරිසෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියි. තමේනං අග්ගහේසුං, ගහෙත්වා රඤ්ඤෝ ඛත්තියස්ස මුද්ධාභිසිත්තස්ස දස්සේසුං “අයං දේව පුරිසෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියී”ති. ඒවං වුත්තේ භික්ඛවේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාභිසිත්තෝ තං පුරිසං ඒතදවෝච: “සච්චං කිර ත්වං අම්භෝ පුරිස පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියී?”ති. “න හි දේවා”ති සම්පජානමුසා අභාසි. ඉති ඛෝ භික්ඛවේ අධනානං ධනේ අනනුප්පදියමානේ දාළිද්දියං වේපුල්ලමගමාසි. දාළිද්දියේ වේපුල්ලං ගතේ අදින්නාදානං වේපුල්ලමගමාසි. අදින්නාදානේ වේපුල්ලං ගතේ සත්ථං වේපුල්ලමගමාසි. සත්ථේ වේපුල්ලං ගතේ පාණාතිපාතෝ වේපුල්ලමගමාසි. පාණාතිපාතේ වේපුල්ලං ගතේ මුසාවාදෝ වේපුල්ලමගමාසි මුසාවාදේ වේපුල්ලං ගතේ තේසං සත්තානං ආයු පි පරිහායි, වණ්ණෝ පි පරිහායි, තේසං ආයුනා පි පරිහායමානානං වණ්ණේන පි පරිහායමානානං චත්තාරීසවස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං වීසතිවස්සසහස්සායුකා පුත්තා අහේසුං. වීසතිවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු අඤ්ඤතරෝ පුරිසෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියි. තමේනං අඤ්ඤතරෝ පුරිසෝ රඤ්ඤෝ ඛත්තියස්ස මුද්ධාභිසිත්තස්ස ආරෝචේසි: “ඉත්ථන්නාමෝ දේව පුරිසෝ පරේසං අදින්නං ථෙය්‍යසංඛාතං ආදියී”ති පේසුඤ්ඤමකාසි. ඉති ඛෝ භික්ඛවේ අධනානං ධනේ අනනුප්පදියමානේ දාළිද්දියං වේපුල්ලමගමාසි. දාළිද්දියේ වේපුල්ලං ගතේ අදින්නාදානං වේපුල්ලමගමාසි. අදින්නාදානේ වේපුල්ලං ගතේ සත්ථං වේපුල්ලමගමාසි. සත්ථේ වේපුල්ලං ගතේ පාණාතිපාතෝ වේපුල්ලමගමාසි. පාණාතිපාතේ වේපුල්ලං ගතේ මුසාවාදෝ වේපුල්ලමගමාසි. මුසාවාදේ වේපුල්ලං ගතේ පිසුණා වාචා වේපුල්ලමගමාසි. පිසුණාය වාචාය වේපුල්ලං ගතාය තේසං සත්තානං ආයු පි පරිහායි වණ්ණෝ පි පරිහායි තේසං ආයුනා පි පරිහායමානානං වණ්ණේන පි පරිහායමානානං වීසතිවස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං දසවස්සසහස්සායුකා පුත්තා අහේසුං.

මහණෙනි, මිනිසුන්ගේ ආයුෂ අවුරුදු සතළිස් දහසක් වූ කල්හී එක්තරා පුරුෂයෙක් අනුන් සතු, තමාට නොදුන් දෙයක් සොර සිතින් ගත්තේ ය. මිනිස්සු ඔහු ව අල්ලා ගත්හ. අල්ලා ගෙන ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජු වෙත දැක්වූහ.

“දේවයිනි, මේ පුරුෂයා අනුන්ට අයත්, තමාට නුදුන් දෙයක් සොර සිතින් ගත්තේ ය.”

මෙසේ කී කල්හී මහණෙනි, ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජු ඒ පුරුෂයාට මෙය පැවසුවේ ය.

“එම්බා පුරුෂය, සැබෑවක් ද? අනුන්ට අයත්, තමාට නුදුන් දෙයක් ඔබ සොර සිතින් ගත්තෙහි ද?”

“නැත දේවයන් වහන්ස” යි දැන දැන බොරු කිව්වේ ය.

මහණෙනි, මෙසේ ධනය නැති උදවියට ධනය ලැබෙන පිළිවෙලක් නැති කල්හි දිළිදු බව බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. දිළිදු බව බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අන්සතු දේ පැහැර ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අන්සතු දේ පැහැර ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අවි ආයුධ ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අවි ආයුධ බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී මනුෂ්‍ය ඝාතන බොහෝ වැඩි වී ගියේ ය. මනුෂ්‍ය ඝාතන බොහෝ වැඩිවී ගිය කල්හී බොරු කීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. බොරු කීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී ඒ සත්වයන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී ගියේ ය. පැහැය ත් පිරිහී ගියේ ය. ඔවුන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී යන විට, පැහැයත් පිරිහී යන විට, හතළිස් දහසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ විසි දහසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇත්තෝ වූහ.

මහණෙනි, මිනිසුන්ගේ ආයුෂ අවුරුදු විසි දහසක් වූ කල්හී එක්තරා පුරුෂයෙක් අනුන් සතු, තමාට නොදුන් දෙයක් සොරකම් කළේ ය. එවිට තවත් පුරුෂයෙක් ඔටුනු පළන් ක්ෂත්‍රිය රජු වෙත ගොස් මෙය සැළ කළේ ය.

“දේවයනි, අසවල් නම් ඇති පුරුෂයා අනුන් සතු, තමාට නොදුන් දෙයක් සොරකම් කළේ ය” යි කේළාම් කීවේ ය.

මහණෙනි, මෙසේ ධනය නැති උදවියට ධනය ලැබෙන පිළිවෙලක් නැති කල්හි දිළිදු බව බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. දිළිදු බව බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අන්සතු දේ පැහැර ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අන්සතු දේ පැහැර ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අවි ආයුධ ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අවි ආයුධ බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී මනුෂ්‍ය ඝාතන බොහෝ වැඩි වී ගියේ ය. මනුෂ්‍ය ඝාතන බොහෝ වැඩිවී ගිය කල්හී බොරු කීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. බොරු කීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී කේළාම් කීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. කේළාම් කීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී ඒ සත්වයන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී ගියේ ය. පැහැය ත් පිරිහී ගියේ ය. ඔවුන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී යන විට, පැහැයත් පිරිහී යන විට, විසි දහසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ දස දහසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇත්තෝ වූහ.

12.
දසවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු ඒකිදං සත්තා වණ්ණවන්තෝ හොන්ති, ඒකිදං සත්තා දුබ්බණ්ණා. තත්ථ යේ තේ සත්තා දුබ්බණ්ණා තේ වණ්ණවන්තේ සත්තේ අභිජ්ඣායන්තා පරේසං දාරේසු චාරිත්තං ආපජ්ජිංසු. ඉති ඛෝ භික්ඛවේ අධනානං ධනේ අනනුප්පදියමානේ දාළිද්දියං වේපුල්ලමගමාසි. දාළිද්දියේ වේපුල්ලං ගතේ ….(පෙ)…. කාමේසුමිච්ඡාචාරෝ වේපුල්ලමගමාසි, කාමේසුමිච්ඡාචාරේ වේපුල්ලං ගතේ තේසං සත්තානං ආයු පි පරිහායි වණ්ණෝ පි පරිහායි. තේසං ආයුනා පි පරිහායමානානං වණ්ණේන පි පරිහායමානානං දසවස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං පඤ්චවස්සසහස්සායුකා පුත්තා අහේසුං.

මහණෙනි, මිනිසුන්ගේ ආයුෂ අවුරුදු දස දහසක් වූ කල්හී ඇතැම් සත්වයෝ මනා පැහැපත් වෙති. ඇතැම් සත්වයෝ කිලිටි පැහැ ඇත්තෝ වෙති. එහිදී ඔවුන් අතර යම් ඒ සත්වයෝ කිලිටි පැහැ ඇති ව සිටියාහු ද, ඔවුහු මනා පැහැ ඇති සත්වයන් දෙස සරාගී සිතින් බලමින්, අනුන්ගේ අඹුවන් සමඟ වැරදි කාම සේවනයට පැමිණියාහු ය.

මහණෙනි, මෙසේ ධනය නැති උදවියට ධනය ලැබෙන පිළිවෙලක් නැති කල්හි දිළිදු බව බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. දිළිදු බව බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අන්සතු දේ පැහැර ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අන්සතු දේ පැහැර ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අවි ආයුධ ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අවි ආයුධ බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී මනුෂ්‍ය ඝාතන බොහෝ වැඩි වී ගියේ ය. මනුෂ්‍ය ඝාතන බොහෝ වැඩිවී ගිය කල්හී බොරු කීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. බොරු කීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී කේළාම් කීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. කේළාම් කීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී වැරදි කාම සේවනය බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. වැරදි කාම සේවනය බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී ඒ සත්වයන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී ගියේ ය. පැහැය ත් පිරිහී ගියේ ය. ඔවුන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී යන විට, පැහැයත් පිරිහී යන විට, දස දහසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ පන් දහසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇත්තෝ වූහ.

13. පඤ්චවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු ද්වේ ධම්මා වේපුල්ලමගමංසු ඵරුසාවාචා සම්ඵප්පලාපෝ ච ද්වීසු ධම්මේසු වේපුල්ලං ගතේසු තේසං සත්තානං ආයු පි පරිහායි, වණ්ණෝ පි පරිහායි. තේසං ආයුනා පි පරිහායමානානං වණ්ණේන පි පරිහායමානානං පඤ්චවස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං අප්පේකච්චේ අඩ්ඪතෙය්‍යවස්සසහස්සායුකා අප්පේකච්චේ ද්වේවස්සසහස්සායුකා පුත්තා අහේසුං. අඩ්ඪතෙය්‍යවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු අභිජ්ඣාව්‍යාපාදා වේපුල්ලමගමංසු. අභිජ්ඣාව්‍යාපාදේසු වේපුල්ලං ගතේසු තේසං සත්තානං ආයු පි පරිහායි, වණ්ණෝ පි පරිහායි. තේසං ආයුනා පි පරිහායමානානං වණ්ණේන පි පරිහායමානානං අඩ්ඪතෙය්‍යවස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං වස්සසහස්සායුකා පුත්තා අහේසුං. වස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු මිච්ඡාදිට්ඨි වේපුල්ලමගමාසි. මිච්ඡාදිට්ඨියා වේපුල්ලං ගතාය තේසං සත්තානං ආයු පි පරිහායි, වණ්ණෝ පි පරිහායි. තේසං ආයුනා පි පරිහායමානානං වණ්ණේන පි පරිහායමානානං වස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං පඤ්චවස්සසතායුකා පුත්තා අහේසුං. පඤ්චවස්සසතායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු තයෝ ධම්මා වේපුල්ලමගමංසු අධම්මරාගෝ විසමලෝභෝ මිච්ඡාධම්මෝ. තීසු ධම්මේසු වේපුල්ලං ගතේසු තේසං සත්තානං ආයු පි පරිහායි, වණ්ණෝ පි පරිහායි. තේසං ආයුනා පි පරිහායමානානං වණ්ණේන පි පරිහායමානානං පඤ්චවස්සසතායුකානං මනුස්සානං අප්පේකච්චේ අඩ්ඪතෙය්‍යවස්සසතායුකා අප්පේකච්චේ ද්වේවස්සසතායුකා පුත්තා අහේසුං. අඩ්ඪතෙය්‍යවස්සසතායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු ඉමේ ධම්මා වේපුල්ලමගමංසු අමත්තෙය්‍යතා අපෙත්තෙය්‍යතා අසාමඤ්ඤතා අබ්‍රහ්මඤ්ඤතා න කුලේ ජෙට්ඨාපචායිතා.

මහණෙනි, මිනිසුන්ගේ ආයුෂ අවුරුදු පන් දහසක් වූ කල්හී ඔවුන් අතර කරුණු දෙකක් බොහෝ සේ වැඩි වී ගියේ ය. එනම්, දරුණු වචනයෙන් බැණ වැදීම ත්, හිස් වචන කතා කිරීම ත් ය. මේ කරුණු දෙක බොහෝ වැඩි වී ගිය කල්හී ඒ සත්වයන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී ගියේ ය. පැහැය ත් පිරිහී ගියේ ය. ඔවුන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී යන විට, පැහැයත් පිරිහී යන විට, පන් දහසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇති මිනිසුන්ගේ ඇතැම් දරුවෝ දෙදහස් පන්සියයක් අවුරුදු ආයුෂ ඇත්තෝ වූහ. ඇතැම් දරුවෝ දෙදහස් වසරක ආයුෂ ඇත්තෝ වූහ.

මහණෙනි, දෙදහස් පන්සිය වසරක් ආයුෂ ඇති මිනිසුන් අතර අනුන් සතු දේ තමාට අයත් කරගැනීමේ ආශාව ත්, ද්වේෂය ත් බොහෝ වැඩි වී ගියේ ය. අනුන් සතු දේ තමන් සතු කරගැනීමේ ආශාව ත්, ද්වේෂය ත් බොහෝ වැඩි වී ගිය කල්හී ඒ සත්වයන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී ගියේ ය. පැහැය ත් පිරිහී ගියේ ය. ඔවුන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී යන විට, පැහැයත් පිරිහී යන විට, දෙදහස් පන්සියයක් අවුරුදු ආයුෂ ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ දහසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇත්තෝ වූහ.

මහණෙනි, දහස් වසරක ආයුෂ ඇති මිනිසුන් අතර මිථ්‍යා දෘෂ්ටිය බොහෝ සේ වැඩි වී ගියේ ය. මිථ්‍යා දෘෂ්ටිය බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී ඒ සත්වයන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී ගියේ ය. පැහැය ත් පිරිහී ගියේ ය. ඔවුන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී යන විට, පැහැයත් පිරිහී යන විට, දහසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ පන්සියයක් අවුරුදු ආයුෂ ඇත්තෝ වූහ.

මහණෙනි, පන්සිය වසරක් ආයුෂ ඇති මිනිසුන් අතර තුන් කරුණක් බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අධර්ම රාගය, විෂම ලෝභය සහ මිථ්‍යා ධර්මය යි. මේ තුන් කරුණ බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී ඒ සත්වයන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී ගියේ ය. පැහැය ත් පිරිහී ගියේ ය. ඔවුන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී යන විට, පැහැයත් පිරිහී යන විට, පන්සියයක් අවුරුදු ආයුෂ ඇති මිනිසුන්ගේ ඇතැම් දරුවෝ දෙසිය පනසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇත්තෝ වූහ. ඇතැම් දරුවෝ දෙසිය වසරක් ආයුෂ ඇත්තෝ වූහ.

මහණෙනි, දෙසිය පනස් වසරක් ආයුෂ ඇති මිනිසුන් අතර මේ කරුණු බොහෝ පැතිර ගියේ ය. මව්ට නොසැළකීම, පියාට නොසැළකීම, ශ්‍රමණයන්ට ගරු නොකිරීම, බ්‍රාහ්මණයන්ට ගරු නොකිරීම, ගුරුවරාදී කුලදෙටුවන්ට ගරු නොකිරීම ය.

14.
ඉති ඛෝ භික්ඛවේ අධනානං ධනේ අනනුප්පදියමානේ දාළිද්දියං වේපුල්ලමගමාසි, දාළිද්දියේ වේපුල්ලං ගතේ අදින්නාදානං වේපුල්ලමගමාසි. අදින්නාදානේ වේපුල්ලං ගතේ සත්ථං වේපුල්ලමගමාසි. සත්ථේ වේපුල්ලං ගතේ පාණාතිපාතෝ වේපුල්ලමගමාසි. පාණාතිපාතේ වේපුල්ලං ගතේ මුසාවාදෝ වේපුල්ලමගමාසි මුසාවාදේ වේපුල්ලං ගතේ පිසුණා වාචා වේපුල්ලමගමාසි පිසුණාය වාචාය වේපුල්ලං ගතාය කාමේසුමිච්ඡාචාරෝ වේපුල්ලමගමාසි කාමේසුමිච්ඡාචාරේ වේපුල්ලං ගතේ ද්වේ ධම්මා වේපුල්ලමගමංසු ඵරුසා වාචා සම්ඵප්පලාපෝ ච. ද්වීසු ධම්මේසු වේපුල්ලං ගතේසු අභිජ්ඣාව්‍යාපාදා වේපුල්ලමගමංසු, අභිජ්ඣාව්‍යාපාදේසු වේපුල්ලං ගතේසු මිච්ඡාදිට්ඨි වේපුල්ලමගමාසි මිච්ඡාදිට්ඨියා වේපුල්ලං ගතාය තයෝ ධම්මා වේපුල්ලමගමංසු අධම්මරාගෝ විසමලෝභෝ මිච්ඡාධම්මෝ. තීසු ධම්මේසු වේපුල්ලං ගතේසු ඉමේ ධම්මා වේපුල්ලමගමංසු අමත්තෙය්‍යතා අපෙත්තෙය්‍යතා අසාමඤ්ඤතා අබ්‍රහ්මඤ්ඤතා න කුලේ ජෙට්ඨාපචායිතා. ඉමේසු ධම්මේසු වේපුල්ලං ගතේසු තේසං සත්තානං ආයු පි පරිහායි වණ්ණෝ පි පරිහායි. තේසං ආයුනා පි පරිහායමානානං වණ්ණේන පි පරිහායමානානං අඩ්ඪතෙය්‍යවස්සසතායුකානං මනුස්සානං වස්සසතායුකා පුත්තා අහේසුං.

මහණෙනි, මෙසේ ධනය නැති උදවියට ධනය ලැබෙන පිළිවෙලක් නැති කල්හි දිළිදු බව බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. දිළිදු බව බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අන්සතු දේ පැහැර ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අන්සතු දේ පැහැර ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අවි ආයුධ ගැනීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අවි ආයුධ බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී මනුෂ්‍ය ඝාතන බොහෝ වැඩි වී ගියේ ය. මනුෂ්‍ය ඝාතන බොහෝ වැඩිවී ගිය කල්හී බොරු කීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. බොරු කීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී කේළාම් කීම බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. කේළාම් කීම බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී වැරදි කාම සේවනය බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. වැරදි කාම සේවනය බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී දරුණු වචනයෙන් බැණ වැදීම ත්, හිස් වචන කතා කිරීම ත් යන මේ කරුණ දෙක බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. මේ කරුණු දෙක බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අන්සතු දෙය තමා සතු කරගැනීමේ ආශාව ත්, ද්වේෂය ත් බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. අන්සතු දෙය තමා සතු කරගැනීමේ ආශාව ත්, ද්වේෂය ත් බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී මිථ්‍යා දෘෂ්ටිය බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. මිථ්‍යා දෘෂ්ටිය බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී අධර්ම රාගය, විෂම ලෝභය, මිථ්‍යා ධර්මය යන කරුණු තුන බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. මේ කරුණු තුන බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී, මව්ට නොසැළකීම, පියාට නොසැළකීම, ශ්‍රමණයන්ට ගරු නොකිරීම, බ්‍රාහ්මණයන්ට ගරු නොකිරීම, ගුරුවරාදී කුලදෙටුවන්ට ගරු නොකිරීම යන මේ කරුණු බොහෝ පැතිරී ගියේ ය. මේ කරුණු බොහෝ පැතිරී ගිය කල්හී ඒ සත්වයන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී ගියේ ය. පැහැය ත් පිරිහී ගියේ ය. ඔවුන්ගේ ආයුෂ ත් පිරිහී යන විට, පැහැයත් පිරිහී යන විට, දෙසිය පනසක් අවුරුදු ආයුෂ ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ සියයක් අවුරුදු ආයුෂ ඇත්තෝ වූහ.

[ දසවස්සායුකසමයෝ ]

15.
භවිස්සති භික්ඛවේ සෝ සමයෝ යං ඉමේසං මනුස්සානං දසවස්සායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති. දසවස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු පඤ්චවස්සිකා කුමාරිකා අලම්පතෙය්‍යා භවිස්සන්ති. දසවස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු ඉමානි රසානි අන්තරධායිස්සන්ති, සෙය්‍යථීදං සප්පි නවනීතං තේලං මධු ඵාණිතං ලෝණං. දසවස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු කුද්‍රෑසකෝ අග්ගං භෝජනානං භවිස්සති. සෙය්‍යථාපි භික්ඛවේ ඒතරහි සාලිමංසෝදනෝ අග්ගං භෝජනානං, ඒවමේව ඛෝ භික්ඛවේ දසවස්සායුකේසු මනුස්සේසු කුද්‍රෑසකෝ අග්ගං භෝජනානං භවිස්සති. දසවස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු දස කුසලකම්මපථා සබ්බේන සබ්බං අන්තරධායිස්සන්ති, දස අකුසලකම්මපථා අතිබ්‍යාදිප්පිස්සන්ති. දසවස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු කුසලන්තිපි න භවිස්සති. කුතෝ පන කුසලස්ස කාරකෝ. දසවස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු යේ තේ භවිස්සන්ති අමත්තෙය්‍යා අපෙත්තෙය්‍යා අසාමඤ්ඤා අබ්‍රහ්මඤ්ඤා න කුලේ ජෙට්ඨාපචායිනෝ, තේ පුජ්ජා ච භවිස්සන්ති පාසංසා ච. සෙය්‍යථාපි භික්ඛවේ ඒතරහි මත්තෙය්‍යා පෙත්තෙය්‍යා සාමඤ්ඤා බ්‍රහ්මඤ්ඤා කුලේ ජෙට්ඨාපචායිනෝ පුජ්ජා ච පාසංසා ච, ඒවමේව ඛෝ භික්ඛවේ දසවස්සායුකේසු මනුස්සේසු යේ තේ භවිස්සන්ති අමත්තෙය්‍යා අපෙත්තෙය්‍යා අසාමඤ්ඤා අබ්‍රහ්මඤ්ඤා න කුලේ ජෙට්ඨාපචායිනෝ, තේ පුජ්ජා ච භවිස්සන්ති පාසංසා ච. දසවස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු න භවිස්සති මාතා ති වා මාතුච්ඡා ති වා මාතුලානී ති වා ආචරියභරියා ති වා ගරූනං දාරෝ ති වා සම්භේදං ලෝකෝ ගමිස්සති යථා අජේළකා කුක්කුටසූකරා සෝණසිගාලා.

මහණෙනි, මේ මිනිසුන්ගේ දරුවෝ දස වර්ෂයක ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහු ද, එබඳු කාලයක් එන්නේ ය. මහණෙනි, දස වසරක් ආයුෂ ඇති මිනිසුන් අතර, පස් හැවිරිදි කුමරියෝ පතිකුලයට යෑමට සුදුසු වන්නෝ ය. මහණෙනි, දස වසක් ආයු ඇති මිනිසුන් අතර මේ රසයෝ අතුරුදහන් වන්නාහු ය. එනම්, ගිතෙල් රස ය, වෙඬරු රස ය, තල තෙල් රස ය, මී පැණි රස ය, පැණි රස ය. ලුණු රසය ය.

මහණෙනි, දස වසක් ආයු ඇති මිනිසුන් අතර කුරහන් වලින් සැකසූ ආහාරය බොජුන් අතර අග්‍ර වන්නේ ය. මහණෙනි, මෙකල මස් සහිත ඇල් හාලේ බත බොජුන් අතර අග්‍ර වන්නේ යම් සේ ද, එසෙයින් ම මහණෙනි, දසවසක් ආයු ඇති මිනිසුන් අතර කුරහන් වලින් සැකසූ ආහාරය බොජුන් අතර අග්‍ර වන්නේ ය. මහණෙනි, දස වසක් ආයු ඇති මිනිසුන් අතර දස කුසල කර්මපථ සහමුලින් ම අතුරුදහන් වන්නේ ය. දස අකුසල කර්ම පථ අතිශයින් ම ඉස්මතු ව එන්නේ ය. මහණෙනි, දස වසක් ආයු ඇති මිනිසුන් අතර කුසලය යන නමවත් අසන්නට නොලැබෙන්නේ ය. කුසල් කරන්නෙක් කොයින් නම් ලබන්න ද?

මහණෙනි, දසවස් ආයු ඇති මිනිසුන් අතර යම් කෙනෙක් මවට නොසළකත් ද, පියාට නොසළකත් ද, ශ්‍රමණයින්ට ගරු නොකරත් ද, බ්‍රාහ්මණයින්ට ගරු නොකරත් ද, කුල දෙටුවන්ට අවනත නොවෙත් ද, ඔවුහු පිදුම් ද ලබන්නාහ. ප්‍රශංසා ද ලබන්නාහ. මහණෙනි, මෙකල යම් කෙනෙක් මව්ට සළකත් නම්, පියාට සළකත් නම්, ශ්‍රමණයින්ට ගරු කරත් නම්, බ්‍රාහ්මණයින්ට ගරු කරත් නම්, කුල දෙටුවන්ට අවනත වෙත් නම්, ඔවුහු යම් සේ පුද ලබත් ද, ප්‍රශංසා ලබත් ද, එසෙයින් ම මහණෙනි, දසවස් ආයු ඇති මිනිසුන් අතර යම් කෙනෙක් මවට නොසළකත් ද, පියාට නොසළකත් ද, ශ්‍රමණයින්ට ගරු නොකරත් ද, බ්‍රාහ්මණයින්ට ගරු නොකරත් ද, කුල දෙටුවන්ට අවනත නොවෙත් ද, ඔවුහු පිදුම් ද ලබන්නාහ. ප්‍රශංසා ද ලබන්නාහ.

මහණෙනි, දස වස් ආයු ඇති මිනිසුන් අතර ‘මව්තුමිය ය, මෑණියන්ගේ සොහොයුරියෝ ය, නැන්දණියෝ ය, ආචාර්යවරයන්ගේ බිරින්දෑවරු ය, ගරු කළ යුත්තන්ගේ බිරින්දෑවරුන් ය වශයෙන් ගරුසරු හැඟීම් නැති වන්නේ ය. එළු බැටළුවෝ, කුකුළෝ ඌරෝ, බලු සිවල්ලු යම් සේ හැසිරෙත් ද, එසෙයින් ම ලෝක සත්වයෝ යහපත් කුලාචාර ධර්ම නොතකා, සිඳබිඳ දමා හිතුමනාපයේ හැසිරෙන්නාහ.

16.
දසවස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු තේසං සත්තානං අඤ්ඤමඤ්ඤම්හි තිබ්බෝ ආඝාතෝ පච්චුපට්ඨිතෝ භවිස්සති, තිබ්බෝ බ්‍යාපාදෝ, තිබ්බෝ මනෝපදෝසෝ, තිබ්බං වධකචිත්තං මාතු පි පුත්තම්හි, පුත්තස්ස පි මාතරි, පිතු පි පුත්තම්හි පුත්තස්ස පි පිතරි, භාතු පි භාතරි භතු පි භගිනියා, භගිනියා පි භාතරි, තිබ්බෝ ආඝාතෝ පච්චුපට්ඨිතෝ භවිස්සති තිබ්බෝ බ්‍යාපාදෝ තිබ්බෝ මනෝපදෝසෝ තිබ්බං වධකචිත්තං. සෙය්‍යථාපි භික්ඛවේ මාගවිකස්ස මිගං දිස්වා තිබ්බෝ ආඝාතෝ පච්චුපට්ඨිතෝ හෝති තිබ්බෝ බ්‍යාපාදෝ තිබ්බෝ මනෝපදෝසෝ තිබ්බං වධකචිත්තං ඒවමේව ඛෝ භික්ඛවේ දසවස්සායුකේසු මනුස්සේසු තේසං සත්තානං අඤ්ඤමඤ්ඤම්හි තිබ්බෝ ආඝාතෝ පච්චුපට්ඨිතෝ භවිස්සති තිබ්බෝ බ්‍යාපාදෝ තිබ්බෝ මනෝපදෝසෝ තිබ්බං වධකචිත්තං මාතු පි පුත්තම්හි පුත්තස්ස පි මාතරි, පිතු පි පුත්තම්හි, පුත්තස්ස පි පිතරි, භාතු පි භාතරි, භාතු පි භගිනියා, භගිනියා පි භාතරි, තිබ්බෝ ආඝාතෝ පච්චුපට්ඨිතෝ භවිස්සති, තිබ්බෝ බ්‍යාපාදෝ, තිබ්බෝ මනෝපදෝසෝ, තිබ්බං වධකචිත්තං. දසවස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු සත්තාහං සත්ථන්තරකප්පෝ භවිස්සති. තේ අඤ්ඤමඤ්ඤම්හි මිගසඤ්ඤං පටිලභිස්සන්ති. තේසං තිණ්හානි සත්ථානි හත්ථේසු පාතුභවිස්සන්ති. තේ තිණ්හේන සත්ථේන ‘ඒස මිගෝ ඒස මිගෝ’ති අඤ්ඤමඤ්ඤං ජීවිතා වෝරෝපෙස්සන්ති.

මහණෙනි, මිනිසුන්ගේ ආයුෂ දස වසක් ව ඇති කල්හී ඒ සත්වයන් අතර එකිනෙකා කෙරෙහි දරුණු වෛරයක් පිහිටන්නේ ය. දරුණු ද්වේෂයක්, දරුණු මානසික ආවේගයක්, දරුණු වධක චිත්තයක් පිහිටන්නේ ය. පුතු කෙරෙහි මව තුළ ත්, මව කෙරෙහි පුතු තුළ ත්, පුතු කෙරෙහි පියා තුළ ත්, පියා කෙරෙහි පුතු තුළ ත්, සොයුරා කෙරෙහි සොයුරා තුළ ත්, සොයුරිය කෙරෙහි සොයුරා තුළ ත්, සොයුරා කෙරෙහි සොයුරිය තුළ ත්, දරුණු වෛරයක් පිහිටන්නේ ය. දරුණු ද්වේෂයක්, දරුණු මානසික ආවේගයක්, දරුණු වධක චිත්තයක් පිහිටන්නේ ය.

මහණෙනි, යම් සේ මුවන් මරන්නෙකුට මුවෙකු දැක්ක විට දරුණු වෛරයක පිහිටීමක් වෙයි ද, දරුණු ද්වේෂයක, දරුණු මානසික ආවේගයක, දරුණු වධක චිත්තයක පිහිටීමක් වෙයි ද, එසෙයින් ම මහණෙනි, මිනිසුන්ගේ ආයුෂ දස වසක් ව ඇති කල්හී ඒ සත්වයන් අතර එකිනෙකා කෙරෙහි දරුණු වෛරයක් පිහිටන්නේ ය. දරුණු ද්වේෂයක්, දරුණු මානසික ආවේගයක්, දරුණු වධක චිත්තයක් පිහිටන්නේ ය. පුතු කෙරෙහි මව තුළ ත්, මව කෙරෙහි පුතු තුළ ත්, පුතු කෙරෙහි පියා තුළ ත්, පියා කෙරෙහි පුතු තුළ ත්, සොයුරා කෙරෙහි සොයුරා තුළ ත්, සොයුරිය කෙරෙහි සොයුරා තුළ ත්, සොයුරා කෙරෙහි සොයුරිය තුළ ත්, දරුණු වෛරයක් පිහිටන්නේ ය. දරුණු ද්වේෂයක්, දරුණු මානසික ආවේගයක්, දරුණු වධක චිත්තයක් පිහිටන්නේ ය.

මහණෙනි, දස වස් ආයු ඇති මිනිසුන් අතර සත් දිනක ආයුධ අන්තඃකල්පය වන්නේ ය. ඔවුහු ඔවුනොවුන් කෙරෙහි මෘග හැඟීම ලබන්නේ ය. ඔවුන්ගේ අත්වල තියුණු ආයුධ පහළ වන්නේ ය. ඔවුහු ඒ තියුණු ආයුධයෙන් ‘මූ මුර්ගයෙක්, මූ මුර්ගයෙක්’ යනුවෙන් ඔවුනොවුන් මරාගන්නාහු ය.

[ අයුවණ්ණාදිවඩ්ඪනකථා ]

17.
අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒකච්චානං ඒවං භවිස්සති, ‘මා ච මයං කඤ්චි, මා ච අම්හේ කෝචි, යන්නූන මයං තිණගහණං වා වනගහණං වා රුක්ඛගහණං වා නදීවිදුග්ගං වා පබ්බතවිසමං වා පවිසිත්වා වනමූලඵලාහාරා යාපෙය්‍යාමා’ති. තේ තිණගහණං වා වනගහණං වා රුක්ඛගහණං වා නදීවිදුග්ගං වා පබ්බතවිසමං වා පවිසිත්වා සත්තාහං වනමූලඵලාහාරා යාපෙස්සන්ති. තේ තස්ස සත්තාහස්ස අච්චයේන තිණගහණා වනගහණා රුක්ඛගහණා නදීවිදුග්ගා පබ්බතවිසමා නික්ඛමිත්වා අඤ්ඤමඤ්ඤං ආලිංගිත්වා සභාගායිස්සන්ති සමස්සාසිස්සන්ති ‘දිට්ඨා භෝ සත්ත ජීවසි, දිට්ඨා භෝ සත්ත ජීවසී’ති. අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති ‘මයං ඛෝ අකුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ඒවරූපං ආයතං ඤාතික්ඛයං පත්තා යන්නූන මයං කුසලං කරෙය්‍යාම.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන් අතර ඇතැම් කෙනෙකුට මේ අදහස වන්නේ ය. ‘අපි කිසිවෙකු ත් නොමරමු. කිසි කෙනෙක් අප ව ද නොමරත්වා. යම් හෙයකින් අපි තණ වදුලකට හෝ වන වදුලකට හෝ රුක් වදුලකට හෝ නදී දුර්ගයකට හෝ විෂම පර්වතයකට හෝ පිවිස වන මුල් ගෙඩි ආදියෙන් යැපෙන්නෙමු නම් යෙහෙකි’ යි. ඔවුහු තණ වදුලකට හෝ වන වදුලකට හෝ රුක් වදුලකට හෝ නදී දුර්ගයකට හෝ විෂම පර්වතයකට හෝ පිවිස වන මුල් ගෙඩි ආදියෙන් යැපෙන්නාහ. ඒ සත් දින ඇවෑමෙන් ඔවුහු තෘණ වදුලෙන්, වන වදුලෙන්, රුක් වදුලෙන්, නදී දුර්ගයෙන්, විෂම පර්වතයෙන් නික්ම අවුත් ඔවුනොවුන් වැළඳගෙන සතුටු වන්නාහ. සනසා ගන්නාහ. ‘භවත් සත්වය, දකින ලද්දේ ය. ජීවත් වෙහි? භවත් සත්වය, දකින ලද්දේ ය. ජීවත් වෙහි?’ යි.

ඉක්බිති මහණෙනි, ඒ සත්වයන් හට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි අකුසල් දහම් සමාදන් ව සිටි නිසාවෙන් මෙබඳු වූ මහත් වූ ඥාති ව්‍යසනයකට පත් වුණෙමු. යම් හෙයකින් අපි කුසල් කරන්නෙමු නම් මැනැව.

කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං පාණාතිපාතා විරමෙය්‍යාම, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා”ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති. ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං ආයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං දසවස්සායුකානං මනුස්සානං වීසතිවස්සායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති. අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති, “මයං ඛෝ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪාම, වණ්ණේන පි වඩ්ඪාම. යන්නූන මයං භිය්‍යෝසෝමත්තාය කුසලං කරෙය්‍යාම. කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං අදින්නාදානා විරමෙය්‍යාම, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා’ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති අදින්නාදානා විරමිස්සන්ති. ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු අයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං අයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං වීසතිවස්සායුකානං මනුස්සානං චත්තාලීසතිවස්සායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති.

කුමන කුසලයක් කරමු ද? යම් හෙයකින් අපි මනුෂ්‍ය ඝාතනයෙන් වැළකෙමු නම්, මේ කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු මනුෂ්‍ය ඝාතනයෙන් වළකින්නාහ. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ දස වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ විසි වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන්ට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි වනාහී කුසල් දහම් සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙනුත් වැඩෙමු. මනා පැහැයෙනුත් වැඩෙමු. යම් හෙයකින් අපි බොහෝ සෙයින් කුසල් කරන්නෙමු නම් මැනැව. කුමන කුසලයක් කරමු ද? එසේ නම් අපි සොරකමින් වැළකෙමු නම්, මේ කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු ප්‍රාණඝාතයෙන් වළකින්නාහ. සොරකමින් වළකින්නාහ. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ විසි වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ සතළිස් වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති, “මයං ඛෝ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪාම, වණ්ණේන පි වඩ්ඪාම. යන්නූන මයං භිය්‍යෝසෝමත්තාය කුසලං කරෙය්‍යාම. කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං කාමේසුමිච්ඡාචාරා විරමෙය්‍යාම, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා’ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති, අදින්නාදානා විරමිස්සන්ති, කාමේසුමිච්ඡාචාරා විරමිස්සන්ති. ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු අයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං අයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං චත්තාලීසවස්සායුකානං මනුස්සානං අසීතිවස්සායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන්ට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි වනාහී කුසල් දහම් සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙනුත් වැඩෙමු. මනා පැහැයෙනුත් වැඩෙමු. යම් හෙයකින් අපි බොහෝ සෙයින් කුසල් කරන්නෙමු නම් මැනැව. කුමන කුසලයක් කරමු ද? එසේ නම් අපි කාමයේ වරදවා හැසිරීමෙන් වැළකෙමු නම්, මේ කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු ප්‍රාණඝාතයෙන් වළකින්නාහ. සොරකමින් වළකින්නාහ. කාමයේ වරදවා හැසිරීමෙන් වළකින්නාහ. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ සතළිස් වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ අසූ වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

18.
අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති, “මයං ඛෝ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪාම, වණ්ණේන පි වඩ්ඪාම. යන්නූන මයං භිය්‍යෝසෝමත්තාය කුසලං කරෙය්‍යාම. කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං මුසාවාදා විරමෙය්‍යාම, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා’ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති, අදින්නාදානා විරමිස්සන්ති, කාමේසුමිච්ඡාචාරා විරමිස්සන්ති, මුසාවාදා විරමිස්සන්ති. ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු අයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං අයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං අසීතිවස්සායුකානං මනුස්සානං සට්ඨිවස්සසතායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන්ට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි වනාහී කුසල් දහම් සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙනුත් වැඩෙමු. මනා පැහැයෙනුත් වැඩෙමු. යම් හෙයකින් අපි බොහෝ සෙයින් කුසල් කරන්නෙමු නම් මැනැව. කුමන කුසලයක් කරමු ද? එසේ නම් අපි බොරු කීමෙන් වළකිමු නම්, මේ කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු ප්‍රාණඝාතයෙන් වළකින්නාහ. සොරකමින් වළකින්නාහ. කාමයේ වරදවා හැසිරීමෙන් වළකින්නාහ. බොරු කීමෙන් වළකින්නාහ. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ අසූ වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ එකසිය හැට වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති, “මයං ඛෝ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪාම, වණ්ණේන පි වඩ්ඪාම. යන්නූන මයං භිය්‍යෝසෝමත්තාය කුසලං කරෙය්‍යාම. කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං පිසුණාය වාචාය විරමෙය්‍යාම, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා’ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති, අදින්නාදානා විරමිස්සන්ති, කාමේසුමිච්ඡාචාරා විරමිස්සන්ති, මුසාවාදා විරමිස්සන්ති, පිසුණාය වාචාය විරමිස්සන්ති. ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු අයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං අයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං සට්ඨිවස්සසතායුකානං මනුස්සානං වීසතිවස්සසතායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන්ට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි වනාහී කුසල් දහම් සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙනුත් වැඩෙමු. මනා පැහැයෙනුත් වැඩෙමු. යම් හෙයකින් අපි බොහෝ සෙයින් කුසල් කරන්නෙමු නම් මැනැව. කුමන කුසලයක් කරමු ද? එසේ නම් අපි කේළාම් කීමෙන් වැළකෙමු නම්, මේ කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු ප්‍රාණඝාතයෙන් වළකින්නාහ. සොරකමින් වළකින්නාහ. කාමයේ වරදවා හැසිරීමෙන් වළකින්නාහ. බොරු කීමෙන් වළකින්නාහ. කේළාම් කීමෙන් වළකින්නාහ. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ එකසිය හැට වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ තුන්සිය විසි වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති, “මයං ඛෝ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪාම, වණ්ණේන පි වඩ්ඪාම. යන්නූන මයං භිය්‍යෝසෝමත්තාය කුසලං කරෙය්‍යාම. කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං ඵරුසාය වාචාය විරමෙය්‍යාම, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා’ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති, අදින්නාදානා විරමිස්සන්ති, කාමේසුමිච්ඡාචාරා විරමිස්සන්ති, මුසාවාදා විරමිස්සන්ති, පිසුණාය වාචාය විරමිස්සන්ති, ඵරුසාය වාචාය විරමිස්සන්ති. ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු අයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං අයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං වීසතිවස්සසතායුකානං මනුස්සානං චත්තාරීසංඡබ්බස්සසතායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන්ට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි වනාහී කුසල් දහම් සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙනුත් වැඩෙමු. මනා පැහැයෙනුත් වැඩෙමු. යම් හෙයකින් අපි බොහෝ සෙයින් කුසල් කරන්නෙමු නම් මැනැව. කුමන කුසලයක් කරමු ද? එසේ නම් අපි දරුණු වචනයෙන් බැණ වැදීමෙන් වැළකෙමු නම්, මේ කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු ප්‍රාණඝාතයෙන් වළකින්නාහ. සොරකමින් වළකින්නාහ. කාමයේ වරදවා හැසිරීමෙන් වළකින්නාහ. බොරු කීමෙන් වළකින්නාහ. කේළාම් කීමෙන් වළකින්නාහ. දරුණු වචනයෙන් බැණ වැදීමෙන් වළකින්නාහ. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ තුන්සිය විසි වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ හයසිය හතළිස් වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති, “මයං ඛෝ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪාම, වණ්ණේන පි වඩ්ඪාම. යන්නූන මයං භිය්‍යෝසෝමත්තාය කුසලං කරෙය්‍යාම. කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං සම්ඵප්පලාපා විරමෙය්‍යාම, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා’ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති, අදින්නාදානා විරමිස්සන්ති, කාමේසුමිච්ඡාචාරා විරමිස්සන්ති, මුසාවාදා විරමිස්සන්ති, පිසුණාය වාචාය විරමිස්සන්ති, ඵරුසාය වාචාය විරමිස්සන්ති, සම්ඵප්පලාපා විරමිස්සන්ති. ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු අයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං අයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං චත්තාරීසංඡබ්බස්සසතායුකානං මනුස්සානං ද්වේවස්සසහස්සායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන්ට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි වනාහී කුසල් දහම් සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙනුත් වැඩෙමු. මනා පැහැයෙනුත් වැඩෙමු. යම් හෙයකින් අපි බොහෝ සෙයින් කුසල් කරන්නෙමු නම් මැනැව. කුමන කුසලයක් කරමු ද? එසේ නම් අපි හිස් වචන කීමෙන් වැළකෙමු නම්, මේ කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු ප්‍රාණඝාතයෙන් වළකින්නාහ. සොරකමින් වළකින්නාහ. කාමයේ වරදවා හැසිරීමෙන් වළකින්නාහ. බොරු කීමෙන් වළකින්නාහ. කේළාම් කීමෙන් වළකින්නාහ. දරුණු වචනයෙන් බැණ වැදීමෙන් වළකින්නාහ. හිස් වචන කීමෙන් වළකින්නාහ. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ හයසිය සතළිස් වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ දෙදහස් වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

19.
අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති, “මයං ඛෝ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪාම, වණ්ණේන පි වඩ්ඪාම. යන්නූන මයං භිය්‍යෝසෝමත්තාය කුසලං කරෙය්‍යාම. කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං අභිජ්ඣං පජහෙය්‍යාම, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා’ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති, අදින්නාදානා විරමිස්සන්ති, කාමේසුමිච්ඡාචාරා විරමිස්සන්ති, මුසාවාදා විරමිස්සන්ති, පිසුණාය වාචාය විරමිස්සන්ති, ඵරුසාය වාචාය විරමිස්සන්ති, සම්ඵප්පලාපා විරමිස්සන්ති, අභිජ්ඣං පජහිස්සන්ති, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු අයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං අයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං ද්වේවස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං චත්තාරිවස්සසහස්සායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන්ට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි වනාහී කුසල් දහම් සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙනුත් වැඩෙමු. මනා පැහැයෙනුත් වැඩෙමු. යම් හෙයකින් අපි බොහෝ සෙයින් කුසල් කරන්නෙමු නම් මැනැව. කුමන කුසලයක් කරමු ද? එසේ නම් අපි අනුන් සතු තමන් සතු කරගැනීමේ ආශාව අත්හරින්නෙමු නම්, මේ කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු ප්‍රාණඝාතයෙන් වළකින්නාහ. සොරකමින් වළකින්නාහ. කාමයේ වරදවා හැසිරීමෙන් වළකින්නාහ. බොරු කීමෙන් වළකින්නාහ. කේළාම් කීමෙන් වළකින්නාහ. දරුණු වචනයෙන් බැණ වැදීමෙන් වළකින්නාහ. හිස් වචන කීමෙන් වළකින්නාහ. අනුන් සතු දෙය තමන් සතු කරගැනීමේ ආශාව අත්හරින්නාහ. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ දෙදහස් වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ හාරදහස් වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති, “මයං ඛෝ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪාම, වණ්ණේන පි වඩ්ඪාම. යන්නූන මයං භිය්‍යෝසෝමත්තාය කුසලං කරෙය්‍යාම. කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං ව්‍යාපාදං පජහෙය්‍යාම, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා’ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති, අදින්නාදානා විරමිස්සන්ති, කාමේසුමිච්ඡාචාරා විරමිස්සන්ති, මුසාවාදා විරමිස්සන්ති, පිසුණාය වාචාය විරමිස්සන්ති, ඵරුසාය වාචාය විරමිස්සන්ති, සම්ඵප්පලාපා විරමිස්සන්ති, අභිජ්ඣං පජහිස්සන්ති, ව්‍යාපාදං පජහිස්සන්ති. ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු අයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං අයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං චත්තාරිවස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං අට්ඨවස්සසහස්සායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන්ට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි වනාහී කුසල් දහම් සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙනුත් වැඩෙමු. මනා පැහැයෙනුත් වැඩෙමු. යම් හෙයකින් අපි බොහෝ සෙයින් කුසල් කරන්නෙමු නම් මැනැව. කුමන කුසලයක් කරමු ද? එසේ නම් අපි ද්වේෂය දුරු කරන්නෙමු නම්, මේ කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු ප්‍රාණඝාතයෙන් වළකින්නාහ. සොරකමින් වළකින්නාහ. කාමයේ වරදවා හැසිරීමෙන් වළකින්නාහ. බොරු කීමෙන් වළකින්නාහ. කේළාම් කීමෙන් වළකින්නාහ. දරුණු වචනයෙන් බැණ වැදීමෙන් වළකින්නාහ. හිස් වචන කීමෙන් වළකින්නාහ. අනුන් සතු දෙය තමන් සතු කරගැනීමේ ආශාව අත්හරින්නාහ. ද්වේෂය දුරුකරන්නාහ. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ හාරදහස් වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ අටදහස් වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති, “මයං ඛෝ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪාම, වණ්ණේන පි වඩ්ඪාම. යන්නූන මයං භිය්‍යෝසෝමත්තාය කුසලං කරෙය්‍යාම. කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං මිච්ඡාදිට්ඨිං පජහෙය්‍යාම, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා’ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති, අදින්නාදානා විරමිස්සන්ති, කාමේසුමිච්ඡාචාරා විරමිස්සන්ති, මුසාවාදා විරමිස්සන්ති, පිසුණාය වාචාය විරමිස්සන්ති, ඵරුසාය වාචාය විරමිස්සන්ති, සම්ඵප්පලාපා විරමිස්සන්ති, අභිජ්ඣං පජහිස්සන්ති, ව්‍යාපාදං පජහිස්සන්ති, මිච්ඡාදිට්ඨිං පජහිස්සන්ති. ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු අයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං අයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං අට්ඨවස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං වීසතිවස්සසහස්සායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන්ට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි වනාහී කුසල් දහම් සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙනුත් වැඩෙමු. මනා පැහැයෙනුත් වැඩෙමු. යම් හෙයකින් අපි බොහෝ සෙයින් කුසල් කරන්නෙමු නම් මැනැව. කුමන කුසලයක් කරමු ද? එසේ නම් අපි මිථ්‍යා දෘෂ්ටිය දුරු කරන්නෙමු නම්, මේ කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු ප්‍රාණඝාතයෙන් වළකින්නාහ. සොරකමින් වළකින්නාහ. කාමයේ වරදවා හැසිරීමෙන් වළකින්නාහ. බොරු කීමෙන් වළකින්නාහ. කේළාම් කීමෙන් වළකින්නාහ. දරුණු වචනයෙන් බැණ වැදීමෙන් වළකින්නාහ. හිස් වචන කීමෙන් වළකින්නාහ. අනුන් සතු දෙය තමන් සතු කරගැනීමේ ආශාව අත්හරින්නාහ. ද්වේෂය දුරුකරන්නාහ. මිථ්‍යා දෘෂ්ටිය දුරුකරන්නාහ. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ අටදහස් වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ විසිදහස් වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

20.
අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති, “මයං ඛෝ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪාම, වණ්ණේන පි වඩ්ඪාම. යන්නූන මයං භිය්‍යෝසෝමත්තාය කුසලං කරෙය්‍යාමාති. කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං තයෝ ධම්මේ පජහෙය්‍යාම, අධම්මරාගං විසමලෝභං මිච්ඡාධම්මං, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා’ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති, අදින්නාදානා විරමිස්සන්ති, කාමේසුමිච්ඡාචාරා විරමිස්සන්ති, මුසාවාදා විරමිස්සන්ති, පිසුණාය වාචාය විරමිස්සන්ති, ඵරුසාය වාචාය විරමිස්සන්ති, සම්ඵප්පලාපා විරමිස්සන්ති, අභිජ්ඣං පජහිස්සන්ති, ව්‍යාපාදං පජහිස්සන්ති, මිච්ඡාදිට්ඨිං පජහිස්සන්ති, තයෝ ධම්මේ පජහිස්සන්ති: අධම්මරාගං විසමලෝභං මිච්ඡාධම්මං. ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු අයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං අයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං වීසතිවස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං චත්තාරීසවස්සසහස්සායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන්ට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි වනාහී කුසල් දහම් සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙනුත් වැඩෙමු. මනා පැහැයෙනුත් වැඩෙමු. යම් හෙයකින් අපි බොහෝ සෙයින් කුසල් කරන්නෙමු නම්, කුමන කුසලයක් කරමු ද? එසේ නම් අපි මේ අකුසල් තුන දුරු කරන්නෙමු නම් මැනැව. එනම් අධර්ම රාගය ත්, විෂම ලෝභය ත්, මිථ්‍යා ධර්මය ත් ය. මේ අකුසල් දුරු කිරීම නම් කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු ප්‍රාණඝාතයෙන් වළකින්නාහ. සොරකමින් වළකින්නාහ. කාමයේ වරදවා හැසිරීමෙන් වළකින්නාහ. බොරු කීමෙන් වළකින්නාහ. කේළාම් කීමෙන් වළකින්නාහ. දරුණු වචනයෙන් බැණ වැදීමෙන් වළකින්නාහ. හිස් වචන කීමෙන් වළකින්නාහ. අනුන් සතු දෙය තමන් සතු කරගැනීමේ ආශාව අත්හරින්නාහ. ද්වේෂය දුරුකරන්නාහ. මිථ්‍යා දෘෂ්ටිය දුරුකරන්නාහ. මේ තුන් අකුසලය දුරු කරන්නාහ. එනම් අධර්ම රාගය ත්, විෂම ලෝභය ත්, මිථ්‍යා ධර්මය ත් ය. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ විසිදහස් වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ සතළිස් දහස් වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

21.
අථ ඛෝ තේසං භික්ඛවේ සත්තානං ඒවං භවිස්සති, “මයං ඛෝ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු ආයුනා පි වඩ්ඪාම, වණ්ණේන පි වඩ්ඪාම. යන්නූන මයං භිය්‍යෝසෝමත්තාය කුසලං කරෙය්‍යාමාති. කිං කුසලං කරෙය්‍යාම? යන්නූන මයං මත්තෙය්‍යා අස්සාම පෙත්තෙය්‍යා අස්සාම සාමඤ්ඤා බ්‍රහ්මඤ්ඤා කුලේජෙට්ඨාපචායිනෝ, ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තෙය්‍යාමා’ති. තේ පාණාතිපාතා විරමිස්සන්ති, අදින්නාදානා විරමිස්සන්ති, කාමේසුමිච්ඡාචාරා විරමිස්සන්ති, මුසාවාදා විරමිස්සන්ති, පිසුණාය වාචාය විරමිස්සන්ති, ඵරුසාය වාචාය විරමිස්සන්ති, සම්ඵප්පලාපා විරමිස්සන්ති, අභිජ්ඣං පජහිස්සන්ති, ව්‍යාපාදං පජහිස්සන්ති, මිච්ඡාදිට්ඨිං පජහිස්සන්ති, තයෝ ධම්මේ පජහිස්සන්ති අධම්මරාගං විසමලෝභං මිච්ඡාධම්මං, මත්තෙය්‍යා භවිස්සන්ති පෙත්තෙය්‍යා සාමඤ්ඤා බ්‍රහ්මඤ්ඤා කුලේජෙට්ඨාපචායිනො. ඉදං කුසලං ධම්මං සමාදාය වත්තිස්සන්ති. තේ කුසලානං ධම්මානං සමාදානහේතු අයුනා පි වඩ්ඪිස්සන්ති, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සන්ති. තේසං අයුනා පි වඩ්ඪමානානං වණ්ණේන පි වඩ්ඪමානානං චත්තාරීසංවස්සසහස්සායුකානං මනුස්සානං අසීතිවස්සසහස්සායුකා පුත්තා භවිස්සන්ති. අසීතිවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු පංචවස්සසතිකා කුමාරිකා අලම්පතෙය්‍යා භවිස්සන්ති. අසීතිවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු තයෝ ආබාධා භවිස්සන්ති ඉච්ඡා අනසනං ජරා.

එකල්හී මහණෙනි, ඒ සත්වයන්ට මේ අදහස ඇතිවන්නේ ය. ‘අපි වනාහී කුසල් දහම් සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙනුත් වැඩෙමු. මනා පැහැයෙනුත් වැඩෙමු. යම් හෙයකින් අපි බොහෝ සෙයින් කුසල් කරන්නෙමු නම් මැනැව. කුමන කුසලයක් කරමු ද? එසේ නම් අපි මව්ට සළකන්නෙමු. පියාට සළකන්නෙමු. ශ්‍රමණයින්ට සළකන්නෙමු. බ්‍රාහ්මණයින්ට සළකන්නෙමු. කුල දෙටුවන්ට අවනත වෙමු නම්, මේ කුසල ධර්මය සමාදන්ව පවතින්නෙමු නම් මැනැව’ යි ඔවුහු ප්‍රාණඝාතයෙන් වළකින්නාහ. සොරකමින් වළකින්නාහ. කාමයේ වරදවා හැසිරීමෙන් වළකින්නාහ. බොරු කීමෙන් වළකින්නාහ. කේළාම් කීමෙන් වළකින්නාහ. දරුණු වචනයෙන් බැණ වැදීමෙන් වළකින්නාහ. හිස් වචන කීමෙන් වළකින්නාහ. අනුන් සතු දෙය තමන් සතු කරගැනීමේ ආශාව අත්හරින්නාහ. ද්වේෂය දුරුකරන්නාහ. මිථ්‍යා දෘෂ්ටිය දුරුකරන්නාහ. මේ තුන් අකුසලය දුරු කරන්නාහ. එනම් අධර්ම රාගය ත්, විෂම ලෝභය ත්, මිථ්‍යා ධර්මය ත් ය. මව්ට සළකන්නාහ. පියාට සළකන්නාහ. ශ්‍රමණයින්ට සළකන්නාහ. බ්‍රාහ්මණයින්ට සළකන්නාහ. කුල දෙටුවන්ට අවනත වන්නාහ. මේ කුසල ධර්මය සමාදන් ව පවතින්නාහ. ඔවුහු කුසල ධර්මයන්ගේ සමාදන් වීම හේතුවෙන් ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. පැහැයෙන් ද වැඩෙන්නාහු ය. ආයුෂයෙන් ද වැඩෙන, මනා පැහැයෙන් ද වැඩෙන, ඒ සතළිස් දහස් වස් ආයු ඇති මිනිසුන්ගේ දරුවෝ අසූ දහස් වස් ආයුෂ ඇත්තෝ වන්නාහ.

මහණෙනි, අසූ දහසක් අවුරුදු ආයු ඇති මිනිසුන් අතර පන්සියයක් අවුරුදු වයසැති කුමරියෝ පතිකුලයට යෑමට සුදුසු වන්නාහ. මහණෙනි, අසූ දහස් වස් ආයු ඇති මිනිසුන් අතර රෝග තුනක් වන්නේ ය. එනම්, ආහාර තෘෂ්ණාව ත්, ආහාර නැතිවීමෙන් වන ක්ලාන්තය ත් සහ ජරා ජීර්ණ වීම ත් ය.

[ සංඛරාජූපපත්ති ]

22.
අසීතිවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු අයං ජම්බුදීපෝ ඉද්ධෝ චේව භවිස්සති ඵීතෝ ච, කුක්කුටසම්පාතිකා ගාමනිගමජනපද රාජධානියෝ. අසීතිවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු අයං ජම්බුදීපෝ අවීචි මඤ්ඤේ ඵුටෝ භවිස්සති මනුස්සේහි, සෙය්‍යථාපි නළවනං වා සරවනං වා.

මහණෙනි, මිනිසුන්ගේ ආයුෂ අවුරුදු අසූ දහසක් වූ කල්හී මේ දඹදිව ඉතා සමෘද්ධිමත් ව, සැප සම්පත් ඇති වන්නේ ය. ගම් නියම්ගම්, ජනපද, රාජධානිවල වහළින් වහළට කුකුලෙකුට යා ගත හැකි තරම් බොහෝ ගේ දොර ඇතිවන්නේ ය. මහණෙනි, මිනිසුන්ගේ ආයුෂ අවුරුදු අසු දහසක් වූ කල්හී මේ දඹදිව උණ ගස් වනයක් සෙයින්, බට ගස් වනයක් සෙයින්, අවීචි මහා නරකාදිය සෙයින් බොහෝ මිනිසුන්ගෙන් පිරී ඉතිරී යන්නේ ය.

අසීතිවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු අයං බාරාණසී කේතුමතී නාම රාජධානී භවිස්සති ඉද්ධා චේව ඵීතා ච බහුජනා ච ආකිණ්ණමනුස්සා ච සුභික්ඛා ච. අසීතිවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු ඉමස්මිං ජම්බුදීපේ චතුරාසීතිනගරසහස්සානි භවිස්සන්ති කේතුමතීරාජධානීපමුඛානි. අසීතිවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු කේතුමතියා රාජධානියා සංඛෝ නාම රාජා උප්පජ්ජිස්සති චක්කවත්තී ධම්මිකෝ ධම්මරාජා චාතුරන්තෝ විජිතාවී ජනපදත්ථාවරියප්පත්තෝ සත්තරතනසමන්නාගතෝ. තස්සිමානි සත්ත රතනානි භවිස්සන්ති, සෙය්‍යථීදං, චක්කරතනං හත්ථිරතනං අස්සරතනං මණිරතනං ඉත්ථිරතනං ගහපතිරතනං පරිණායකරතනමේව සත්තමං. පරෝසහස්සං ඛෝ පනස්ස පුත්තා භවිස්සන්ති සූරා වීරංගරූපා පරසේනප්පමද්දනා. සෝ ඉමං පථවිං සාගරපරියන්තං අදණ්ඩේන අසත්ථේන ධම්මේන අභිවිජිය අජ්ඣාවසිස්සති.

මහණෙනි, මිනිසුන්ගේ ආයුෂ වසර අසූදහසක් වූ කල්හී මේ බරණැස් නුවර ඉතා සමෘද්ධිමත් සැප සම්පත් ඇති, බොහෝ ජනයා සිටින, මිනිසුන්ගෙන් ගැවසී ගත්, සුලභ ආහාරපාන ඇති, කේතුමතී නම් රාජධානියක් වන්නේ ය.

මහණෙනි, මිනිසුන් අතර අසූ දහස් වසරක් ආයු ඇති කල්හී මේ දඹදිව කේතුමතී රාජධානිය ප්‍රමුඛ අසූ හාර දහසක් නගරයෝ වන්නාහ. මහණෙනි, මිනිසුන් අතර අසූ දහස් වසරක් ආයු ඇති කල්හී කේතුමතී රාජධානියෙහි සිව් මහා සමුදුරු සීමා කොට ගත්, සිව් මහා දිවයිනට අධිපති, සතුරන් දිනා ජයගත්, ජනපදයන්හි තහවුරු බවට පත්, සප්ත රත්නයෙන් සමන්විත, ධාර්මික වූ, ධර්මරාජ වූ සංඛ නම් චක්‍රවර්තී රජෙක් පහළ වන්නේ ය. ඔහුට මේ සප්ත රත්නයෝ වන්නාහ. එනම්; චක්‍ර රත්නය ය, හස්ති රත්නය ය, අශ්ව රත්නය ය, මාණික්‍ය රත්නය ය, ස්ත්‍රී රත්නය ය, ගෘහපති රත්නය ය සහ සත්වෙනි පරිනායක රත්නය යි. ඔහුට ශූර වීර වූ පරසෙන් මඬින දහසකට වැඩි පුත්‍රයෝ වන්නාහ. ඔහු සයුර කෙළවර කොට ගත් මේ මහා පොළොව දඬුවමින් තොර ව, ආයුධයෙන් තොර ව, ධාර්මික ව ජයගෙන, අධිපති ව වසන්නේ ය.

[ මෙත්තෙය්‍යබුද්ධුප්පාදෝ ]

23.
අසීතිවස්සසහස්සායුකේසු භික්ඛවේ මනුස්සේසු මෙත්තෙය්‍යෝ නාම භගවා ලෝකේ උප්පජ්ජිස්සති අරහං සම්මාසම්බුද්ධෝ විජ්ජාචරණසම්පන්නෝ සුගතෝ ලෝකවිදූ අනුත්තරෝ පුරිසදම්මසාරථි සත්ථා දේවමනුස්සානං බුද්ධෝ භගවා. සෙය්‍යථාපහං ඒතරහි ලෝකේ උප්පන්නෝ අරහං සම්මාසම්බුද්ධෝ විජ්ජාචරණසම්පන්නෝ සුගතෝ ලෝකවිදූ අනුත්තරෝ පුරිසදම්මසාරථි සත්ථා දේවමනුස්සානං බුද්ධෝ භගවා. සෝ ඉමං ලෝකං සදේවකං සමාරකං සබ්‍රහ්මකං සස්සමණබ්‍රාහ්මණිං පජං සදේවමනුස්සං සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා පවේදෙස්සති, සෙය්‍යථාපහං ඒතරහි ඉමං ලෝකං සදේවකං සමාරකං සබ්‍රහ්මකං සස්සමණබ්‍රාහ්මණිං පජං සදේවමනුස්සං සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා පවේදේමි. සෝ ධම්මං දේසෙස්සති ආදිකල්‍යාණං මජ්ඣේකල්‍යාණං පරියෝසානකල්‍යාණං සාත්ථං සබ්‍යඤ්ජනං කේවලපරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්‍රහ්මචරියං පකාසෙස්සති. සෙය්‍යථාපහං ඒතරහි ධම්මං දේසේමි ආදිකල්‍යාණං මජ්ඣේකල්‍යාණං පරියෝසානකල්‍යාණං සාත්ථං සබ්‍යඤ්ජනං කේවලපරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්‍රහ්මචරියං පකාසේමි. සෝ අනේකසතසහස්සං භික්ඛුසංඝං පරිහරිස්සති සෙය්‍යථාපහං ඒතරහි අනේකසතං භික්ඛුසංඝං පරිහරාමි.

මහණෙනි, මිනිසුන්ගේ ආයුෂ වසර අසූදහසක් වූ කල්හී අරහත් සම්මා සම්බුදු, විජ්ජා චරණ සම්පන්න, සුගත, ලෝකවිදූ, අනුත්තරෝ පුරිසදම්ම සාරථී, සත්ථා දේවමනුස්සානං, බුද්ධ, භගවා යන ගුණැති මෛත්‍රේය නම් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ලෝකයෙහි පහළ වන්නාහ. මෙකල්හී ලෝකයෙහි අරහත් සම්මා සම්බුදු, විජ්ජා චරණ සම්පන්න, සුගත, ලෝකවිදූ, අනුත්තරෝ පුරිසදම්ම සාරථී, සත්ථා දේවමනුස්සානං, බුද්ධ, භගවා යන ගුණැති මම ලොව පහළ වූයෙම් යම් සේ ද, එසේ ය.

ඒ මෛත්‍රේය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දෙවියන් සහිත, මරුන් සහිත, බඹුන් සහිත, ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් සහිත, දෙව් මිනිස් ප්‍රජාවෙන් යුතු, මේ ලෝකය ස්වකීය විශිෂ්ට ඥානයෙන් සාක්ෂාත් කොට ප්‍රකාශ කරන්නාහ. මෙකල්හී මම දෙවියන් සහිත, මරුන් සහිත, බඹුන් සහිත, ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් සහිත, දෙව් මිනිස් ප්‍රජාවෙන් යුතු, මේ ලෝකය ස්වකීය විශිෂ්ට ඥානයෙන් සාක්ෂාත් කොට යම් සේ ප්‍රකාශ කරම් ද, එසේ ය.

ඒ මෛත්‍රේය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ධර්මය දේශනා කරන්නාහ. මුල කල්‍යාණ වූ, මැද කල්‍යාණ වූ, අවසානය කල්‍යාණ වූ, අර්ථ සහිත, ව්‍යංජන සහිත, මුළුමනින් ම පිරිපුන් පිරිසිදු මාර්ග බ්‍රහ්මචරියාව ප්‍රකාශ කරන්නාහ. මෙකල්හී මම යම් අයුරින් දහම් දෙසම් ද, යම් අයුරින් මුල කල්‍යාණ වූ, මැද කල්‍යාණ වූ, අවසානය කල්‍යාණ වූ, අර්ථ සහිත, ව්‍යංජන සහිත, මුළුමනින් ම පිරිපුන් පිරිසිදු මාර්ග බ්‍රහ්මචරියාව ප්‍රකාශ කරම් ද, එසේ ය.

ඒ මෛත්‍රේය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නොයෙක් සිය දහස් ගණන් භික්ෂු සංඝයා පරිහරණය කරන්නාහ. මෙකල්හී මම යම් සේ නොයෙක් සියගණන් භික්ෂු සංඝයා පරිහරණය කරම් ද, එසේ ය.

24.
අථ ඛෝ භික්ඛවේ සංඛෝ නාම රාජා යෝ සෝ යූපෝ රඤ්ඤා මහාපනාදේන කාරාපිතෝ, තං යූපං උස්සාපෙත්වා අජ්ඣාවසිත්වා තං දත්වා විස්සජ්ජෙත්වා සමණබ්‍රාහ්මණකපණද්ධිකවණිබ්බකයාචකානං දානං දත්වා මෙත්තෙය්‍යස්ස භගවතෝ අරහතෝ සම්මාසම්බුද්ධස්ස සන්තිකේ කේසමස්සුං ඕහාරෙත්වා කාසායානි වත්ථානි අච්ඡාදෙත්වා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිස්සති. සෝ ඒවං පබ්බජිතෝ සමානෝ ඒකෝ වූපකට්ඨේ අප්පමත්තෝ ආතාපී පහිතත්තෝ විහරන්තෝ නචිරස්සේව යස්සත්ථාය කුලපුත්තා සම්මදේව අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජන්ති, තදනුත්තරං බ්‍රහ්මචරියපරියෝසානං දිට්ඨේව ධම්මේ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරිස්සති.

එකල්හී මහණෙනි, මහා පනාද නම් රජු විසින් කරවන ලද යම් ඒ ප්‍රාසාදයක් ගංගා නදියෙහි ගිලී ඇත්තේ ද, ඒ ප්‍රාසාදය ගොඩට ගෙන සංඛ නම් සක්විති රජු එහි වාසය කොට එය අත්හැර ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණ දුගී මගී යාචකාදීන්ට දන් දී, අරහත් සම්මා සම්බුදු මෛත්‍රේය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමීපයෙහි කෙස් රැවුල් බහා, කසට පෙවූ වත් හැඳ, ගිහි ගෙයින් නික්ම අනගාරික ව පැවිදි වන්නේ ය. ඔහු එසේ පැවිදි වූයේ, හුදෙකලාව, තනි ව, අප්‍රමාදී ව, කෙලෙස් තවන වීරිය ඇති ව, දහමට දිවි පුදා වාසය කරන්නේ, නොබෝ කලකින් ම යම් අරුතක් උදෙසා කුලපුත්‍රයෝ මනාකොට ගිහි ගෙයින් නික්ම අනගාරික ව පැවිදි වෙත් ද, ඒ බඹසරෙහි අවසානය වූ අනුත්තර වූ රහත් බව මේ ජීවිතයේ දී ම සිය විශිෂ්ට නුවණින් සාක්ෂාත් කොට පැමිණ වාසය කරන්නේ ය.

25.
අත්තදීපා භික්ඛවේ විහරථ අත්තසරණා අනඤ්ඤසරණා ධම්මදීපා ධම්මසරණා අනඤ්ඤසරණා. කථඤ්ච භික්ඛවේ භික්ඛු අත්තදීපෝ විහරති අත්තසරණෝ අනඤ්ඤසරණෝ, ධම්මදීපෝ ධම්මසරණෝ අනඤ්ඤසරණෝ?

මහණෙනි, තමා දූපතක් බඳු කොට වාසය කරව්. තමා සරණට ගනිව්. අන් කෙනෙකු සරණට නොගනිව්. ධර්මය දූපතක් බඳු කොට වාසය කරව්. ධර්මය සරණට ගනිව්. අන් දෙයක් සරණට නොගනිව්.

මහණෙනි, භික්ෂුවක් තමා ව දූපතක් බඳු කොට, තමා සරණට ගෙන, අන් කෙනෙකු සරණට නොගෙන වාසය කරන්නේ කෙසේ ද? ධර්මය දූපතක් බඳු කොට, ධර්මය සරණට ගෙන, අන් දෙයක් සරණට නොගෙන වාසය කරන්නේ කෙසේ ද?

ඉධ භික්ඛවේ භික්ඛු කායේ කායානුපස්සී විහරති ආතාපී සම්පජානෝ සතිමා විනෙය්‍ය ලෝකේ අභිජ්ඣාදෝමනස්සං. වේදනාසු ….(පෙ)…. චිත්තේ ….(පෙ)…. ධම්මේසු ධම්මානුපස්සී විහරති ආතාපී සම්පජානෝ සතිමා විනෙය්‍ය ලෝකේ අභිජ්ඣාදෝමනස්සං. ඒවං ඛෝ භික්ඛවේ භික්ඛු අත්තදීපෝ විහරති අත්තසරණෝ අනඤ්ඤසරණෝ, ධම්මදීපෝ ධම්මසරණෝ අනඤ්ඤසරණෝ.

මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුතුව, නුවණින් යුතුව, මනා සිහියෙන් යුතුව, ලෝකයෙහි ඇලීම් ගැටීම් දුරුකොට කය පිළිබඳ ව කායානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි. කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුතුව, නුවණින් යුතුව, මනා සිහියෙන් යුතුව, ලෝකයෙහි ඇලීම් ගැටීම් දුරුකොට විඳීම් පිළිබඳ ව වේදනානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි. කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුතුව, නුවණින් යුතුව, මනා සිහියෙන් යුතුව, ලෝකයෙහි ඇලීම් ගැටීම් දුරුකොට සිත පිළිබඳ ව චිත්තානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි. කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුතුව, නුවණින් යුතුව, මනා සිහියෙන් යුතුව, ලෝකයෙහි ඇලීම් ගැටීම් දුරුකොට ධර්මයන් පිළිබඳ ව ධම්මානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි.

මහණෙනි, භික්ෂුව තමා දූපතක් බඳු කොට, තමා ව සරණට ගෙන, අන් කෙනෙකු සරණට නොගෙන, ධර්මය දූපතක් බඳු කොට, ධර්මය සරණට ගෙන, අන් දෙයක් සරණට නොගෙන වාසය කරන්නේ මෙසේ ය.

[ භික්ඛුනෝ ආයුවණ්ණාදිවඩ්ඪනකථා ]

26.
ගෝචරේ භික්ඛවේ චරථ සකේ පෙත්තිකේ විසයේ. ගෝචරේ භික්ඛවේ චරන්තා සකේ පෙත්තිකේ විසයේ ආයුනා පි වඩ්ඪිස්සථ, වණ්ණේන පි වඩ්ඪිස්සථ, සුඛේන පි වඩ්ඪිස්සථ, භෝගේන පි වඩ්ඪිස්සථ, බලේන පි වඩ්ඪිස්සථ. කිඤ්ච භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ ආයුස්මිං? ඉධ භික්ඛවේ භික්ඛු ඡන්දසමාධිපධානසංඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවේති, විරියසමාධි ….(පෙ)…. චිත්තසමාධි ….(පෙ)…. වීමංසාසමාධිපධානසංඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවේති. සෝ ඉමේසං චතුන්නං ඉද්ධිපාදානං භාවිතත්තා බහුලීකතත්තා ආකංඛමානෝ කප්පං වා තිට්ඨෙය්‍ය කප්පාවසේසං වා. ඉදං ඛෝ භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ ආයුස්මිං.

මහණෙනි, තම පියාගෙන් ලද උරුමය වන සතර සතිපට්ඨානය නම් වූ තමන් සිටිය යුතු තැනෙහි හැසිරෙව්. මහණෙනි, තම පියාගෙන් ලද උරුමය වන සතර සතිපට්ඨානය නම් වූ, තමන් සිටිය යුතු තැන හැසිරෙන විට ආයුෂයෙනුත් වැඩෙන්නහු ය. වර්ණයෙනුත් වැඩෙන්නහු ය. සැපයෙනුත් වැඩෙන්නහු ය. භෝගයෙනුත් වැඩෙන්නහු ය. බලයෙනුත් වැඩෙන්නහු ය.

මහණෙනි, භික්ෂුවගේ ආයුෂයෙහිලා වැඩීම යනු කුමක් ද? මහණෙනි, මෙහිලා භික්ෂුව ඡන්ද සමාධි පධාන සංඛාරයෙන් යුතුව ඉර්ධිපාදය වඩයි. විරිය සමාධි ….(පෙ)…. චිත්ත සමාධි ….(පෙ)…. වීමංසා සමාධි පධාන සංඛාරයෙන් යුතුව ඉර්ධිපාදය වඩයි. ඒ භික්ෂුව මේ සතර ඉර්ධිපාදයන් භාවිත කළ බැවින්, බහුල කළ බැවින්, කැමති වන්නේ නම් කල්පයක් හෝ කල්පයකට වැඩි කලක් හෝ සිටින්නේ ය. මහණෙනි, මේ වනාහී භික්ෂුවගේ ආයුෂයට කරුණ යි.

කිඤ්ච භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ වණ්ණස්මිං? ඉධ භික්ඛවේ භික්ඛු සීලවා හෝති පාතිමොක්ඛසංවරසංවුතෝ විහරති ආචාරගෝචරසම්පන්නෝ අණුමත්තේසු වජ්ජේසු භයදස්සාවී, සමාදාය සික්ඛති සික්ඛාපදේසු. ඉදං ඛෝ භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ වණ්ණස්මිං.

මහණෙනි, භික්ෂුවගේ වර්ණයෙහි වැඩීම යනු කුමක් ද? මහණෙනි, මෙහිලා භික්ෂුව සිල්වත් වෙයි. ප්‍රාතිමෝක්ෂ සංවරයෙන් සංවර වූයේ වෙයි. මනා ඇවැතුම් පැවතුමෙන් යුක්ත වූයේ වෙයි. අනුමාත්‍ර වූ වරදෙහි ත් භය දකින්නේ, සික පදයන්හි සමාදන් ව හික්මෙයි. මහණෙනි, මෙය වනාහී භික්ෂුවගේ වර්ණයට කරුණ යි.

කිඤ්ච භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ සුඛස්මිං? ඉධ භික්ඛවේ භික්ඛු විවිච්චේව කාමේහි විවිච්ච අකුසලේහි ධම්මේහි සවිතක්කං සවිචාරං විවේකජං පීතිසුඛං පඨමං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති, විතක්කවිචාරානං වූපසමා ….(පෙ)…. දුතියං ඣානං ….(පෙ)…. තතියං ඣානං ….(පෙ)…. චතුත්ථං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති. ඉදං ඛෝ පන භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ සුඛස්මිං.

මහණෙනි, භික්ෂුවගේ සැපයෙහි වැඩීම යනු කුමක් ද? මහණෙනි, මෙහිලා භික්ෂුව කාමයන්ගෙන් වෙන් ව, අකුසල් දහමෙන් වෙන් ව, විතර්ක විචාර සහිත, විවේකයෙන් හටගත් ප්‍රීති සැපය ඇති පළමු ධ්‍යානය උපදවාගෙන වාසය කරයි. විතර්ක විචාරයන්ගේ සංසිඳීමෙන් ….(පෙ)…. දෙවෙනි ධ්‍යානය ….(පෙ)…. තුන්වෙනි ධ්‍යානය ….(පෙ)…. සිව්වෙනි ධ්‍යානය උපදවා ගෙන වාසය කරයි. මහණෙනි, මෙය වනාහී භික්ෂුවගේ සැපයට කරුණ යි.

කිඤ්ච භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ භෝගස්මිං? ඉධ භික්ඛවේ භික්ඛු මෙත්තාසහගතේන චේතසා ඒකං දිසං ඵරිත්වා විහරති, තථා දුතියං, තථා තතියං, තථා චතුත්ථං, ඉති උද්ධමධෝ තිරියං සබ්බධි සබ්බත්තතාය සබ්බාවන්තං ලෝකං මෙත්තාසහගතේන චේතසා විපුලේන මහග්ගතේන අප්පමාණේන අවේරේන අබ්‍යාපජ්ජේන ඵරිත්වා විහරති. ඉධ භික්ඛවේ භික්ඛු කරුණාසහගතේන චේතසා ….(පෙ)…. මුදිතාසහගතේන චේතසා ….(පෙ)…. උපෙක්ඛාසහගතේන චේතසා ඒකං දිසං ඵරිත්වා විහරති, තථා දුතියං, තථා තතියං, තථා චතුත්ථං. ඉති උද්ධමධෝ තිරියං සබ්බධි සබ්බත්තතාය සබ්බාවන්තං ලෝකං උපෙක්ඛාසහගතේන චේතසා විපුලේන මහග්ගතේන අප්පමාණේන අවේරේන අබ්‍යාපජ්ජේන ඵරිත්වා විහරති. ඉදං ඛෝ භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ භෝගස්මිං.

මහණෙනි, භික්ෂුවගේ භෝගයෙහි වැඩීම කුමක් ද? මහණෙනි, මෙහිලා භික්ෂුව මෛත්‍රී සහගත සිතින් එක් දිශාවක් පතුරුවා වාසය කරයි. එසේ ම දෙවෙනි දිශාව ත්, එසේ ම තුන්වෙනි දිශාව ත්, එසේ ම සිව්වෙනි දිශාවත් ය. මෙසේ උඩ – යට – සරස හැමතන්හි තමා හා සමකොට සියළු ලෝක සත්වයා කෙරෙහි විපුල වූ, මහද්ගත වූ, අප්‍රමාණ වූ, අවෛරී වූ, තරහ නැති මෛත්‍රී සහගත සිතින් පතුරුවා වාසය කරයි. මහණෙනි, මෙහිලා භික්ෂුව කරුණා සහගත සිතින් ….(පෙ)…. මුදිතා සහගත සිතින් ….(පෙ)…. උපේක්ෂා සහගත සිතින් එක් දිශාවක් පතුරුවා වාසය කරයි. එසේ ම දෙවෙනි දිශාව ත්, එසේ ම තුන්වෙනි දිශාව ත්, එසේ ම සිව්වෙනි දිශාවත් ය. මෙසේ උඩ – යට – සරස හැමතන්හි තමා හා සමකොට සියළු ලෝක සත්වයා කෙරෙහි විපුල වූ, මහද්ගත වූ, අප්‍රමාණ වූ, අවෛරී වූ, තරහ නැති උපේක්ෂා සහගත සිතින් පතුරුවා වාසය කරයි. මහණෙනි, මෙය වනාහී භික්ෂුවගේ භෝගයෙහි වැඩීම යි.

කිඤ්ච භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ බලස්මිං? ඉධ භික්ඛවේ භික්ඛු ආසවානං ඛයා අනාසවං චේතෝවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං දිට්ඨේව ධම්මේ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරති. ඉදං ඛෝ භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ බලස්මිං.

මහණෙනි, භික්ෂුවගේ බලයෙහි වැඩීම යනු කුමක් ද? මහණෙනි, මෙහිලා භික්ෂුව ආශ්‍රවයන්ගේ ක්ෂය වීමෙන් අනාශ්‍රව වූ චිත්ත විමුක්තිය ත්, ප්‍රඥා විමුක්තිය ත්, මෙලොව දී ම සිය විශිෂ්ට නුවණින් සාක්ෂාත් කොට පැමිණ වාසය කරයි. මහණෙනි, මෙය වනාහී භික්ෂුව බලයෙන් වැඩීම යි.

නාහං භික්ඛවේ අඤ්ඤං ඒකබලම්පි සමනුපස්සාමි යං ඒවං දුප්පසහං යථයිදං භික්ඛවේ මාරබලං. කුසලානං භික්ඛවේ ධම්මානං සමාදානහේතු ඒවමිදං පුඤ්ඤං පවඩ්ඪතීති.

මහණෙනි, යමක් මෙසේ දුක සේ මැඩලිය යුත්තේ ද, මහණෙනි, යම් බඳු මේ මාර බලය තරම් අන්‍ය වූ එක් බලයක් වත් මම නොදකිමි. මහණෙනි, කුසල් දහම්හි සමාදන් ව යෙදී සිටීම හේතුවෙන් මෙසේ මේ පින වැඩෙයි.”

ඉදමවෝච භගවා, අත්තමනා තේ භික්ඛූ භගවතෝ භාසිතං අභිනන්දුන්ති.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක. සතුටු සිත් ඇති ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ භාෂිතය සතුටින් පිළිගත්තාහු ය.

සාධූ! සාධූ! සාධූ!

චක්කවත්තිසීහනාදසුත්තං නිට්ඨිතං තතියං.!
චක්කවත්ති සීහනාද සූත්‍රය නිමා විය.!

මූලාශ්‍රය:  ශ්‍රී සද්ධර්ම ත්‍රිපිටකය – දීඝ නිකාය – පාථික වර්ග​ය

Photo by Jonathan Borba on Unsplash

ඉසිගි​ලි සුත්තං (ඉසිගි​ලි සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සමග. Isigili Sutta in Pali with Sinhala Translation

ඉසිගි​ලි සුත්තං (ඉසිගි​ලි සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සමග. Isigili Sutta in Pali with Sinhala Translation

 
Font Size
Auto-Scroll   Speed

බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්‍රිවිධ රත්නයේ ගුණ දැක්වෙන පිරිත් නිමවා පසේ බුදුවරයින් ගේ ගුණ දැක්වෙන එකම සූත්‍රය වන ඉසිගිලි සූත්‍රය දක්වන ලදී.

එක් කලෙක සවස්වේලෙහි බුදුන් වහන්සේ ඵල සමවතට සම වැද එයින් නැගී ගඳකිලියෙන් නික්ම භික්ෂූ සංඝයා පිරිවරාගෙන පර්වත පස පෙනෙන මානයේ හිඳ එයත් හදුන්වා දුන්හ.

බුදුරජාණන් වහන්සේට සෙසු පර්ව​ත හැඳින්වීමට අනවශ්‍ය වුවත් ඉසිගිලි පව්ව හැඳින්වීමෙන් පන්සීයක් පසේ බුදුවරයන්ගේ නම් හා පද්මාවතී දේවියගේ ප්‍රාර්ථනාවෙන් පැහැදිලිවන නිසා සෙසු පර්වථ ද හැඳින්වීමට අවශ්‍ය විය.

පන්සීයක් පසේබුදුවරයන් වහන්සේලා රජගහ නුවර පිඬුසිඟා හැසිර ඉසිගිලි පර්ව​තය දෙබෑදොරක් විවෘත කර එහි ඇතුළට පිවිස රෑ වසන තැන් හා දිවා වසන තැන් පිළියෙළ කොට ගෙන විසූහ. එය බලා සිටින්නවුනට එසේ පිවිසෙන පසේ බුදුවරයින් දක්නට ලැබෙනු මිස පිවිසි යනු දක්නට නොලැබේ. ඒ නිසා මේ පර්වතය සෘෂීන් ගිල ගනිතියි ඉසිගිලි නම් විය. මේ සූත්‍රයේ පසේ බුදුවරයන් පන්සිය නමක ගේ නම් දැක්වෙයි. ඇතැම් නමකින් දහ දොළොස් නම සිටි බව කිය වේ.

1. ඒවං මේ සුතං, ඒකං සමයං භගවා රාජගහේ විහරති ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ. තත්‍ර ඛෝ භගවා භික්ඛූ ආමන්තේසි භික්ඛවෝති. භදන්තේ’ති තේ භික්ඛූ භගවතෝ පච්චස්සෝසුං. භගවා ඒතදවෝච.

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහ නුවර ඉසිගිලි පව්වෙහි වැඩ වසන සේක. එකල්​හි එහි දී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මහණෙනි යි භික්ෂූන් අඬගා වදාළ සේක. ‘පින්වතුන් වහන්ස’ යි ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් ඇස් වූහ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ ඉසිගිලි සූත්‍රය වදාළ සේක.

2. පස්සථ නෝ තුම්හේ භික්ඛවේ, ඒතං වේහාරං පබ්බතන්ති? ඒවං භන්තේ, ඒතස්සපි ඛෝ භික්ඛවේ, වේහර​ස්ස පබ්බතස්ස අඤ්ඤාව සමඤ්ඤා අහෝසි අඤ්ඤා පඤ්ඤත්ති.

මහණෙනි, තෙපි තෙල වෙහාර පර්වතය දක්නහු ද?​  වහන්ස, එසේය. මහණෙනි, මේ වෙහාර පර්වතයට අනික් නමෙක් විය. අනික් පැණවීමෙක් විය.

3. පස්සථ නෝ තුම්හේ භික්ඛවේ ඒතං පණ්ඩවං පබ්බතන්ති? ඒවං භන්තෙ, එතස්සපි ඛෝ භික්ඛවේ පණ්ඩවස්ස පබ්බතස්ස අඤ්ඤාව සමඤ්ඤා අහෝසි අඤ්ඤා පඤ්ඤත්​ති.

මහණෙනි, තෙපි තෙල පාණ්ඩ​ව පර්වතය දක්නහු ද?​  වහන්ස, එසේය. මහණෙනි, මේ වෙහාර පර්වතයට අනික් නමෙක් විය. අනික් පැණවීමෙක් විය.

4. පස්සථ නෝ තුම්හේ භික්ඛවේ ඒතං වේපුල්ලං පබ්බතන්ති? ඒවං භන්තෙ, එතස්සපි ඛෝ භික්ඛවේ වේපුල්ලස්ස පබ්බතස්ස අඤ්ඤාව සමඤ්ඤා අහෝසි අඤ්ඤා පඤ්ඤත්​ති.

මහණෙනි, තෙපි තෙල වෛපුල්‍ය පර්වතය දක්නහු ද?​  වහන්ස, එසේය. මහණෙනි, තෙල පෙනෙන වෛපුල්‍ය පර්වතයටද අනික් නමෙක් විය. අනෙක් පැණවීමෙක් විය.

5. පස්සථ නෝ තුම්හේ භික්ඛවේ ඒතං ගිජ්ඣකූටං පබ්බතන්ති? ඒවං භන්තෙ, එතස්සපි ඛෝ භික්ඛවේ ගිජ්ඣකූටස්ස පබ්බතස්ස අඤ්ඤාව සමඤ්ඤා අහෝසි අඤ්ඤා පඤ්ඤත්​ති.

මහණෙනි, තෙපි තෙල ගෘධ්‍රකූට පර්වතය දක්නහු ද?​  වහන්ස, එසේය. මහණෙනි, තෙල පෙනෙන ගෘධ්‍රකූට පර්වතයටද අනික් නමෙක් විය. අනෙක් පැණවීමෙක් විය.

6. පස්සථ නෝ තුම්හේ භික්ඛවේ ඉමං ඉසිගිලිං පබ්බතන්ති? ඒවං භන්තෙ, ඉමස්සපි ඛෝ භික්ඛවේ ඉසිගිලිස්ස පබ්බතස්ස ඒසාව සමඤ්ඤා අහෝසි ඒසා පඤ්ඤත්​ති.

මහණෙනි, තෙපි තෙල ඉසිගිලි පර්වතය දක්නහු ද?​  වහන්ස, එසේය. මහණෙනි, මේ ඉසිගිලි පර්වතයට තෙල සංඥාව ම විය. තෙල ප්‍රඥප්තියම විය. 

7. භූතපුබ්බං භික්ඛවේ පඤ්චපච්චේක බුද්ධසතානි ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේචිරනිවාසිනෝඅහේසුං, තේ ඉමං පබ්බතං පවිසන්තා දිස්සන්ති පවිට්ඨා න දිස්සන්ති. තමේනං මනුස්සා දිස්වා ඒවමාහංසු, අයං පබ්බතෝ ඉමේ ඉසී ගිලතීති, ඉසිගිලි ඉසිගිලීත්වේව සමඤ්ඤා උදපාදි.

මහණෙනි, පෙර වූවක් කියමි. මේ ඉසිගිලි පර්වතයෙහි පන්සියයක් පසේ බුදුහු බොහෝ කලක් වාසය කළාහු ය. ඔහු මේ පර්වතයට පිවිසෙන්නාහු දක්නා ලැබෙති. පිවිසියාහු නොදක්නා ලැබෙති. ඒ දැක මනුෂ්‍යයෝ මෙසේ කීහ. මේ පර්වත මේ මේ ප්‍රත්‍යෙකබුද්ධ සෘෂීන් ගි​ල ගනී යයි. එහෙයින්, ඉසීගිලි – ඉසිගිලි’යි කියා ම නම උපන.

8. ආචික්ඛ්ස්සාමි භික්ඛවේ පච්චේකබුද්ධානං නමානි, කිත්තයිස්සාමි භික්ඛවේ පච්චේකබුද්ධානං නමානි. දේසිස්සාමි භික්ඛවේ පච්චේකබුද්ධානං නමානි, තං සුණාථ සාධුකං මනසි කරෝථ භාසිස්සාමීති. ඒවං භන්තේ’ති ඛෝ තේ භික්ඛු භගවතෝ පච්චස්සෝසුං, භගවා ඒතදවෝච.

මහණෙනි පසේ බුදුවරුන් ගේ නම් පවසන්නෙමි. නම් කීර්තනය කරන්නෙමි. මහණෙනි, පසේ බුදුවරයින් ගේ නම් දෙසන්නෙමි. ඒ අසවු. මොනවට මෙහෙහි කරවු. කියන්නෙමි.

එසේ යැ වහන්සැයි ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් ඇස්වූහ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ තෙල වදාළ සේක.

9. අරිට්ඨෝ නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි. 

මහණෙනි, අරිට්ඨ නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

10. උපරිට්​ඨෝ නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, උපරිට්ඨ නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

11. තගරසිඛී නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, තගර සි​ඛී නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

12. යසස්සී නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, යසස්​සී නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

13. සුදස්සනෝ නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, සුදස්ස​න නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

14. පියදස්​සී නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, පියදස්​සී නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

15. ගන්ධා​රෝ නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, ගන්ධා​ර නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

16. පිණ්ඩෝ​ලෝ නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, පින්ඩො​ල නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

17. උපාස​භෝ නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, උපාස​භ නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

18. නී​ථෝ නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, නී​ත නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

19. ත​ථෝ නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, ත​ථ නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

20. සුත​වා නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, සුතවන්​තු නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

21. භාවිතත්​තෝ නාම භික්ඛවෙ පච්චේක සම්බුද්ධෝ ඉමස්මිං ඉසිගිලිස්මිං පබ්බතේ චිරනිවාසී අහෝසි.

මහණෙනි, භාවිතත්ත නම් පසේ බුදුහු මේ ඉසිගිලි පව්වෙහි බොහෝ කල් විසූහ.

1.

යේ සත්තසාරා අනිඝා නිරාසා

පච්චේකමේවජ්ඣගමුං සුබෝධිං

තේසං විසල්ලානං නරුත්තමානං

නාමානි මෙ කිත්තයතෝසුණාථ.

සත්වයන් කෙරෙහි සාර වූ හෙවත් උත්තම සත්ව වූ නිදුක් වූ නිස්තෘෂ්ණ වූ යම් පසේබුදු කෙනෙක් වෙන වෙනම සතර මාර්ග ඥාන බෝධිය අවබෝධ කළාහු ද විගත වූ රාගාදී ශල්‍ය ඇති ඒ නාරොත්තමයන් ගේ නාමයෙන් කීර්තනය කරන්නා වූ මාගේ බසින් අසවු.

2.​

අරිට්ඨෝ උපරිට්ඨෝ තගරසිඛී යසස්සී

සුදස්සනෝ පියදස්සී ච බුද්ධෝ,

ගන්ධාරෝ පිණ්ඩෝලෝ උපාසභෝ ච

නීථෝ තථෝ සුතවා භාවිතත්තෝ 

අරිට්ඨය, උපරිට්ඨය, තගරසිඛීය, යසස්සිය, සුදස්සනය, පියදස්සීබුද්ධය, ගන්ධාරය, පිණ්ඩොලය, උපාසභය, නීතය, තථය, සුතවන්තුය, භාවිතත්තය, යන පසේ බුදුහු ද,

3.​

සුම්භෝ සුභෝ මේථුලෝ අට්ඨමෝ ච

අථස්සු මේඝෝ අනීඝෝ සුදාඨෝ

පච්චේක බුද්ධෝ භවනෙත්තිඛීණා

හිංගූ ච හිංගෝ ච මහානුභා​වා 

සුම්භ ය, සුභ ය, මෙථුල ය, අට්ඨම ය, යළි සුමෙධ ය, අනීඝ ය, සුදාධෝ ය, හිංගු ය, හිංග ය, යන මහත් ආනුභාව ඇති භවනෙත්ති සංඛ්‍යාත තෘෂ්ණාක්ෂය කළ පසේබුදුහු ය.​‍

4.

​ද්වේ ජාලිනෝ මුනිනෝ අට්ඨකෝ ච

අථ කෝසලෝ බුද්ධෝ අථෝ සුබාහු

උපනේමිසෝ නෙමිසෝ සන්තචිත්තෝ

සච්චෝ තථෝ විරජෝ පණ්ඩිතෝ ච, 

චුල්ල ජාලී මහා ජාලී යැයි න​ම් ඇති දෙ මුනිහු ය. අට්ඨක බුදුහු යැ. නැවත කෝසල බුද්ධ යැ. යළි සුබාහු යැ. උපනෙමිස ය, නෙමිස ය, සන්තචිත්තය, සච්චය, තථ ය, විරජ ය, පණ්ඩිත යැ යන පසේ බුදුහු ද,

5.

කාලුපකාලා විජිතෝ ජීතෝ ච

අංගෝ ච පංගෝ ච ගුතිජ්ජිතෝ ච,

පස්සී ජහී උපධිං දුක්ඛමූලං

අපරාජිතෝ මාරබලං අජේසි. 

කාල උපකාල යන දෙබුදුහු ය, විජිත ය, අංග ය, පංග ය, ගුතිජ්ජිතය, පස්සී නම් පසේ බුදුහු ස්ඛන්ධ දුඃඛය​ට මූල වු උපධිහලය. අපරාජිත නම් පසේ බුදුහු මාරබල දිනූ ය.

6.

 සත්ථා පවත්තා සරභංගෝ ලෝමහංසෝ

උච්චංගමායෝ අසිතෝ අනාසවෝ,

මනෝමයෝ මානච්ඡිදෝ ච බන්ධුමා

තදාධිමුත්තෝ විමලෝ ච කේතුමා.

සත්ථු, පවත්තු, සරචංග, ලෝමහංස, උච්චංගමාය, යන නම් ඇති පසේ බුදුහු ය, සිත, අනාසව, මනොමය, යන තුන් පසේ බුදුහු ය. නවවිධ මාන පසුන් කළ බන්ධුමන්තු නම් පසේ බුදුහු ය, තදාධි මුත්තය, විමලය, කෙතුමන්තුය, යන පසේ බුදුහු ද,

7.

කේතුම්බරාගෝ ච මාතංගෝ අරියෝ

අථච්චුතෝ අච්චූතගමබ්‍යාමකෝ

සුමංගලෝ දබ්බිලෝ සුප්පතිට්ඨිතෝ

අසය්හෝ ඛේමාභිරතෝ ච සෝර​තෝ

කේතුම්බරාග ය, මාතංග ය, අරිය ය, යන තුන් පසේබුදුහු ය. යළි අච්චුතය අච්චුතගාමඛ්‍යාමක ය, යන පසේ බුදුහු දෙදෙන ය. සුමංගල, දබ්බිල, සුප්පතිට්ඨිත අසයිහ යන පසේ බුදුහුය, ඛේමාහිරත ය, සොරතය, යන පසේ බුදුහු දෙදෙන ද,

8.

දූරන්නනයෝ සංඝෝ අථෝපි උච්චයෝ

අපරෝ මුනී සය්හෝ අනෝමනික්කමෝ

ආනන්ද නන්දෝ උපනන්දෝ ද්වාද්ස

භාරද්වාජෝ අන්තිමදේහධාරී.

දුරන්න ය, සංඝ යන පසේ බුදුහුය, යළිඳු උච්චය, අලාමක විර්ය්‍ය ඇති සය්හ නම් අන්‍ය පසේබුදු මුනිවරයෙක, ආනන්ද නන්ද, උපනන්ද, යන සිය දෙන්කුන් බැගින් දොළොස් පසේබුදු කෙනෙක, අන්තිම ශරීරය ධරන භාරද්වාජ නම් පසේබුදුහු ද,

9. 

බෝධී මහානාමෝ අථෝපි උත්තරෝ

කේසී සිඛී සුන්දරෝ භාරද්වාජෝ,

තිස්සුපතිස්සා භවබන්ධනච්ඡිදා

උපසීදරි තණ්හච්ඡිදෝ ච සීදරී.

බෝධි, මහානාම යන පසේ බුදුහු ය, යළිඳු උත්තර, කේසී, සිඛී, සුන්දර භාරදවජ යන පසේබුදුහු ය, තෘෂ්ණා පසුන් කළ සිදරී නම් පසේ බුදුහු ද,

10.

බුද්ධෝ අහූ මංගලෝ වීතරාගෝ

උසභච්ඡිදා ජාලිනිං දුක්ඛමූලං,

සන්තං පදං අජ්ඣගමූපනීතෝ

උපාසථෝ සුන්දරෝ සච්චනාමෝ.

වීතරාග වූ මංගල පසේබුදුහු ද වූහ. පස්කඳ දුකට මුල් වූ තෘෂ්ණජාලිනිය සුන් කළ උසභ නම් පසේ බුදුහු ය. ශාන්ත පදයට පැමිණි උපනීතය, උපෝසථය සුන්දරය, සච්චනාමය.

11.

ජේතෝ ජයන්තෝ පදුමෝ උප්පලෝ ච

පදුමුත්තරෝ රක්ඛිතෝ පබ්බතෝ ච,

මානන්ථද්ධෝ සෝභිතෝ වීතරාගෝ

කණ්හෝ ච බුද්ධෝ සුවිමුත්තචිත්තෝ.

ජෙත ජයන්ත, පදුම උප්පල යන සිව් පසේ බුදුහු ද, පදුමුත්තර, රක්ඛිත පබ්බත යන තුන් පසේබුදුහු ද, මානත්ථද්ධ, සෝහිත වීතරාග, යන පසේ බුදුහුද, මොනොවට කෙලෙසුන් කෙරෙන් මිදුනු සිත් ඇති කණ්හ නම් පසේබුදුහු ද,

12.

ඒතේ ච අඤ්ඤේ ච මහානුභාවා

පච්චේකබුද්ධා භවනෙත්තිඛීණා,

තේ සබ්බසංගත්ගතේ මහේසි

පරිනිබ්බුතේ වන්දථ අප්පමෙය්‍යෝති.

නාම විසින් පෙළ ආ තෙල පසේබුදුහු ද, ක්ෂය කළ භවතෘෂ්ණා ඇති අන්‍යවුත් යම් පසේබුදු කෙනෙක් ඇත්ද, සියලු ක්ලේශයන් ඉක්මවා ගිය ස්කන්ධ පරිනිර්වාණයෙන් පිරිනිවන් වන් ගුණ විසින් අප්‍රමෙය වු ප්‍රත්‍යෙක බුද්ධ මහර්ෂීන්ට නමස්කාර කරව.

ඒතේන සච්චේන සුවත්ථි හෝතු!
මේ සත්‍යානුභාවයෙන් සැමට සෙත් වේවා!

මූලාශ්‍රය: “පිරුවානා පොත් වහන්සේ”

Cover Photo by Artem Beliaikin on Unsplash

ගිරිමානන්ද සුත්තං (ගිරිමානන්ද සූත්‍රය) පාළි හා සිංහලෙන් – Girimananda Sutta in Pali and Sinhala

ගිරිමානන්ද සුත්තං (ගිරිමානන්ද සූත්‍රය) පාළි හා සිංහලෙන් – Girimananda Sutta in Pali and Sinhala

 
Font Size
Auto-Scroll   Speed

1.

ඒවං මේ සුතං, ඒකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජේතවනේ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමේ, තේන ඛෝ පන සමයේන ආයස්මා ගිරිමානන්දෝ ආබාධිකෝ හෝති දුක්ඛිතෝ බාළ්හගිලානෝ.

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ සැවැත් නුවර ජේතවන නම් ආරාමයෙහි වැඩ වසන සේක. එකල්හි ගිරිමානන්ද ස්ථවිර තෙමේ හටගත් ආබාධ ඇත්තේ, දුකට පැමිණියේ, දැඩි ගිලන් බව ඇත්තේ වෙයි. 

2.

අථ ඛෝ ආයස්මා ආනන්දෝ යේන භගවා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා ඒකමන්තං නිසිදි. ඒකමන්තං නිසින්නෝ ඛෝ ආයස්මා ආනන්තෝ භගවන්තං ඒතදවෝච.

එකල්හි ආයුෂ්මත් ආනන්ද ස්ථවිර තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කරා එළඹියේ ය. එළඹ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සකසා වැඳ එකත් පස්ව හුන්නේය. එකත්පසව හුන් ආනන්ද ස්ථවිර තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීයේ ය.

3.

ආයස්මා භන්තේ ගිරිමානන්දෝ ආබාධිකෝ දුක්ඛිතෝ බාළ්හගිලානෝ. සාධු භන්තේ භගවා යේනායස්මා ගිරිමානන්දෝ තේනුපසංකමතු අනුකම්පං උපදායාති.

භාග්‍යවතුන් වහන්ස, ආයුෂ්මත් ගිරිමානන්ද ස්ථවිර තෙමේ උපන් ආබාධ ඇත්තේ, පැමිණි දුක් ඇත්තේ, දැඩිව ගිලන් වූයේ වෙයි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අනුකම්පා පිණිස ආයුෂ්මත් ගිරිමානන්ද තෙරුන් කරා වඩනා සේක් නම් මැනවි.

4.

සචේ ඛෝ ත්වං ආනන්ද ගිරිමානන්දස්ස භික්ඛුනෝ උපසංකමිත්වා දස සඤ්ඤා භාසෙය්‍යාසි. ඨානං ඛෝ පනේතං විජ්ජති යං ගිරිමානන්දස්ස භික්ඛුනෝ දසසඤ්ඤාසුත්වා සෝ ආබාධෝ ඨානසෝ පටිප්පස්සම්භෙය්‍ය. කතමා දස?

ආනන්දයෙනි, ඉදින් තෙපි ගිරිමානන්ද මහණහු වෙත එළඹ දශ සංඥා කියහු නම්, යම් හෙයකින් දශ සංඥා අසා ගිරිමානන්ද මහණහු ගේ ඒ ආබාධය හේතු වශයෙන් සංසිඳෙන්නේය. කවර දශයෙක් (දහයක්) ද යත්?

5.

අනිච්චසඤ්ඤා, අනත්තසඤ්ඤා, අසුභසඤ්ඤා, ආදී නවසඤ්ඤා, පහානසඤ්ඤා, විරාග සඤ්ඤා, නිරෝධසඤ්ඤා, සබ්බලෝකේ අනභිරතසඤ්ඤා, සබ්බ සංඛාරේසු අනිච්චසඤ්ඤා, ආනාපානසති.

අනිත්‍ය සංඥාය, අනාත්ම සංඥාය, අශුභ සංඥාය, ආදීනව සංඥාය, ප්‍රහාණ සංඥාය, විරාග සංඥාය, නිරෝධ සංඥාය, සියලු ලෝකයෙහි කලකිරීම් සංඛ්‍යාත සංඥාය, සියලු සංස්කාරයන්හි අනිත්‍ය සංඥාය, ආනපාන සතිය යන දශයයි.

6.

කතමාචා’නන්ද අනිච්චසඤ්ඤා?

ඉධා’නන්ද භික්ඛු අරඤ්ඤගතෝ වා රුක්ඛමූල ගතෝ වා සුඤ්ඤාගාරගතෝ වා ඉතිපටිසංවික්ඛති. රූපං අනිච්චං වේදනා අනිච්චා, සඤ්ඤා අනිච්චා, සංඛාරා අනිච්චා, විඤ්ඤාණං අනිච්චති. ඉති ඉමේසු පඤ්චසු පාදානක්ඛන්ධේසු අනිච්චානුපස්සි විහරති.

අයං චුච්චතා’නන්ද අනිච්චසඤ්ඤා.

ආනන්දයෙනි, අනිත්‍ය සංඥාව කවරී ද?

ආනන්දයෙනි, මෙ සස්නෙහි මහණ වලට ගියේ වේවයි, රුක් මුලට ගියේ වේවයි, ශූන්‍යාගාරයට ගියේ වේවයි මෙසේ නුවණින් සලකන්නේ ය. රූපය අනිත්‍යය, වේදනා අනිත්‍යය, සංඥා අනිත්‍යය, සංස්කාරයෝ අනිත්‍යයහ, විඥානය අනිත්‍යය, මෙසේ මේ පඤ්චොපාදානස්ඛන්ධයන්හි අනිත්‍යානුදර්ශීව වසයි.

ආනන්දයෙනි, මේ අනිත්‍යසංඥායයි කියනු ලැබේ.

7.

කතමා චා’නන්ද අනන්ත සඤ්ඤා?

ඉධා’නන්ද භික්ඛු අරඤ්ඤගතෝ වා රුක්ඛමූල ගතෝ වා සුඤ්ඤාගාරගතෝ වා ඉතිපටිසංවික්ඛති. රූපං අනිච්චං වේදනා අනිච්චා, සඤ්ඤා අනිච්චා, සංඛාරා අනිච්චා, විඤ්ඤාණං අනිච්චන්ති. ඉති ඉමේසු පඤ්චසු පාදානක්ඛන්ධේසු අනිච්චානුපස්සි විහරති. 

අයං චුච්චතා’නන්ද අනිච්චසඤ්ඤා.

ආනන්දයෙනි, අනාත්ම සංඥා කවරයත්?

ආනන්දයෙනි, මෙ සස්නෙහි මහණ වලට ගියේ වේවයි, ………………… මෙසේ නුවණින් සලකන්නේ ය.  චක්ෂුව අනාත්මය. රූප අනාත්මය, ශ්‍රොතස අනාත්මය, ශබ්ද අනාත්මය, ඝ්‍රාණය අනාත්මය, ගන්ධය අනාත්මය, ජිව්හා අනාත්මය, රස අනාත්මය, කය අනාත්මය, ධර්ම අනාත්මයයි මෙසේ සැවැදෑරුම් අධ්‍යාත්මික බාහිර ආයතනයන්හි අනාත්මානුදර්ශීව වාසය කරයි. 

ආනන්දයෙනි, මේ අනාත්ම සංඥා යයි කියනු ලැබේ.

8.

කතමා චා’නන්ද අසුභසඤ්ඤා?

ඉධානන්ද භික්ඛූ ඉමමේව කායං උද්ධං පාදතලා අධෝකේසමත්ථකා තචපරියන්තං පූරං නානප්පකාරස්ස අසුචිනෝ පච්චවෙක්ඛති.

අත්ථි ඉමස්මිං කායේ කේසා, ලෝමා, නඛා, දන්තා, තචෝ, මංසං, නහාරු, අට්ඨි, අට්ඨිමිඤ්ජා, වක්කං, හදයං යකනං කිලෝමකං පිහකං පප්ඵාසං, අන්තං, අන්තගුණං, උදරියං, කරී සං, පිත්තං, සෙම්හං, පුබ්බෝ, ලෝහිතං, සේදෝ, මේදෝ, අස්සු වසා, ඛෙලෝ, සිංඝානිකා, ලසිකා, මුත්තන්ති.

ඉති ඉමස්මිං කායේ අසුභානුපස්සි විහරති. අයං වුච්චතානන්ද අසුභසඤ්ඤා.

ආනන්දයෙනි, අශුභ සංඥා කවර යත්?

ආනන්දයෙනි, මේ සස්නෙහි මහණ පා තලින් උඩ කෙස් මතුයෙන් සම හිම්කොට ඇති නානාප්‍රකාර අශුචියෙන් පිරි මෙම කය ප්‍රත්‍යවේක්ෂා කරන්නේ ය. මේ කයෙහි කේශයෝ ය, රෝමයෝ ය, නිය ය, දත් ය, සම් ය, මාංශ ය, නහර ය, ඇට ය, ඇට මිදුලු ය, වකුගඩු ය, හෘදය, අක්මා ය, දලබුය, බඩදිව ය, පපු කැණය, අතුනු ය, අතුනු බහනය, ඖදර්‍ය්‍යය, පුරීෂය, පිත් ය, ශ්ලෙස්මා ය, පූයා ය, ලේ ය, සෝදි ය, මේදස් ය, කඳුළු ය, වුරුණු තෙල් ය, කෙල ය, මුකුනු ය, සඳ මුදුලු ය, මූ ය යන මොහු ඇතැයි මෙසේ මේ කයෙහි අශුභානුදර්ශීව වාසය කරයි. 

ආනන්දයෙනි, මේ අශුභ සංඥා යයි කියනු ලැබේ.

9.

කතමා චා’නන්ද ආදීනවසඤ්ඤා?

ඉධානන්ද භික්ඛු අරඤ්ඤගතෝ වා රුක්ඛමූලගතෝ වා සුඤ්ඤාගාර ගතෝ වා ඉතිපටිසංවික්ඛති. බහු දුක්ඛෝඛෝ අයංකායෝ, බහු ආදීනවෝ, ඉති ඉමස්මිං කායේ විවිධා ආබාධා උප්පජ්ජන්ති. සෙය්‍යථීදං. චක්ඛුරෝගෝ, සෝතරෝගෝ, ඝාණරෝගෝ, ජිව්හාරෝගෝ, කායරෝගෝ, සීසරෝගෝ කණ්ණරෝගෝ, මුඛ රෝගෝ, දන්තරෝගෝ, කාසෝ, සාසෝ, පිනාසෝ, ඩහෝ, ජරෝ, කුච්ඡරෝගෝ, මුච්ඡා, පක්ඛන්දිකා, සුලා, විසූචිකා, කුට්ඨං, ගණ්ඩෝ, කිලාසෝ, සෝසෝ, අපමාරෝ, දද්දු, කණ්ඩු, කච්ඡු, රඛසා, විතච්ඡිකා, ලෝහිතපිත්තං, මධුමේහෝ, අංසා පිළකා, භගන්දළා.

පිත්තසමුට්ඨානා ආබාධා, සෙම්හ සමුට්ඨානා ආබාධා, වාතසමුට්ඨානා ආබාධා, සන්තිපාතිකා ආබාධා, උතුපරිනාමජා ආබාධා, ඕපක්කමිකා ආබාධා, කම්ම විපාකජා ආබාධා, සීතං උණ්හං ජිඝච්ඡා, පිපාසා, උච්චාරෝ, පස්සාවෝ’ති.

ඉති ඉමස්මිං කායේ ආදීනවානුපස්සි විහරති. අයං වුච්චතානන්ද ආදීනවසඤ්ඤා.

ආනන්දයෙනි, ආදීනව සංඥා කවර යත්?

ආනන්දයෙනි, මේ සස්නෙහි මහණ වලට යියේ වේවයි, රුක්මුලට ගියේ වේවයි, ශුන්‍යාගාරයට ගියේ වේවයි, මෙසේ සලකන්නේය. බොහෝ දුක් ඇති මේ කාය බොහෝ ආදීනව ඇත්තේය. මෙසේ මේ කයෙහි විවිධ ආබාධයෝ උපදනාහ. ඔහු කවරහ යත්? චක්ඛු රෝග ය, සොත රෝග ය, ඝාන රෝග ය, ජිව්හා රෝග ය, කාය රෝග ය, සිස රෝග ය, කණ්ණ රෝග ය, මුඛ රෝග ය, දන්ත රෝග ය, කාස ය, ශ්වාස ය, පිනස ය, දාහ ය,  ජ්වර ය, කුච්ඡි රෝග ය, මුර්ජා ය, පක්ඛන්දිකා ය, ශූලා ය, විශුවිකා ය, කුෂ්ට ය, ගණ්ඩය, කිලාස ය, ස්වාස ය, අපස්මාර ය, දද්දු ය, කණ්ඩු ය, රඛසා ය, විතච්ඡිකා ය, ලෝහිත පිත්ත ය, මධුමේහ ය, අංස ය, පිළිකා ය, භගන්දරා ය, පිතින් උපදනා ආබාධ ය, වාතයෙන් උපදනා ආබාධ ය, සන්නිපාතික ආබාධ ය, සෘතුපරිණාමයෙන් වන ආබාධ ය, විෂම පරිහාරයෙන් උපදනා ආබාධ ය, උපක්‍රමයෙන් උපදනා ආබාධ ය, කර්මවිපාකයෙන් උපදනා ආබාධ ය, ශීත ය, උෂ්ණ ය, සා ය, පවස ය, උච්චාර ය, පස්සාව ය යි, මෙසේ මේ කයෙහි ආදීනවානුදර්ශිව වෙසෙයි.

ආනන්දයෙනි මේ ආදිනවානුසංඥායයි කියනු ලැබේ.

10.

කතමා චා’නන්ද පහානසඤ්ඤා?

ඉධානන්ද භික්ඛු උප්පන්නං කාම විතක්කං නාධිවාසේති පජහති විනෝදේති ඛ්‍යන්තීකරෝති අනභාවං ගමේති. උප්පන්නං ව්‍යාපාද විතක්කං නාධිවාසේති පජහති විනෝදේති ඛ්‍යන්තීකරෝති අනභාවං ගමේති. උප්පන්නං විහිංසා විතක්කං නාධිවාසේති පජහති විනෝදේති ඛ්‍යන්තීකරෝති අනභාවං ගමේති. උප්පන්නුප්පන්නේ පාපකේ අකුසලේ ධම්මේ නාධිවාසේති පජහති විනෝදේති ඛ්‍යන්තීකරෝති අනභාවං ගමේති.

අයං වුච්චතා’නන්ද පහාන සඤ්ඤා.

ආනන්දයෙනි, ප්‍රහාණ සංඥා කවරයත්?

ආනන්දයෙනි, මේ සස්නෙහි මහණ උපන් කාම විතර්ක නො ඉවසයි, දුරලයි, වෙසෙසින් දුරු කෙරෙයි, අභාවයට පමුණුවයි. උපන් විහිංසා විතර්කය නො ඉවසයි, දුරලයි, වෙසෙසින් දුරු කෙරෙයි, අභාවයට පමුණුවයි. 

ආනන්දයෙනි මේ ප්‍රහාණ සංඥාවයයි කියනු ලැබේ.

11.

කතමා චා’නන්ද විරාගසඤ්ඤා?

ඉධානන්ද භික්ඛු අරඤ්ඤගතෝ වා රුක්ඛමුලගතෝ වා සුඤ්ඤා ගාරගතෝ වා ඉති පටිසංවික්ඛති. ඒතං සන්තං ඒතං පණීතං යදිදං සබ්බ සංඛාරසමථෝ සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගෝ තණ්හක්ඛයෝ විරාගෝ නිබ්බාණන්ති.

අයං වුච්චතා’නන්ද විරාගසඤ්ඤා.

ආනන්දයෙනි, විරාග සංඥා කවරයත්?

ආනන්දයෙනි, මේ සස්නෙහි මහණ වලට ගියේ වේවයි, රුක්මුලට ගියේ වේවයි, ශුන්‍යාගාරයට ගියේ වේවයි, මෙසේ සලකන්නේ ය. සර්ව සංස්කාරයන් ගේ යම්බඳු සමථයෙක් සර්වෝපධීන් ගේ දුරලීමෙක් තෘෂ්ණාක්ෂයෙක් විරාගයෙක් නිර්වාණයෙක් වේ නම් එය ශාන්ත ය. එය ප්‍රණීතය. 

ආනන්දයෙනි මේ විරාග සංඥාය යි කියනු ලැබේ.

12.

කතමා චා’නන්ද නිරෝධසඤ්ඤා?

ඉධානන්ද භික්ඛු අරඤ්ඤගතෝ වා රුක්ඛමුලගතෝ වා සුඤ්ඤා ගාරගතෝ වා ඉති පටිසංවික්ඛති. ඒතං සන්තං ඒතං පණීතං යදිදං සබ්බ සංඛාරසමථෝ සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගෝ තණ්හක්ඛයෝ නිරෝධෝ නිබ්බාණන්ති.

අයං වුච්චතා’නන්ද නිරෝධසඤ්ඤා.

ආනන්දයෙනි, නිරෝධ සංඥා කවරයත්?

ආනන්දයෙනි, මේ සස්නෙහි මහණ වලට ගියේ වේවයි, රුක්මුලට ගියේ වේවයි, ශුන්‍යාගාරයට ගියේ වේවයි, මෙසේ සලකන්නේ ය. සර්ව සංස්කාරයන් ගේ යම්බඳු සමථයෙක් සර්වෝපධීන් ගේ දුරලීමෙක් තෘෂ්ණාක්ෂයෙක් විරාගයෙක් නිර්වාණයෙක් වේ නම් එය ශාන්ත ය. එය ප්‍රණීතය. 

ආනන්දයෙනි මේ නිරෝධ සංඥාය යි කියනු ලැබේ.

13.

කතමා චා’නන්ද සබ්බලෝකේ අනභිරථසඤ්ඤා?

ඉධානන්ද භික්ඛු යේ ලෝකේ උපායුපාදානා චේතසෝ අධිට්ඨානාභිනිවේසානුසයා තේ පජහන්තෝ විරමති න උපාදියන්තෝ.

අයං වුච්චතා’නන්ද සබ්බලෝකේ අනභිරථසඤ්ඤා.

ආනන්දයෙනි, සර්වලෝකයෙහි අනභිරත සංඥා කවරයත්?

ආනන්දයෙනි, මේ සස්නෙහි භික්ෂුනමක් ලෝකයෙහි පඤ්චස්ඛන්දය පිළිබඳ් දැඩි ගැනීමක් හෝ සිත පිළිබඳ අරමුණු අනුව ඇතිවන කෙලෙස් හෝ වෙත් නම් ඔවුන් දුරු කරන්නේ වේද? දැඩිව අල්වා නොගන්නේ වේද, මෙය ලෝකයෙහි කලකිරීම් සහගත හැඟීම යයි කියනු ලැබේ.

14.

කතමා චා’නන්ද සබ්බසංඛාරේසු අනිච්චසඤ්ඤා?

ඉධානන්ද භික්ඛු සබ්බසංඛාරේහි අට්ටීයති හරායති ජිගුච්ඡති. අයං වුච්චතා’නන්ද සබ්බසංඛාරේසු අනිච්චසඤ්ඤා.

ආනන්දයෙනි, සියලු සංස්කාරයන් කෙරෙහි අනිත්‍යසංඥාව කවරයත්?

ආනන්දයෙනි, මේ සසුනෙහි මහණ තෙම හැම ප්‍රත්‍යුත්පන්ත ධර්මයන්ගෙන් පෙළෙයි. ලජ්ජා වෙයි. පිළිකුල් කෙරෙයි. ආනන්දයෙනි, මේ සර්වසංස්කාරයන්ගේ අනිත්‍ය සංඥාවයයි කියනු ලැබේ.

15.

කතමා චා’නන්ද ආනාපානසති?

ඉධානන්ද භික්ඛු අරඤ්ඤ්ගතෝ වා රුක්ඛමූල ගතෝ වා සුඤ්ඤාගාරගතෝ වා නිසීදති පල්ලංකං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය පරිමුඛං සතිං උපට්ඨපත්වා.

සෝ සතෝව අස්සසති, සතෝ පස්සසති,
දීඝං වා අස්සසන්තෝ දීඝං අස්සසාමී’ති පජානති. දීඝං වා පස්සසන්තෝ දිඝං පස්සසාමී’ති පජානාති.
රස්සං වා අස්සසන්තෝ රස්සං පස්සසාමී’ති පජානාති, රස්සං වා පස්සසන්තෝ රස්සං පස්සසාමී’ති පජානාති. 
සබ්බකායපටිසංවේදි අස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති, සබ්බකාය පටිසංවේදි පස්සසිස්සාමිති සික්ඛති.
පස්සම්භයං කායසංඛාරං අස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති. පස්සම්භයං කායසංඛාරං පස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති.

පීතිපටිසංවේදි අස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති, පීතිපටිසංවේදී පස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති.
සුඛපටිසංවේදී අස්සසිස්සාමීති සික්ඛති. සුඛපටිසංවේදී පස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති.
චිත්ත සංඛාර පටිසංවේදි අස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති. චිත්ත සංඛාර පටිසංවේදී පස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති.
පස්සම්භයං චිත්තසංඛාරං අස්සසිස්සාමීති සික්ඛති. පස්සම්භයං චිත්ත සංඛාරං පස්සසිස්සාමීති සික්ඛති. චිත්තපටිසංවේදි අස්සසිස්සාමීති සික්ඛති. චිත්තපටිසංවේදි පස්සසිස්සාමි’ති සික්ඛති.
අභිප්පමෝදයං චිත්තං අස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති. අභිප්පමෝදයං චිත්තං පස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති.
සමාදහං චිත්තං අස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති. සමාදහං චිත්තං පස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති.
විමෝචයං චිත්තං අස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති. විමෝචයං චිත්තං පස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති.
අනිච්චානුපස්සී අස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති. අනිච්චානුපස්සී පස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති.
විරාගානුපස්සි අස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති. විරාගානුපස්සී පස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති.
නිරෝධානුපස්සී අස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති. නිරෝධානුපස්සී පස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති.
පටිනිස්සග්ගානුපස්සී අස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති. පටිනිස්සග්ගානුපස්සී පස්සසිස්සාමී’ති සික්ඛති.

අයං වුච්චතා’නන්ද ආනාපානසති.

ආනන්දයෙනි, ආනාපානාසති කවරයත්?

ආනන්දයෙනි, මේ සසුනෙහි මහණ වලට ගියේ වේවයි, රුක්මුලට ගියේ වේවයි ශුන්‍යාගාරයට ගියේ වෙවයි කය සෘජුකොට තබා සිහි පෙරට කොට එළවා පලක් බැඳ හිඳියි. ඒ සිහි ඇතිසේම ආශ්වාස කෙරෙයි, සිහි ඇතිසේ ම ප්‍රාශ්වාස කෙරෙයි.

දීර්ඝ කොට ආශ්වාස කරනුයේ හෝ දීර්ඝ කොට ආශ්වාස කෙරෙමියි දනී. දීර්ඝකොට ප්‍රශ්වාස කරනුයේ හෝ දීර්ඝකොට ප්‍රශ්වාස කරමියි දනී.
ලඝු කොට ආශ්වාස කරනුයේ හෝ ලඝු කොට ආශ්වාස කෙරෙමියි දනී. ලඝු කොට ප්‍රශ්වාස කරනුයේ හෝ ලඝු කොට ප්‍රශ්වාස කරමියි දනී.
සකල ආශ්වාස කායය මුල මැද අග පහළ කරමින් ආශ්වාස කරමි යි හික්මෙයි. සකල ප්‍රශ්වාස කාය මුල මැද අග පහළ කරමින් ප්‍රශ්වාස කරමියි හික්මෙයි.
ඖදාරික ප්‍රශ්වාස කාය සංස්කාරය සන්හිඳුවමින් ප්‍රශ්වාස කරමින් හික්මෙයි.

ප්‍රීතිය මොනවට දන්නේ ආශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි. ප්‍රීතිය මොනවට දන්නේ ප්‍රශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි.
සුඛය මොනවට දන්නේ ආශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි. සුඛය මොනවට දන්නේ ප්‍රශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි.
චිත්තසංස්කාරය දන්නේ ආශ්වාස කරමියි හික්මෙයි. චිත්තසංස්කාර දන්නේ ප්‍රශ්වාස කරමියි හික්මෙයි.
ඖදාරික චිත්තසංස්කාර සංහිඳුවමින් ආශ්වාස කරමියි හික්මෙයි. ඖදාරික චිත්තසංස්කාර සංහිඳුවමින් ප්‍රශ්වාස කරමියි හික්මෙයි.
සිත දන්නේ ආශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි. සිත දන්නේ ප්‍රශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි.
සිත පහන් කරවමින් ආශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි. සිත පහන් කරවමින් ප්‍රශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි.
සිත අරමුණෙහි සමව තබමින් ආශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි. සිත අරමුණෙහි සමව තබමින් ප්‍රශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි.
නීවරණයෙන් සිත මුදමින් ආශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි. නීවරණයෙන් සිත මුදමින් ප්‍රශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි.

අනිත්‍යානුදර්ශී වූයෙම් ආශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි. අනිත්‍යානුදර්ශී වූයෙම් ප්‍රශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි.
විරාගානුදර්ශී වූයෙම් ආශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි. විරාගනුදර්ශී වූයෙම් ප්‍රශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි.
නිරෝධානුදර්ශී වූයෙම් ආශ්වාස කෙරෙමිහි හික්මෙයි. නිරෝධානුදර්ශී වූයෙම් ප්‍රශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි.
ප්‍රතිනිඃසර්ගානුදර්ශී වුයෙම් හික්මෙයි ආශ්වාස කෙරෙමිහි හික්මෙයි. ප්‍රතිනිඃසර්ගානුදර්ශී වූයෙම් ප්‍රශ්වාස කෙරෙමියි හික්මෙයි.

මේ ආනාපාන සතිය යි කියනු ලැබේ.

16.

සචේ ඛෝ ත්වං ආනන්ද ගිරිමානන්දස්ස භික්ඛුනෝ උපසංකමිත්වා ඉමා දසසඤ්ඤා භාසෙය්‍යාසි. ඨානං ඛෝ පනේතං විජ්ජති. යං ගිරිමානන්දස්ස භික්ඛුනෝ ඉමා දස සඤ්ඤා සුත්වා සෝ ආබාධෝ ඨානසෝ පටිප්පස්සම්භෙය්‍යාති.

ආනන්දයෙනි, ඉදින් තෙපි ගිරිමානන්ද මහණනු වෙත ගොස් මේ දස සංඥා කියවු නම් යම් හෙයකින් මේ දශ සංඥා අසා ගිරිමානන්ද මහණහු ගේ ඒ ආබාධය හේතු විසින් සංහිඳෙන්නේ ය, යන කාරණය ඇත.

17.

අථ ඛෝ ආයස්මා ආනන්දෝ භගවතෝ සන්තිකේ ඉමා දස සඤ්ඤා උග්ගහෙත්වා යේනායස්මා ගිරිමානන්දෝ තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා ආයස්මතෝ ගිරිමානන්දස්ස ඉමා දස සඤ්ඤා ආභාසි.

එකල්හි ආයුෂ්මත් ආනන්ද තෙරණුවෝ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ හමුවෙහි මේ දශ සංඥා උගෙන ආයුෂ්මත් ගිරිමානන්ද තෙරුන් කරා එළඹියහ. එළඹ ආයුෂ්මත් ගිරිමානන්ද තෙරුන්ට මේ දශ සංඥා කීහ.

18.

අථ ඛෝ ආයස්මතෝ ගිරිමානන්දස්ස ඉමා දස සඤ්ඤා සුත්වා සෝ ආබාධෝ ඨානසෝ පටිප්පස්සම්භි. වුට්ඨාහි චායස්මා ගිරිමානන්දෝ තම්හා ආබාධා තථා පහීනෝ ච පනායස්මතෝ ගිරිමානන්දස්ස සෝ ආබාධෝ අහෝසී’ති.

ඉක්බිති මේ දශ සංඥා අසා ආයුෂ්මත් ගිරිමානන්ද තෙරුණුවෝත් ඒ ආබාධයෙන් නැගී සිටියේ ය. ආයුෂ්මත් ගිරිමානන්ද තෙරුන් ගේ ඒ ආබාධය එසේ ප්‍රහීණ වූයේ ය.

සාධූ! සාධූ! සාධූ!

ඒතේන සච්චේන සුවත්ථි හෝතු!
මේ සත්‍යානුභාවයෙන් සැමට සෙත් වේවා!

මූලාශ්‍රය: “පිරුවානා පොත් වහන්සේ”.

පරාභව සුත්තං (පරාභව සූත්‍රය) සිංහල හා ඉංග්‍රීසි පරිවර්ථන Parabhava Sutta Sinhala English Translation

පරාභව සුත්තං (පරාභව සූත්‍රය) සිංහල හා ඉංග්‍රීසි පරිවර්ථන Parabhava Sutta Sinhala English Translation

 
Font Size
Auto-Scroll   Speed

හැඳින්වීම

පරාභව සූත්‍රය මංගල සූත්‍රයේ ප්‍රතිවිරෝධතාව සේ සැලකිය හැකියි. බුදුරදුන් වෙත පැමිණ පරිහානියට හේතුවන කාරණා විමසූ එක්තරා දේවතාවකුට වදාරණ ලද්දකි. කෙනෙකු දහමට ඇළුම් කරතොත් හේ උන්නතියට ද දහමට ද්වේෂ කරතොත් අවනතියට ද පත්වේය යන ආදී කරුණු මෙහි අන්තර්ගත වේ.

Introduction

While the Mangala Sutta deals with the way of life conducive to progress and happiness, the Parabhava Sutta supplements it by pointing out the causes of downfall. He who allows himself to become tarnished by these blemishes of conduct blocks his own road to worldly, moral and spiritual progress and lowers all that is truly noble and human in man. But he who is heedful of these dangers keeps open the road to all those thirty-eight blessings of which human nature is capable.

ඒවං මේ සුතං. ඒකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජේතවනේ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමේ, අථ ඛෝ අඤ්ඤතරා දේවතා අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්ත වණ්ණා කේවලකප්පං ජේතවනං ඕභාසෙත්වා යේන භගවා තේනුපසංකමි, උපසංකමිත්වා, භගවන්තං අභිවාදෙත්වා ඒකමන්තං අට්ඨාසී. ඒකමන්තං ඨීතා ඛෝ සා දේවතා භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි.

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර දෙව්රම් නම් අනේපිඬු සිටුහු ගේ ආරාමයෙහි වැඩ වසන සේක. එකල එක්තරා දෙවියෙක් රෑ පෙරයම ඉක්ම ගිය කල්හි විශිෂ්ට වර්ණ ඇත්තේ සියලු ජේතවනය එකලු කෙරෙමින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළඹි යේ ය. එළැඹ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සකසා වැඳ එකත්පසව සිටියේය. එකත්පසව සිටි ඒ දෙවි භාග්‍යවතුන් වහන්සේට ගාථායෙන් මෙසේ සැළ කළේය.

On one occasion the Blessed One was living near Savatthi, at Jetavana, at Anathapindika’s monastery. Now when the night was far advanced, a certain deity, whose surpassing radiance illuminated the whole of Jetavana, came to the presence of the Blessed One, respectfully saluted him, and stood beside him. Standing thus he addressed the Blessed One in verse:

1.

පරාභවන්තං පුරිසං – මයං පුච්ජාම ගෝතමං
භගවන්තං පුට්ඨුමාගම්ම – කිං පරාභවතෝ මුඛං

අපි පින්වත් ගෞතමයන් වහන්සේ ගෙන් පිරිහෙන පුද්ගලයා කෙබඳුදැයි විචාරමු. අපි පිරිහීමේ කරුණු මොනවදැ යි දැනගනු පිණිස පැමිණියෙමු.

About the declining man we question thee, Gotama. We have come to ask the Blessed One: What is the cause of his downfall?

2.

සුවිජානෝ භවං හෝති – සුවිජානෝ පරාභවෝ
ධම්මකාමෝ භවං හෝති – ධම්මදෙස්සී පරාභවෝ

දියුණුවන පුද්ගලයා ද, ඒ ඒ කරුණුවලින් දත හැකි වෙයි. පිරිහෙණ පුද්ගලයා ද එසේම දත හැකි වෙයි. දශ කුශල ධර්මයට කැමැති වූ පුද්ගල තෙමේ දියුණු වෙයි. ධර්මයට ද්වේෂ කරන තැනැත්තේ පිරිහෙයි.

Easily known is the progressive one, easily known is the declining one. The lover of the Dhamma prospers. The hater of the Dhamma declines.

3.

ඉති හේතං විජානාම – පඨමෝ සෝ පරාභවෝ
දුතියං භගවා බ්‍රෑහි – කිං පරාභවතෝ මුඛං

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාළ පරිද්දෙන් මේ කාරණය දනිමු. හේ පළමුවන පිරිහීමේ දොරටුවයි. පිරිහීමට හේතුවන දෙවන කාරණය වදාළ මැනවි.

We understand this as explained (by thee); this is the first cause of his downfall. Tell us the second, O Blessed One. What is the cause of his downfall?

4.

අසන්තස්ස පියා හොන්ති – සන්තේ න කුරුතේ පියං
අසතං ධම්මං රෝචේති – තං පරාභවතෝ මුඛං

මොහුට අන්‍ය ශාස්තෲහු ප්‍රිය වෙත්ද, බුද්ධාදී සත් පුරුෂයන් ප්‍රිය නොකෙරෙත් ද දෙසැටක් මිථ්‍යා දෘෂ්ටි ඇති අසත්පුරුෂ ධර්මයට ප්‍රිය කෙරෙත් ද? මේ කරුණු තුන පිරිහීමේ දෙවන දොරටුව ය.

The vicious are dear to him. He likes not the virtuous; he approves the teachings of the ill-natured — this is the cause of his downfall.

5.

ඉති හේතං විජානාම – දුතියෝ සෝ පරාභවෝ
තතියං භගවා බ්‍රෑහි – කිං පරාභවතෝ මුඛං

මෙසේ දෙවන පරිහානිය දනිමි. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, පිරිහීමට හේතුවන තෙවන කාරණය කුමක්දැයි ප්‍රකාශ කරනු මැනවි.

We understand this as explained by thee; this is the second cause of his downfall. Tell us the third, O Blessed One. What is the cause of his downfall?

6.

නිද්දාසීලී සභාසීලී – අනුට්ඨාතා ච යෝ නරෝ
අලසෝ කෝධපඤ්ඤාණෝ – තං පරාභවතෝ මුඛං

යම් මිනිසෙක් නිදන සුලුවේද, ගණයා කෙරෙහි ඇලෙන සුලු වේද, උට්ඨානවීර්‍ර්ය්‍ය නැත්තේද, උපතින් ම අලස වේද, ක්‍රෝධය ලක්ෂණ කොට ඇතිවේද, මේවා පිරිහීමට හේතුවන කාරණාය.

The man who is fond of sleep and company, inactive and lazy, and manifesting anger —this is the cause of his downfall.

7.

ඉති හේතං විජානාම – තතියෝ සෝ පරාභවෝ
චතුත්ථං භගවා බ්‍රෑහි – කිං පරාභවතෝ මුඛං

මෙසේ තෙවන පරිහානි කාරණය දැන ගතිමු. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, පිරිහීමට හේතුවන හතරවන කාරණය කුමක්දැයි ප්‍රකාශ කරනු මැනවි.

We understand this as explained by thee; this is the third cause of his downfall. Tell us the fourth, O Blessed One. What is the cause of his downfall?

8.

යෝ මාතරං වා පිතරං වා – ජිණ්ණකං ගතයොබ්බනං
පහුසන්තෝ න භරති – තං පරාභවතෝ මුඛං

යමෙක් පොහොසත් වූයේ ජරාවෙන් දිරාගිය ඉක්ම වූ යොවුන් බව ඇති මව හෝ පියා පෝෂණය නො කරයිද, එය පිරිහීමට කරුණෙකි.

Whoever being affluent, does not support his mother and father who are old, and past their prime — this is the cause of his downfall.

9.

ඉති හේතං විජානාම – චතුත්ථෝ සෝ පරාභවෝ
පඤ්චමං භගවා බ්‍රෑහි – කිං පරාභවතෝ මුඛං

මෙසේ සිවුවන පරිහානි කාරණය දැන ගතිමු. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, පිරිහීමට හේතුවන පස්වන කාරණය කුමක්දැයි ප්‍රකාශ කරනු මැනවි.

We understand this as explained by thee; this is the fourth cause of his downfall. Tell us the fifth, O Blessed One. What is the cause of his downfall?

10.

යෝ බ්‍රාහ්මණං වා සමණං වා – අඤ්ඤං වාපි වණිබ්බකං
මුසාවාදේන වඤ්චේති – තං පරාභවතෝ මුඛං

යමෙක් බමුණෙකු වෙව යි, මහණකු වෙව යි, අන්කිසි යදියෙකු වෙව යි, මුසාවෙන් රවටානම් එය පිරිහීමට කරුණුය. 

Whoever by falsehood deceives either a brahmana, or a samana (a holy man), or any other mendicant — this is the cause of his downfall.

11.

ඉති හේතං විජානාම – පංචමො සෝ පරාභවෝ
ජට්ඨමං භගවා බ්‍රෑහි – කිං පරාභවතෝ මුඛං

මෙසේ පස්වන පරිහානි කාරණය දැන ගතිමු. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, පිරිහීමට හේතුවන සයවන කාරණය කුමක්දැයි ප්‍රකාශ කරනු මැනවි.

We understand this as explained by thee; this is the fifth cause of his downfall. Tell us the six, O Blessed One. What is the cause of his downfall?

12.

පහුතවිත්තෝ පුරිසෝ – සහිරඤ්ඤෝ සභෝජනෝ
ඒකෝ භුඤ්ජති සාදුනි – තං පරාභවතෝ මුඛං

බොහෝ රන් රුවන් කහවණු ඇති සූපව්‍යඤ්ජන භෝජනයෙන් සමෘඬ වූ පුරුෂයා තනිවම පිණිබොජුන් වළදානම් එය පිරිහීමේ කාරණාවෙකි.

The person who is possessed of much wealth, who has gold, and who has an abundance of food, but enjoys his delicacies all by himself — this is the cause of his downfall.

13.

ඉති හේතං විජානාම – ජට්ඨමෝ සෝ පරාභවෝ
සත්තමං භගවා බ්‍රෑහි – කිං පරාභවතෝ මුඛං

මෙසේ සයවන පරිහානි කාරණය දැන ගතිමු. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, පිරිහීමට හේතුවන සත්වන කාරණය කුමක්දැයි ප්‍රකාශ කරනු මැනවි.

We understand this as explained by thee; this is the sixth cause of his downfall. Tell us the seventh, O Blessed One. What is the cause of his downfall?

14.

ජාතිත්ථද්ධෝ ධනත්ථද්ධෝ – ගොත්තත්ථද්ධෝ ච යෝ නරෝ
සඤ්ඤාතිං අතිමඤ්ඤෙති – තං පරාභවතෝ මුඛං

යම් මිනිහෙක් ජාතිමානයෙන් තද වූයේ, ධන මානයෙන් තද වූයේ, කුලමානයෙන් තද වූයේ, සිය නෑයන් ඉක්මවා සිතා ද, එය පිරිහීමට කරුණු ය.

The man who, proud of his birth, of his wealth, and of his clan, despises his relations — this is the cause of his downfall.

15.

ඉති හේතං විජානාම – සත්තමෝ සෝ පරාභවෝ
අට්ඨමං භගවා බ්‍රෑහි – කිං පරාභවතෝ මුඛං

මෙසේ සත්වන පරිහානි කාරණය දැන ගතිමු. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, පිරිහීමට හේතුවන අටවන කාරණය කුමක්දැයි ප්‍රකාශ කරනු මැනවි.

We understand this as explained by thee; this is the seventh cause of his downfall. Tell us the eighth, O Blessed One. What is the cause of his downfall?

16.

ඉත්ථිධුත්තෝ සුරාධුත්තෝ – අක්ඛධුත්තෝ ච යෝ නරෝ
ලද්ධං ලද්ධං විනාසේති – තං පරාභවතෝ මුඛං

යම් මිනිසෙක් ස්ත්‍රී ධුරත වූයේ, සුරා ධූරත වූයේ, අක්ෂ ධූර්ත වූයේ ලද ලද දෑ වනසයි ද, එය පිරිහීමට කරුණුය.

The man who is addicted to women (given to a life of debauchery), is a drunkard, a gambler, and a squanderer of his earnings — this is the cause of his downfall.

17.

ඉති හේතං විජානාම – අට්ඨමෝ සෝ පරාභවෝ
නවමං භගවා බ්‍රෑහි – කිං පරාභවතෝ මුඛං

මෙසේ අටවන පරිහානි කාරණය දැන ගතිමු. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, පිරිහීමට හේතුවන නවවන කාරණය කුමක්දැයි ප්‍රකාශ කරනු මැනවි.

We understand this as explained by thee; this is the eighth cause of his downfall. Tell us the ninth, O Blessed One. What is the cause of his downfall?

18.

සේහි දාරෙහි සන්තුට්ඨෝ – වේසියාසු පදිස්සති
දිස්සති පරදාරේසූ – තං පරාභවතෝ මුඛං

සිය බිරියන් විසින් නො සතුටුවූයේ වෛශ්‍යාවන් කරා පැමිණේද, එය පිරිහීමට කරුණුය.

Not satisfied with one’s own wives, he is seen among the whores and the wives of others — this is the cause of his downfall.

19.

ඉති හේතං විජානාම – නවමෝ සෝ පරාභවෝ
දසමං භගවා බ්‍රෑහි – කිං පරාභවතෝ මුඛං

මෙසේ නවවන පරිහානි කාරණය දැන ගතිමු. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, පිරිහීමට හේතුවන දහවන කාරණය කුමක්දැයි ප්‍රකාශ කරනු මැනවි.

We understand this as explained by thee; this is the ninth cause of his downfall. Tell us the tenth, O Blessed One. What is the cause of his downfall?

20.

අතීතයොබ්බනෝ පෝසෝ – ආනේති තිම්බරුත්ථනිං
තස්සා ඉස්සා න සුපති – තං පරාභවතෝ මුඛං

ඉක්ම ගිය යොවුන් බව ඇති පුරුෂයා තිඹිරිපල බඳු පියුවුරු ඇති තුරුණු දැරියන් ආවාහ කොට ගනීද, හේ ඇයට ඊර්ෂ්‍යාවෙන් නො නිදා ද, ඒ පිරිහීමේ කරුණුය.

A person past his youth takes as wife, a girl in her teens, and sleeps not being jealous of her — this is the cause of his downfall.

21.

ඉති හේතං විජානාම – දසමෝ සෝ පරාභවෝ
ඒකාදසමං භගවා බ්‍රෑහි – කිං පරාභවතෝ මුඛං

මෙසේ දහවන පරිහානි කාරණය දැන ගතිමු. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, පිරිහීමට හේතුවන එකොළොස්වන කාරණය කුමක්දැයි ප්‍රකාශ කරනු මැනවි.

We understand this as explained by thee; this is the tenth cause of his downfall. Tell us the eleventh, O Blessed One. What is the cause of his downfall?

22.

ඉත්ථි සොණ්ඩිං විකිරණිං – පුරිසං වාපි තාදිසං
ඉස්සරියස්මිං ඨාපාපේති – තං පරාභවතෝ මුඛං

මත්ස්‍ය මාංස මද්‍යපාන ආදියෙහි ලොල් වූ ඒ සඳහා ධනය විසුරුවන මාගමක් හෝ එබඳු පුරුෂයෙකු ආධිපත්‍යයෙහි තබා ද එය පිරිහීමේ කරුණුය.

He who places in authority a woman given to drink and squandering, or a man of similar nature — this is the cause of his downfall.

23.

ඉති හේතං විජානාම – ඒකාදසමෝ සෝ පරාභවෝ
ද්වාදසමං භගවා බ්‍රෑහි – කිං පරාභවතෝ මුඛං

මෙසේ එකොළොස්වන පරිහානි කාරණය දැන ගතිමු. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, පිරිහීමට හේතුවන දොළොස්වන කාරණය කුමක්දැයි ප්‍රකාශ කරනු මැනවි.

We understand this as explained by thee; this is the eleventh cause of his downfall. Tell us the twelfth, O Blessed One. What is the cause of his downfall?

24.

අප්පභෝගෝ මහාතණ්හෝ – ඛත්තියේ ජායතේ කුලේ
සෝ ච රජ්ජං පත්ථයති – තං පරාභවතෝ මුඛං

අල්ප භෝග ඇති, මහත් භෝග තෘෂ්ණා ඇති යමෙක් ක්ෂත්‍රිය කුලයෙහි උපදී ද, හේ රාජ්‍යය පතානම් ඒ පිරිහීමට කරුණු ය.

He who having but little possessions but great ambition (greed), is of warrior birth and aspires selfishly to (an unattainable) sovereignty — this is the cause of his downfall.

25.

ඒතේ පරාභවේ ලෝකේ – පණ්ඩිතෝ සමවෙක්ඛිය
අරියෝ දස්සනසම්පන්නෝ – ස ලෝකං භජතේ සිවන්ති.

පණ්ඩිත වූ ඒ පරාභවය දක්නා නුවණැති ඒ ආර්ය්‍ය පුද්ගලයා ලෝකයේ එම පරිහාණි කාරණා පිරිසිඳ දැන දෙව්ලොවට පැමිණෙයි.

Fully realizing these (twelve) causes of downfall in the world, the sage, endowed with ariyan insight, shares a realm of security (Nibbana).

සාධූ! සාධූ! සාධූ!

මූලාශ්‍ර / Sources

සිංහල පරිවර්ථනය: පිරුවානා පොත් වහන්සේ.
English translation: Parabhava Sutta : Discourse on Downfall by Piyadassi Thera.

Related Resources

චක්කවත්ති සීහනාද සුත්තං(සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සම​ග – Chakkavatti Seehanada Sutra with Sinhala Translation

චක්කවත්ති සීහනාද සුත්තං(සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සම​ග – Chakkavatti Seehanada Sutra with Sinhala Translation

සක්විති රජු ගැන සිහනදක් ලෙසින් වදාළ දෙසු​ම.
මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මගධ ජනපදයෙහි මාතුලා නුවර වැඩවසන සේක. එහිදී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ “මහණෙනි” යි භික්ෂූන් ඇමතූ සේක. “පින්වතුන් වහන්සැ” යි ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් දුන්නාහු ය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක.

ඉසිගි​ලි සුත්තං (ඉසිගි​ලි සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සමග. Isigili Sutta in Pali with Sinhala Translation

ඉසිගි​ලි සුත්තං (ඉසිගි​ලි සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සමග. Isigili Sutta in Pali with Sinhala Translation

බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්‍රිවිධ රත්නයේ ගුණ දැක්වෙන පිරිත් නිමවා පසේ බුදුවරයින් ගේ ගුණ දැක්වෙන එකම සූත්‍රය වන ඉසිගිලි සූත්‍රය දක්වන ලදී.

ගිරිමානන්ද සුත්තං (ගිරිමානන්ද සූත්‍රය) පාළි හා සිංහලෙන් – Girimananda Sutta in Pali and Sinhala

ගිරිමානන්ද සුත්තං (ගිරිමානන්ද සූත්‍රය) පාළි හා සිංහලෙන් – Girimananda Sutta in Pali and Sinhala

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ සැවැත් නුවර ජේතවන නම් ආරාමයෙහි වැඩ වසන සේක. එකල්හි ගිරිමානන්ද ස්ථවිර තෙමේ හටගත් ආබාධ ඇත්තේ, දුකට පැමිණියේ, දැඩි ගිලන් බව ඇත්තේ වෙයි.

පරාභව සුත්තං (පරාභව සූත්‍රය) සිංහල හා ඉංග්‍රීසි පරිවර්ථන Parabhava Sutta Sinhala English Translation

පරාභව සුත්තං (පරාභව සූත්‍රය) සිංහල හා ඉංග්‍රීසි පරිවර්ථන Parabhava Sutta Sinhala English Translation

පරාභව සූත්‍රය මංගල සූත්‍රයේ ප්‍රතිවිරෝධතාව සේ සැලකිය හැකියි. බුදුරදුන් වෙත පැමිණ පරිහානියට හේතුවන කාරණා විමසූ එක්තරා දේවතාවකුට වදාරණ ලද්දකි. කෙනෙකු දහමට ඇළුම් කරතොත් හේ උන්නතියට ද දහමට ද්වේෂ කරතොත් අවනතියට ද පත්වේය යන ආදී කරුණු මෙහි අන්තර්ගත වේ.

මහාකස්සපත්ථේර බොජ්ඣංග පරිත්තං (මහා කස්සප තෙර බොජ්ඣංග පිරිත) සිංහල හා ඉංග්‍රීසි පරිවර්ථන   Maha Kassapa Thero Bojjanga Piritha Sinhala English Translation

මහාකස්සපත්ථේර බොජ්ඣංග පරිත්තං (මහා කස්සප තෙර බොජ්ඣංග පිරිත) සිංහල හා ඉංග්‍රීසි පරිවර්ථන Maha Kassapa Thero Bojjanga Piritha Sinhala English Translation

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ රජගහ නුවර කලන්දකනිවාප වේළුවන නම්වූ මහා විහාරයෙහි වැඩවසන සේක. එසමයෙහි මහා කාශ්‍යප ස්ථවිර තෙම පීඩීත ව, දුකට පත් ව, දැඩි ගිලන්ව, පිප්ඵලී ගුහාවෙහි වෙසෙයි.

ආලවක සුත්තං (ආලවක සුත්‍රය) සහ සිංහල ඉංග්‍රිසි පරිවරිථන Alavaka Sutta with English Sinhala Translation

ආලවක සුත්තං (ආලවක සුත්‍රය) සහ සිංහල ඉංග්‍රිසි පරිවරිථන Alavaka Sutta with English Sinhala Translation

   
Font Size
Auto-Scroll   Speed

සැවැත් නුවර දෙව්රම් වෙහෙර වැඩ වසන බුදුරජාණන් වහන්සේ අළුයම ලොව බලා වදාරන සේක් අලව් කුමරුට අනාගාමී ඵලප්‍රාප්තිය පිණිස හේතු සම්පත් ඇති බවක් ඔවුන් දෙදෙන උදෙසා වදාරණ බණින් සුවාසු දහසක් (අසූහාර දහසක්) දෙනා නිවන් දක්නා බවත් යන මේ සියල්ල දිවැසින් දැනගත් බුදුන් වහන්සේ ආලවක යක්ෂයා ගේ විමනට වැඩි සේක.

ඒ අවස්ථාවේ අලව්යකු හිමාලය වනයේ යක්ෂ සමාගමයට ගොස් සිටිය බැවින් අලව් විමන රැකීමට සිටිය ගද්‍රභ යක්ෂයා බුදු රදුන් වෙත පැමිණ ඔබ වනහ්සේ කුමකට මෙහි පැමිණියෙහිදැයි ඇසීය. උන්වහන්සේ පැමිණි කරුණු වදාළහ. ගද්‍රභයාට වුවමනා වූයේ උන්වහන්සේ එතැනින් පිටත්කර හැරීමටය. එහෙත් එය පිළිවන් නොවීය. ගද්‍රභයා අලව් යකුගේ රෞද්‍රකම කීයේය. එයින් පලක් නොවිනි. කෝපයෙන් දිලිහෙමින් ආලවක යක්ෂයාද පැමිණියේය. බුදුරදුන් තම විමානයෙන් පිටමං කිරීමට මුළු ශක්තිය යෙදවූයේත. එහෙත් එයින් පලක් නොවිනි. මේ සුත්‍රය ආලවක දමනය විස්තර වශයෙන් දැක්වෙයි.

1.

ඒවං මේ සුතං, ඒකං සමයං භගවා ආලවියං විහරති ආලවකස්ස යක්ඛස්ස භවනේ. අථ ඛෝ ආලවකෝ යක්ඛෝ යේන භගවා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා භගවන්තං ඒතදවෝච.

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අලවු නුවර සමීපයෙහි වූ ආලවක යක්ෂයාගේ විමානයෙහි වැඩ වසන සේක ඉක්බිති ආලවක යක්ෂයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළඹියේය. එළඹ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීයේ ය.

Thus have I heard. On one occasion the Blessed One was living in the abode of Alavaka, the Yakkha (demon), at Alavi. Then Alavaka approached the Blessed One and said:

2.

නික්ඛම සමණාති, සාධාවූසෝ’ති භගවා නික්ඛමි. පවිස සමණා’ති. සාධාඅවූසෝ’ති භගවා පාවිසි. දුතියම්පි ඛෝ ආලවකෝ යක්ඛෝ භගවන්තං ඒතදවෝච නික්ඛම සමණාති. සාධාවූසෝ’ති භගවා නික්ඛමි. පවිස සමාණාති. සාධාවුසෝ’ති භගවා පාවිසි. තතියම්පි ඛෝ ආලවකෝ යක්ඛෝ භගවන්තං ඒතදවෝච. නික්ඛම සමණා’ති. සාධාවූසෝ’ති භගවා නික්ඛමි. පවිස සමාණා’ති. සාධාවූසෝ’ති භගවා පාවිසි.

මහණ, නික්ම යව. මැනව ඇවැතැයි නික්මුණු සේක. එව, මහණ. මැනවි ඇවැතැයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පිවිසි සේක. දෙවන වරටද අලව්යක් භග්‍යවතුන් වහන්සේට එසේ කීයේ ය. මහණ නිකම යව. මැනව් ඇවැතැයි නික්ම ගිය සේක. එව මහණයි කීයේ ය. මැනව ඇවැතැයි පිවිසි සේක. තෙවන වරටද අලව්යක් මහණ නික්ම යවයි කීයේ ය. මැනව ඇවැතැයි නික්මුණු සේක. එව මහණැයි කීයේ ය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පිවිසි සේක.

“Get out, recluse (samana).” — “Very well, friend,” so saying the Blessed One went out.
“Come in, recluse.” — “Very well, friend,” so saying the Blessed One entered.

For the second time, “Get out, recluse,” said Alavaka to the Blessed One a second time. — “Very well, friend,” so saying the Blessed One went out.
“Come in, recluse.” — “Very well, friend,” so saying the Blessed One entered.

For the third time, “Get out, recluse,” said Alavaka to the Blessed One a third time. — “Very well, friend,” so saying the Blessed One went out.
“Come in, recluse.” — “Very well, friend,” so saying the Blessed One entered.

3.

චතුත්ථම්පි ඛෝ ආලවකෝ යක්ඛෝ භගවන්තං ඒතදවෝච. නික්ඛම සමණා’ති. නඛ්වාහං නික්ඛමිස්සාමි, යං තේ කරණීයං තං කරෝහී’ති.

සිව්වන වරද අලව්යක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මහණ නික්ම යවයි කීයේ ය. මම නොයමි. තා විසින් යමක් කටහැකි නම් කරවයි වදාළ සේක.

“Get out recluse,” said Alavaka to the Blessed One a fourth time. — “No, O friend, I will not get out. Do what you will.”

4.

පඤ්හං තං සමණ පුච්ඡිස්සාමි, සචේ මේ න ඛ්‍යාකරිස්සසි, විත්තං වා තේ ඛිපිස්සාමි, හදයං වා තේ ඵාලෙස්සාමි, පාදේසුවා ගහෙත්වා පාරගංගායං ඛිපිස්සාමීති.

ආලවක :  මහණ ඔබ ගෙන් විසඳිය නො හැකි ප්‍රශ්නයක් විචාරමි ඉදින් මට පැහැදිළිව නො කියන්නේ නම් ඔබගේ සිත හෝ පෙරළන්නෙමි. ළය හෝ පළන්නෙමි. දෙපය හෝ ගෙන පරසක් වළට දමන්නෙමි (පාදයෙන් අල්ලා මේ ගඟින් පරතරට දමන්නෙමි).

“I will ask you a question, recluse. If you do not answer me, I will confound your mind (thoughts), or cleave your heart, or take you by your feet and fling you over to the further shore of the ocean (para gangaya).

5.

නඛ්වාහන්තං ආවුසෝ පස්සාමි සදේවකේ ලෝකේ සමාරකේ සබ්‍රහ්මකේ සස්සමණබ්‍රාහ්මණීයා පජාය සදේව මනුස්සාය යෝ මේ චිත්තං වා ඛිපෙය්‍ය හදයංවා ඵාලෙය්‍ය පාදේසු වා ගහෙත්වා පාරගංගාය ඛිපෙය්‍ය. අපි ච ත්වං ආවුසෝ පුච්ඡ යදාකංඛසිති.

බුදුරදුන් :  ඇවත, යමෙක් මාගේ සිත හෝ පෙරළා නම් හදවත හෝ පළා නම් දෙපය හෝ අල්ලා ගඟිනෙතර දමා ගසා නම් එබන්දෙකු දෙවියන් සහිත මරුන් සහිත බඹුන් සහිත ලෝකයෙහි හෝ මහණ බමුණන් සහිත දෙවි මිනිසුන් සහිත ප්‍රජාවෙහි නො ම දතිමි. එහෙත් ඇවැත කැමැත්තෙහි නම් යමක් විචාරව (කැමැතිනම් යමක් අසව).

“Well, friend, I do not see anyone in the world of Devas, Maras, Brahmas, or among the generation of recluses, brahmanas, deities, and humans, who could either confound my mind or cleave my heart, or take me by the feet and fling me over to the further shore of the ocean; nevertheless, friend, ask what you will.”

6.

අථ ඛෝ ආලවකෝ යක්ඛෝ භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි.

අලව්යක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට ගාථාවෙන් කීවේ ය.

Then Alavaka addressed the Blessed One in verse:

6 – i. 

කිංසූධ විත්තං පුරිසස්ස සෙට්ඨං
කිංසූ සුචිණ්ණෝ සුඛමාවහාති,
කිංසූ හවේ සාධුතරං රසානං
කථං ජීවිං ජීවිතමාහු සෙට්ඨන්ති.

මේ ලොවෙහි පුරුෂයාට කවර ධනයක් ශ්‍රෙෂ්ඨ වේ ද?
මොනවට පුරුදු කරන ලද කවරක් සුව එළවා ද? (පුරිදු කළා වූ කිමකින් සැප ලැබේද?)
කවරෙක් රසයන් අතුරෙන් ඉතා මියුරු වේ ද?
කෙසේ ජීවත් වන්නාහු ගේ ජීවිතය ශ්‍රෙෂ්ඨ වේ ද?

What wealth here is best for man?
What well practiced will happiness bring?
What taste excels all other tastes?
How lived is the life they say is best?

6 – ii.

සද්ධීධ විත්තං පුරිසස්ස සෙට්ඨං
ධම්මෝ සුචිණ්ණෝ සුඛමාවහාති,
සච්චං හවේ සාධුතරං රසානං
පඤ්ඤා ජීවිං ජීවිතමාහු සෙට්ඨන්ති.

මෙලොවැ ශ්‍රද්ධාව ශ්‍රෙෂ්ඨ ධනය වේ.
ධර්මය මොනවට පුරුදු කරන ලදුයේ සුව එළවයි.
රසයන් අතුරෙන් සත්‍යය ඒකාන්තයෙන් මධුර වෙයි.
ප්‍රඥාවෙන් ජීවත් වන්නහු ගේ ජීවිතය ශ්‍රෙෂ්ඨ යි.

Faith is the wealth here best for man.
Dhamma well practiced shall happiness bring.
Truth indeed all other tastes excels.
Life wisely lived they say is best.

6 – iii.

කථංසු තරතී ඕඝං
කථංසු තරති අණ්ණවං
කථංසු දුක්ඛං අච්චේති
කථංසු පරිසුජ්ඣති

කවර ප්‍රකාරයකින් ඕඝයන් තරණය කෙරේ ද?
කවර පරිද්දෙකින් සංසාර සාගරයෙන් එතෙර වේ ද?
කවර පරිද්දකින් සසර දුක් දුරු කෙරේ ද?
කවර ප්‍රකාරයකින් පිරිසිදු වේ ද?

How does one the currents cross?
How is ocean’s 
existence crossed?
How is one’s suffering quelled?
How is one purified?

6 – iv.

සද්ධාය තරතී ඕඝං – අප්පමාදේන අණ්ණවං,
විරියේන දුක්ඛං අච්චේති – පඤ්ඤාය පරිසුජ්ඣති.

ශ්‍රද්ධාව කරණකොට ගෙන සසර සැඩ පහරින් එතෙර වෙයි.
අප්‍රමාදයෙන් සසර සයුර එතෙර කෙරෙයි.
වීර්‍ර්යය කරණ කොටගෙන දුක දුරු කෙරෙයි.
ප්‍රඥාවෙන් පිරිසිදු වෙයි.

By faith are currents crossed.
By diligence is the ocean crossed.
By effort is one’s suffering quelled.
By wisdom is one purified.

6 – v.

කථංසු ලභතේ පඤ්ඤං – කථංසු වින්දතේ ධනං,
කථංසු කිත්තිං පප්පෝති – කථං මිත්තානි ගන්ථති.
අස්මා ලෝකා පරං ලෝකං – කථං පෙච්ච න සෝචති.

කෙසේ ප්‍රඥා ලබා ද? කෙසේ වස්තුව ලබා ද?
කෙසේ කීර්තියට පැමිණේ ද? කෙසේ මිතුරන් සපයා ද?
මෙලොවින් පරලොව හොස් කෙසේ ශෝක නො කෙරේ ද?

How does one wisdom win?
How does one wealth obtain?
How does one come to fame?
How does one friendship win?
How does one without sorrow fare from this world to another he’s gone?

6 – vi.

සද්දහානෝ අරහතං – ධම්මං නිබ්බානපත්තියා,
සුස්සුසා ලභතේ පඤ්ඤං – අප්පමත්තෝ විචක්ඛණෝ.

කුශල අකුශල ධර්මයන්ගේ විපාක දන්නා වූ අප්‍රමාද වූ පුද්ගල තෙම රහතුන් පැමිණි නිවනට පැමිණෙනු පිණිස බණ අසා ඇදහීම් ඇත්තෙක් ව ප්‍රඥාව ලබයි.

The mindful and discerning one, Who in the Dhamma plead his faith; By his will to hear that Dhamma Wins the wisdom of Nibbana.

6 – vii.

පතිරූපකාරි ධූරවා – උට්ඨාතා වින්දතේ ධනං,
සච්චේන කිත්තිං පප්පෝති – දදං මිත්තානි ගන්ථති.

අධිගම ලාභය පිණිස යෙදු උපාය ඥාන ඇති, බහා නො තබන ලද වීර්ය්‍ය ඇති, පටන් ගන්නා ලද වීර්ය්‍ය ඇති පුරුෂ තෙම ලෞකික වූද ලෝකෝත්තර වූද ධනය ලබයි. සත්‍ය වචනයෙන් කීර්තියට පැමිණෙයි. දෙන තැනැත්තේ (ත්‍යාගවන්ත බව) මිතුරන් සපය යි (මිතුරන් ලැබෙයි) .

Who is tactful and energetic, And gains wealth by his own effort; Fame will he acquire by truth, And friendship by his giving.

6 – viii.

යස්සේතේ චතුරෝ ධම්මා – සද්ධස්ස ඝරමේසිනෝ,
සච්චං ධම්මෝ ධිතී චාගෝ – සවේ පෙච්ච න සෝචති,
අස්මා ලෝකා පරං ලෝකං – සවේ පෙච්ච න සොචති.

ගිහිගෙයි වසන යම් සැදැහැවත් පුරුෂයකුට සත්‍ය ද, ධර්මය ද, ධෛය්‍ය ද, පරිත්‍යාගය ද යන සතර ධර්මයෝ වෙත් නම් හෙතෙම ඒකාන්තයෙන් පරලෙව්හි (මෙලොවින් පරලොව ගොස්) ශෝක නොකරයි .

He who has faith and is also truthful, virtuous, firm, and fond of giving; By virtue of these four conditions Will never in the hereafter grieve.

6 – ix.

ඉංඝ අඤ්ඤේපි පූච්ජස්සූ – පූථූසමණබ්‍රාහ්මණේ,
යදි සච්චා දමා චාගා – ඛන්ත්‍යා භීය්‍යෝ න විජ්ජති.

සත්‍යය, ඉන්ද්‍රීය දමනය, පරිත්‍යාගය, ඉවසීමය යන මේ සතර ධර්මයන්ට වඩා උසස් වූ ධර්මයක් නැත්තේය. එහෙයින් අනිකුදු ධර්ම කෙනෙක් තවත් ඇත්නම් බොහෝ වූ මහණ බමුණන් අතින් එය වහාම විචාරා දැන ගනුව.

Truth and Restraint,
Charity and Forbearance,
Are the great reformers of man.
If there be any better,  Ask of other
samanas and brahmanas.

6 – x.

කථන්නුදානි පුච්ඡෙය්‍යං – පුථූ සමණබ්‍රාහ්මණේ,
සෝහං අජ්ජ පජානාමි – යෝ චත්ථෝ සම්පරායිකෝ.

පරලොව විපාක දෙන්නා වූ යම් අර්ථයක් වේනම් මම අද ඒ අර්ථය වදාළ පරිද්දෙන් ම දනිමි. දැන් නොයෙක් මහණ බමුණන් අතින් කුමට විචාරම් ද?

Why should I now try to ask From other samanas and brahmanas When this day I came to learn What weal is here and hereafter?

6 – xi.

අත්ථාය වත මේ බුද්ධෝ – වාසායාලවිමාගමි,
සෝහං අජ්ජ පජානාමි – යත්ථ දින්නං මහප්ඵලං.

සර්වඥයන් වහන්සේ මට වැඩ පිණිස අළව් නුවර මගේ විමානයට වැඩ වදාළ සේක. යම් තැනෙක්හි දෙන දානය මහත්ඵල වේ ද? ඒ අග්‍රදක්ෂිණෙය්‍ය වූ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මම අද විශේෂයෙන් දනිමි. (බුදුරජුන් මාගේ විමානයට වැඩ වදාලේ ඒකාන්තයෙන් මාගේ අභිවෘද්ධිය පිණිස බව මම දැන ගතිමි)

This for my weal indeed The Buddha to Alavi came; A gift always bears a fruit; This too I learned today.

6 – xii.

සෝ අහං විචරිස්සාමි – ගමාගාමං පුරාපුරං,
නමස්සමානෝ සම්බුදධං – ධම්මස්ස ච සුධම්මතන්ති.

ඒ මම ගමක් ගමක් පාසා නගරයක් නගරයක් පාසා සම්‍යක් සම්බුද්ධයන් වහන්සේට ද, සද්ධර්මයට ද, සම්මුති සංඝයා සහිත වූ අෂ්ටාර්ය්‍ය පුද්ගල සංඝයාට ද වඳිමින් තුනුරුවන්හි ගුණ පවසමින් හැසිරෙමි යනුයි.

From village to village and town to town I shall now wander along Praising that Supreme Buddha And the Dhamma well preached by him.

7.

ඒවං වත්වා ආලවකෝ යක්ඛෝ භගවන්තං ඒතදවෝච. අභික්කන්තං හෝ ගෝතම, අභික්කන්තං භෝ ගෝතම, සෙය්‍යාථාපි හෝ ගෝතම නික්කුජ්ජිතං වා උක්කුජ්ජෙය්‍ය, පටිච්ඡන්නං වා විවරෙය්‍ය, මූළ්හස්ස වා මග්ගං ආචික්ඛෙය්‍ය, අන්ධකාරේ වා තේලපජ්ජෝතං ධාරෙය්‍ය චක්ඛුමන්තෝ රූපානි දක්ඛින්තීති, ඒවමේවං භෝතා ගෝතමේන අනේකපරියායේන ධම්මෝ පකාසිහෝ, ඒ සාහං භගවන්තං ගෝතමං සරණං ගච්ඡාමි ධම්මඤ්ච භික්ඛු සංඝඤ්ච, උපාසකං මං භවං ගොතමෝ ධාරේතු අජ්ජතග්ගේ පාණුපේතං සරණං ගතන්ති.

මෙසේ කී කල්හි ආලවක යක්ෂ සේනාධිපති තෙම බුදුරජාණන් වහන්සේට මෙසේ සැළ කෙළේ ය. භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, නුඹ වහන්සේ ගේ ධර්ම දේශනාව ඉතා යහපති. භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, යටිකුරු කොට තැබූ භාජනයක් උඩුකුරු කොට තබන්නාක් මෙන් යටපත් වූ නිධානයක් විවෘත කරන්නාක් මෙන් මං මුළාවූවකුට මඟ කියන්නාක් මෙන් ‘ඇස් ඇත්තෝ රූප දකිත්වා’යි අන්ධකාරයෙහි තෙල් පහනක් දල්වන්නාක් මෙන් ද භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නොයෙක් කරුණුවලින් ධර්මය දේශනා කොට වදාරණ ලද්දේය. ඒ මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ද, ධර්මයද, භික්ෂු සංඝයා වහන්සේ ද, සරණකොට යෙමි. භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ අද පටන් මා දිවි කෙළවර කොට සරණ ගියා වූ උපාසකයෙකැයි සිතිහි ලා දරණ සේක්වා.

Having thus spoken, Alavaka said to the Blessed One,

“Most excellent, O Gotama, is thy teaching, most excellent. Just as a man would set upright what is overturned, reveal what is concealed, point out the way to one gone astray, bring an oil lamp into the darkness so that those with eyes could see objects; even so the Dhamma (doctrine) has been declared in many a manner by the Venerable Gotama. I take refuge in the Venerable Gotama (the Buddha), in the Dhamma and in the Sangha (the Order). May the Venerable Gotama accept me as a disciple who has taken refuge, from this day forth while life lasts.”

මූලාශ්‍ර / Sources

සිංහල තේරුම: පිරුවානා පොත් වහන්සේ
English translation: Alavaka Sutta: Discourse to Alavaka by Piyadassi Thera

Related Resources

චක්කවත්ති සීහනාද සුත්තං(සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සම​ග – Chakkavatti Seehanada Sutra with Sinhala Translation

චක්කවත්ති සීහනාද සුත්තං(සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සම​ග – Chakkavatti Seehanada Sutra with Sinhala Translation

සක්විති රජු ගැන සිහනදක් ලෙසින් වදාළ දෙසු​ම.
මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මගධ ජනපදයෙහි මාතුලා නුවර වැඩවසන සේක. එහිදී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ “මහණෙනි” යි භික්ෂූන් ඇමතූ සේක. “පින්වතුන් වහන්සැ” යි ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් දුන්නාහු ය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක.

ඉසිගි​ලි සුත්තං (ඉසිගි​ලි සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සමග. Isigili Sutta in Pali with Sinhala Translation

ඉසිගි​ලි සුත්තං (ඉසිගි​ලි සූත්‍රය) සිංහල අර්ථය සමග. Isigili Sutta in Pali with Sinhala Translation

බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්‍රිවිධ රත්නයේ ගුණ දැක්වෙන පිරිත් නිමවා පසේ බුදුවරයින් ගේ ගුණ දැක්වෙන එකම සූත්‍රය වන ඉසිගිලි සූත්‍රය දක්වන ලදී.

ගිරිමානන්ද සුත්තං (ගිරිමානන්ද සූත්‍රය) පාළි හා සිංහලෙන් – Girimananda Sutta in Pali and Sinhala

ගිරිමානන්ද සුත්තං (ගිරිමානන්ද සූත්‍රය) පාළි හා සිංහලෙන් – Girimananda Sutta in Pali and Sinhala

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ සැවැත් නුවර ජේතවන නම් ආරාමයෙහි වැඩ වසන සේක. එකල්හි ගිරිමානන්ද ස්ථවිර තෙමේ හටගත් ආබාධ ඇත්තේ, දුකට පැමිණියේ, දැඩි ගිලන් බව ඇත්තේ වෙයි.

පරාභව සුත්තං (පරාභව සූත්‍රය) සිංහල හා ඉංග්‍රීසි පරිවර්ථන Parabhava Sutta Sinhala English Translation

පරාභව සුත්තං (පරාභව සූත්‍රය) සිංහල හා ඉංග්‍රීසි පරිවර්ථන Parabhava Sutta Sinhala English Translation

පරාභව සූත්‍රය මංගල සූත්‍රයේ ප්‍රතිවිරෝධතාව සේ සැලකිය හැකියි. බුදුරදුන් වෙත පැමිණ පරිහානියට හේතුවන කාරණා විමසූ එක්තරා දේවතාවකුට වදාරණ ලද්දකි. කෙනෙකු දහමට ඇළුම් කරතොත් හේ උන්නතියට ද දහමට ද්වේෂ කරතොත් අවනතියට ද පත්වේය යන ආදී කරුණු මෙහි අන්තර්ගත වේ.

මහාකස්සපත්ථේර බොජ්ඣංග පරිත්තං (මහා කස්සප තෙර බොජ්ඣංග පිරිත) සිංහල හා ඉංග්‍රීසි පරිවර්ථන   Maha Kassapa Thero Bojjanga Piritha Sinhala English Translation

මහාකස්සපත්ථේර බොජ්ඣංග පරිත්තං (මහා කස්සප තෙර බොජ්ඣංග පිරිත) සිංහල හා ඉංග්‍රීසි පරිවර්ථන Maha Kassapa Thero Bojjanga Piritha Sinhala English Translation

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ රජගහ නුවර කලන්දකනිවාප වේළුවන නම්වූ මහා විහාරයෙහි වැඩවසන සේක. එසමයෙහි මහා කාශ්‍යප ස්ථවිර තෙම පීඩීත ව, දුකට පත් ව, දැඩි ගිලන්ව, පිප්ඵලී ගුහාවෙහි වෙසෙයි.